Cmentarz wojenny nr 7 – Desznica
![]() Widok ogólny | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Typ cmentarza |
wojenny |
Stan cmentarza |
nieczynny |
Powierzchnia cmentarza |
427 m² |
Liczba pochówków |
73 |
Liczba grobów |
3 + 35 |
Architekt | |
Położenie na mapie gminy Nowy Żmigród ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa podkarpackiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu jasielskiego ![]() | |
![]() |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bc/Desznica%2C_cmentarz_wojenny_nr_7_%28HB3%29.jpg/240px-Desznica%2C_cmentarz_wojenny_nr_7_%28HB3%29.jpg)
Cmentarz wojenny nr 7 – Desznica – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Dušana Jurkoviča oraz Adolfa Kašpara znajdujący się we wsi Desznica w powiecie jasielskim, w gminie Nowy Żmigród. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie.
Opis
[edytuj | edytuj kod]Na cmentarzu pochowanych jest prawdopodobnie 73 żołnierzy poległych w 1914 i 1915:
- 39 Rosjan,
- 32 Austriaków m.in. z 27 pułku piechoty Landwehry,
- 2 Niemców.
Obiekt znajduje się przy drodze lokalnej, przylega do cerkwi pod wezwaniem św. Dymitra i jest zachowany w dobrym stanie. Ma kształt prostokąta o powierzchni 427 m². Cmentarz został częściowo zrekonstruowany. Zbudowano nowe ogrodzenie (zgodnie z oryginalnym projektem), uporządkowano teren. Po obu stronach na pylonach umieszczono tablice z inskrypcją w języku niemieckim:
z lewej
DANKBAR SCHMUCKET DIE GRUFT SEINER SIEGREICHEN SOHNE, KRAFTVOLL ER- STARKT DAS VOLK MIT DEM |
MOCNO OKRZEPŁY LUD Z WDZIĘCZNOŚCIĄ ZDOBI WIEŃCAMI CHWAŁY GROBY SWYCH ZWYCIĘSKICH SYNÓW |
z prawej
DA EUCH DIE WAFFE ENT = FIEL, WURDET IHR BRUDER DEN SIEGERN. – FRIEDLICH ENGT EUCH DER TOD IN DEM GEHEILIGHTEN RAUM |
GDY BROŃ WYPADŁA WAM Z RĄK, BRAĆMI STALIŚCIE SIĘ ZWYCIĘZCÓW. ZGODNIE UTULIŁA WAS ŚMIERĆ NA TYM SKRAWKU POŚWIĘCONEJ ZIEMI Hans Hauptmann[1] |
Na cmentarzu znajdują się słabo widoczne groby pojedyncze i zbiorowe. Grobów pojedynczych było 35, a zbiorowych 3.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne, tom I. Beskid Niski i Pogórze. Warszawa – Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 1995, s. 34. ISBN 83-85557-20-2.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tłumaczenie Henryk Sznytka w: Zachodniogalicyjskie groby bohaterów z lat wojny światowej 1914–1915, przekład filologiczny Henryk Sznytka, opracowanie, wstęp i przypisy Jerzy Drogomir, Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie 1996, ISBN 83-85988-40-8