Corona 109
![]() | |
Inne nazwy |
KH-4A 1033, OPS 1778, CORONA 1033 |
---|---|
Indeks COSPAR |
1966-042A |
Indeks NORAD |
S02181 |
Państwo | |
Zaangażowani | |
Rakieta nośna | |
Miejsce startu | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Perygeum |
179 km |
Apogeum |
271 km |
Okres obiegu |
89 min |
Nachylenie |
66° |
Czas trwania | |
Początek misji |
24 maja 1966 02:00 UTC |
Powrót do atmosfery |
9 czerwca 1966 |
Wymiary | |
Kształt |
walca |
Masa całkowita |
1500 kg |
Corona 109 – amerykański satelita rozpoznawczy przeznaczony do wykonywania zdjęć powierzchni Ziemi. Trzydziesty trzeci statek serii KeyHole-4A tajnego programu CORONA. Kapsuły powrotne odzyskano w locie nad Pacyfikiem 28 maja (1033-1) i 4 czerwca (1033-2) 1966 roku.
Opis
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c2/Corona_spysat_camera_system.jpg/150px-Corona_spysat_camera_system.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c3/Fairchild_C-119J_Flying_Boxcar_recovers_CORONA_Capsule_1960_USAF_040314-O-9999R-001.jpg/150px-Fairchild_C-119J_Flying_Boxcar_recovers_CORONA_Capsule_1960_USAF_040314-O-9999R-001.jpg)
Głównym komponentem satelity były dwie szerokokątne kamery wyprodukowane przez Itek Corporation, z obiektywem o ogniskowej 610 mm, ze średnicą soczewek 180 mm. Kamery obsługiwały czarno-białą błonę fotograficzną o szerokości 70 mm wyprodukowaną przez firmę Eastman Kodak. Uzyskiwana rozdzielczość zdjęć dochodziła do 170 linii na 1 milimetr filmu. Film po naświetleniu był przesuwany za pomocą zestawu rolek do odpowiedniej kapsuły. Na początku misji naświetlony film był przekazywany do kapsuły nr 1, która następnie oddzielała się od satelity, lądowała na spadochronie w rejonie Pacyfiku i była przechwytywana podczas opadania przez specjalnie do tego przystosowany samolot. Następnie cykl powtarzano w odniesieniu do kapsuły nr 2[1] .
Stabilizację satelity zapewniał system składający się z dodatkowej kamery i silników korekcyjnych. Kamera ta skierowana na wybrane gwiazdy, gwarantowała, że główne kamery szerokokątne są skierowane w kierunku Ziemi. W przypadku wykrycia tendencji do utraty kontaktu z gwiazdami, uruchamiane były silniczki korekcyjne[1] . Satelita był pierwszym z serii KH-4A, na którym operacyjnie zastosowano nowy system Orbit-Adjust-System służący do monitorowania i kontroli satelity na orbicie[2].
Misja
[edytuj | edytuj kod]Misja rozpoczęła się 24 maja 1966 roku, kiedy rakieta Thor Agena D wyniosła z kosmodromu Vandenberg na niską orbitę okołoziemską 33. satelitę z serii KH-4A. Po znalezieniu się na orbicie KH-4A 33 otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-042A. Śledzeniem i sterowaniem satelitą zajmował się naziemny ośrodek Satellite Test Center w Sunnyvale[3].
Kapsuła 1033-1 lądowała na Pacyfiku 28 maja, 1033-2 lądowała 4 czerwca 1966 roku[3].
Głównym celem misji było monitorowanie wyrzutni pocisków balistycznych na terenie Chin i ZSRR[3].
Satelita spłonął w atmosferze 9 czerwca 1966 roku.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Corona ↓.
- ↑ OSP's NRO Quarterly report ↓, s. 5.
- ↑ a b c Activity report may 1966 ↓, s. 1.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Activity report may 1966. NRO gov. [dostęp 2017-05-07]. (ang.).
- OSP's NRO Quarterly report. NRO gov. [dostęp 2017-05-07]. (ang.).
- Gunter Krebs: KH-4A Corona. Gunter's Space Page. [dostęp 2017-05-07]. (ang.).
- Mark Wade: KH-4A. Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2017-05-07]. (ang.).
- Jonathan McDowell: Master Launch Log. Jonathan's Space Home Page. [dostęp 2017-02-13]. (ang.).
- KH-4A 1033. [w:] NSSDCA Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2017-05-07]. (ang.).
- Corona. Federation of American Scientists. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-07)]. (ang.).