Deciusz
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/63/POL_COA_Deciusz.svg/200px-POL_COA_Deciusz.svg.png)
Deciusz (Decjusz, Dycz, Decius) – polski herb szlachecki z nobilitacji. Według Juliusza Karola Ostrowskiego jest to odmiana herbu Topór[1].
Opis herbu
[edytuj | edytuj kod]Tarcza czwórdzielna w krzyż, z polem sercowym.
W polach I i IV, czerwonych, topór srebrny.
W polach II i III, dzielonych w słup, z lewej srebrnych, z prawej czerwonych, orzeł dwugłowy, czarny.
W polu V, dzielonym w pas, od góry złotym, od dołu czarnym, sierp srebrny.
W klejnocie sierp srebrny między dwoma skrzydłami orlimi złoto-czarnymi w pas.
Barwy labrów nieznane.
Ostrowski podaje orła dzielonego w słup, czerwono-srebrnego. Taką wersję zdaje się popierać wizerunek herbu cesarskiego Tęczyńskich, udzielonego Decjuszowi, gdzie orły są czerwono-srebrne[1].
Najwcześniejsze wzmianki
[edytuj | edytuj kod]Herb z nobilitacji Justa Ludwika Decjusza. Pierwotnie, Decjusz otrzymał herb od cesarza Maksymiliana w 1519. Następnie, Decjusz, jako sekretarz królewski, otrzymał polską nobilitację 29 czerwca 1531, przy okazji której dołączono herb cesarski Tęczyńskich – Topór udostojniony orłami[2].
Herbowni
[edytuj | edytuj kod]Decius – Deciusz – Decjusz.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 55.
- ↑ Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 52. ISBN 83-7181-217-5.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Herb Deciusz z listą nazwisk w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla