Ferdinand von Richthofen
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ce/Ferdinand_von_Richthofen.jpg/200px-Ferdinand_von_Richthofen.jpg)
Ferdinand von Richthofen (ur. 5 maja 1833 w Carlsruhe w prowincji Śląsk (obecnie Pokój w województwie opolskim), zm. 6 października 1905 w Berlinie) – niemiecki geolog, geograf, kartograf i badacz Chin.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6c/Carlsruhe-Richthofendenkmal.jpg/200px-Carlsruhe-Richthofendenkmal.jpg)
Pochodził z arystokratycznej rodziny z Górnego Śląska. W latach 1860–1862 podróżował po Azji Wschodniej jako członek pruskiej misji handlowo-dyplomatycznej. Zwiedził Cejlon, Japonię, Tajwan, Filipiny, Indonezję i Syjam. W latach 1862–1868 prowadził geologiczne badania Kalifornii i gór Sierra Nevada. W latach 1868–1872 podróżował po Chinach. Po powrocie objął funkcję prezesa Towarzystwa Geograficznego (Gesellschaft für Erdkunde zu Berlin), a w 1886 został profesorem geologii na uniwersytecie w Berlinie. Jego najbardziej znani uczniowie to Sven Hedin, Artur Berson i Wilhelm Sievers.
Największym dziełem Richthofena była wydana w latach 1877–1912 siedmiotomowa monografia Chin zawierająca atlas geologiczny. Nosiła ona tytuł China. Ergebnisse eigener Reisen und darauf gegründeter Studien. Wprowadził w niej termin abrazja morska oraz ugruntował pogląd o eolicznym pochodzeniu lessu.
Choć jedwab nie był jedynym (ani nawet głównym) towarem transportowanym tym szlakiem, Ferdinand von Richthofen jako pierwszy użył w 1877 r. nazwy Seidenstrasse (niem. „droga jedwabna”) na określenie słynnej drogi handlowej, jedwabnego szlaku[1][2].
Wydał również podręcznik dla podróżników Führer für Forschungsreisende zawierający metodyczne podstawy badań geomorfologicznych, dzięki czemu określany jest ojcem nowoczesnej geomorfologii. Jego kolejnym osiągnięciem było porównanie stref występowania laterytu w Ameryce oraz w Azji, co doprowadziło go do wniosku, że skała ta jest produktem wietrzenia w klimacie tropikalnym.
W 2012 Ferdinand von Richthofen upamiętniony został w rodzinnej miejscowości popiersiem, które odsłonięto przy kościele ewangelickim Księżnej Zofii[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Frances Wood , The Silk Road: two thousand years in the heart of Asia, Berkeley: University of California Press, 2002, s. 9, ISBN 0-520-24340-4, OCLC 53025795 .
- ↑ Leonard Drożdżewicz , The Silk Road, „Znad Wilii”, Viešoji įstaiga „Znad Wilii” kultūros plėtros draugija, t. indeks 327956 nr 1 (57), 2014, s. 95, ISSN 1392-9712 .
- ↑ Mateusz Magda , Kościół Zofii w Pokoju [online], Towarzystwo Przyjaciół Namysłowa i Ziemi Namysłowskiej, 7 maja 2023 [dostęp 2023-05-08] (pol.).
- ISNI: 0000000092829895
- VIAF: 88633665
- LCCN: n84155048
- GND: 118745085
- NDL: 00454171
- LIBRIS: zw9cgh3h11zbdmr
- BnF: 125230113
- SUDOC: 030391687
- NLA: 36040196
- NKC: uk2008363277
- BNE: XX5152320
- NTA: 07023938X
- BIBSYS: 90307653
- CiNii: DA00997262
- Open Library: OL1111230A
- PLWABN: 9810553872905606
- NUKAT: n2004004050
- J9U: 987007267010705171
- CONOR: 258351203
- BNC: 000480549
- ΕΒΕ: 225048
- LIH: LNB:Ska;=Bv
- PWN: 3967786
- Britannica: biography/Ferdinand-Paul-Wilhelm-Freiherr-von-Richthofen
- Treccani: ferdinand-von-richthofen
- БРЭ: 3511110
- NE.se: ferdinand-von-richthofen
- SNL: Ferdinand_Richthofen
- VLE: ferdinand-paul-wilhelm-von-richthofen
- Catalana: 0055536
- DSDE: Ferdinand_Richthofen
- Hrvatska enciklopedija: 52796