Fiodor Geismar
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Fiodor Geismar niem. Friedrich Caspar von Geismar, ros. Фёдор Клементьевич Гейсмар (ur. 12 maja 1783 w Ahlen, Westfalia, zm. 10 maja 1848 w Petersburgu) – generał rosyjski, baron.
Z pochodzenia Austriak. W armii rosyjskiej od 1805. Uczestniczył w kampaniach napoleońskich w latach 1805–1807 i 1812–1813. W 1821 został dowódcą kirasjerów. Tłumił powstanie dekabrystów w 1825 roku. W wojnie z Turcją w latach 1828–1829 walczył pod Borejszą.
Podczas powstania listopadowego w 1831 dowodził rosyjską II dywizją strzelców konnych. Od lutego 1831 roku stacjonował ze swoim wojskiem w Seroczynie, gdzie miał stoczyć bitwę z powstańcami, których dowódcą był generał Józef Dwernicki. Do bitwy, którą przegrali Rosjanie, doszło 14 lutego 1831 roku pod Stoczkiem. Następnie został dowódcą straży przedniej korpusu generała Grigorija Rosena i walczył w bitwach pod Iganiami i Wawrem. Uczestniczył w szturmie na Warszawę, gdzie zdobył jedną z redut znaną jako "Reduta Ordona", gdzie został ciężko ranny w wyniku wybuchu magazynu artyleryjskiego. W późniejszych latach, aż do roku 1840, dowodził rosyjskim I korpusem piechoty. Był odznaczony Orderem Świętego Jerzego IV klasy.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- 4. W: Гейсмар, Федор Клементьевич. T. 82. Sankt Petersburg: 1890—1907, seria: Słownik encyklopedyczny Brockhausa i Efrona.
- Generałowie Imperium Rosyjskiego
- Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie)
- Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza
- Odznaczeni Orderem Świętej Anny
- Odznaczeni wojskowym Orderem Pour le Mérite
- Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1830–1831 (strona rosyjska)
- Uczestnicy wojny rosyjsko-tureckiej 1806–1812 (strona rosyjska)
- Uczestnicy wojny rosyjsko-tureckiej 1828–1829 (strona rosyjska)
- Urodzeni w 1783
- Zmarli w 1848