Flemming
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6f/POL_COA_Fleming.svg/220px-POL_COA_Fleming.svg.png)
Flemming (Flemingowie, Flemmingowie, von Flemming) – zniemczony flamandzki ród szlachecki, wywodzący się z Flandrii (dzisiejsza Belgia), zamieszkujący Pomorze Zachodnie od okresu średniowiecza (XIII w.) do XIX/XX wieku.
Historia
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/Reilly_334.jpg/220px-Reilly_334.jpg)
Nazwisko Flemmingów wskazuje na flamandzkie korzenie rodu i związane jest z niemiecką ekspansją na tereny słowiańskie na wschód od Łaby oraz z założeniem Marchii Brandenburskiej przez Albrechta Niedźwiedzia (1157). Na podbitych obszarach margrabia i arcybiskup magdeburski Wichmann z Seeburga prowadzili intensywną akcję kolonizacyjną, osiedlając tu m.in. osadników flamandzkich.
Obecność Flemmingów na Pomorzu notowana jest od 1225, kiedy to wzmiankuje się rycerza Nikolausa Flemminga[1]. Znanym przodkiem Flemmingów był Thamm Flemming, marszałek pomorski[2], który między 1281 a 1302 występuje jako właściciel Stepnicy. Z kolei z synem tegoż – Konradem – związane są najstarsze informacje o herbie rodu. Potomkowie skupili w swym ręku liczne posiadłości ziemskie w rejonie Wolina i Kamienia Pomorskiego, stąd powiat kamieński nazywany był „powiatem Flemmingów” (Flemmingscher Kreis)[1].
Posiadali oni posiadłości także w okolicach Maszewa (Budzieszowce[3], Maciejewo[4][5], Mosty, Burowo i in.[1]). Z czasem rozrodzony ród Flemmingów zyskał w XVIII-XIX w. duże znaczenie (szczególnie w Saksonii i Prusach, w mniejszym stopniu w Polsce) oraz liczne posiadłości w Brandenburgii, pruskiej części Saksonii, w Saksonii, Turyngii, Galicji, na Śląsku oraz w Rosji, Szwecji, Finlandii, Szkocji i we Włoszech[1]. W XVIII wieku osiągnęli godności ministerialne i generalskie w Rzeczypospolitej.
Własnością Flemmingów od 1724 był zamek Crossen w Crossen an der Elster koło Eisenberga w Turyngii. Rodzina mieszkała w nim do roku 1925, kiedy to zmarła Elisabeth von Heyking z domu Flemming, a zamek przeszedł w ręce jej spadkobiercy, Edmunda von Bockum-Dolffs[6][7][8].
Przedstawiciele rodu
[edytuj | edytuj kod]- Heino Heinrich von Flemming (1632–1706), marszałek polny saski i pruski, uczestnik wojny polsko-tureckiej 1672–1676 po stronie polskiej
- Joachim Friedrich von Flemming (1665–1740), saski polityk i generał, pomorski posiadacz ziemski
- Jakub Henryk Flemming (1667–1728), polski i saski polityk i wojskowy, generał artylerii koronnej, koniuszy wielki litewski, tajny radca
- Johann Friedrich von Flemming (1670–1733), saski wielki łowczy
- Bogislaw Bodo von Flemming (1671–1732), saski generał, właściciel Świerzna[9]
- Johann Georg von Flemming (1679–1747), saski generał i urzędnik państwowy
- Adam Fryderyk Flemming (1687–1744), szambelan króla Augusta II Mocnego
- Jerzy Detloff Flemming (1699-1771), polski i saski polityk oraz generał, podskarbi wielki litewski, wojewoda pomorski, ojciec Izabeli Czartoryskiej
- Karl Georg Friedrich von Flemming (1705–1767), saski dyplomata, polski generał
- Friedrich von Flemming (1707–1777), członek zakonu joannitów, marszałek krajowy (Landmarschall) Landtagu pomorskiego
- Jan Henryk Józef Jerzy Flemming (1752–1830), polski urzędnik i dworzanin
- Karl von Flemming (1872–1938), niemiecki polityk, poseł Reichstagu z ramienia Deutschkonservative Partei , członek DNVP
Pałace, zamki i dwory
[edytuj | edytuj kod]-
Pałac w Bodzęcinie (niezachowany)
-
Pałac w Dreźnie (niezachowany)
-
Dwór w Świerznie
-
Pałac w Crossen
-
Pałac w Hermsdorf
-
Pałac w Benicach
-
Pałac w Bukowie (niezachowany)
-
Dworek w Mierzęcinie
-
Pałacyk w Sławięcicach
-
Dwór w Buku
-
Pałac w Śniatowie
-
Pałac w Trzęsaczu
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Literatura
[edytuj | edytuj kod]- Otto Hupp: Münchener Kalender 1931. Verlagsanstalt Buch u. Kunstdruckerei AG, München, Regensburg 1931.
- Genealogisches Handbuch des Adels , Adelslexikon Band III, S. 305, Band 61 der Gesamtreihe, C. A. Starke Verlag, Limburg (Lahn) 1975.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Archiwum rodu Flemmingów. Zespół - Szukaj w Archiwach. [dostęp 2024-01-20].
- ↑ Gothaisches genealogisches Taschenbuch der gräflichen Häuser. T. A. Gotha: Perthes-Verlag, 1922, s. 219. [dostęp 2024-01-20].
- ↑ Budzieszowce. Miasto i Gmina Maszewo. [dostęp 2024-01-20].
- ↑ Jerzy Dubiel: Maciejewo /Matzdorf. zamkilubuskie.pl, 2017-07-08. [dostęp 2024-01-20].
- ↑ Maciejewo. Miasto i Gmina Maszewo. [dostęp 2024-01-20].
- ↑ Kunstsalon Paul Cassirer [Hrsg.]; Hugo Helbing <München> [Hrsg.]: Schloss Crossen an der Elster: Möbel und Kunstgegenstände des 18. Jahrhunderts aus gräflich flemmingschen Fideikommiss-Besitz, Barock- und Rokokomöbel, Zimmer-Einrichtungen, Garnituren von Sofas und Stühlen, Tische, Schreibtische, Spiegel, Uhren, Beleuchtungskörper, Wandbespannungen, Öfen usw. der 1780er Jahre ; Versteigerung: 11.12.1928 (Berlin, 1928) [online], digi.ub.uni-heidelberg.de [dostęp 2024-01-19] (niem.).
- ↑ Schloss Crossen (Krossen) in Crossen (Elster) [online], www.alleburgen.de [dostęp 2024-01-19] .
- ↑ Wissenswertes über unsere Heimat - Geschichte [online], crossen.chayns.site [dostęp 2024-01-19] (niem.).
- ↑ Muzeum w Kamieniu Pomorskim [online], www.mhzk.eu [dostęp 2024-01-20] .