Fra Bartolomeo
![]() | |
Imię i nazwisko |
Bartolommeo di Paglia del Fartorino |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość | |
Dziedzina sztuki | |
Epoka |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Grablegung_Christi_%281516%29_-_Fra_Bartolomeo_%28Palazzo_Pitti%2C_Florence%29.jpg/250px-Grablegung_Christi_%281516%29_-_Fra_Bartolomeo_%28Palazzo_Pitti%2C_Florence%29.jpg)
Fra Bartolomeo, właściwie Bartolommeo di Paglia del Fartorino, znany także jako Baccio della Porta (ur. 28 marca 1472 w Soffignano pod Florencją, zm. 31 października 1517 we Florencji) – włoski malarz renesansowy, dominikanin.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1484 został uczniem Cosimo Rosselliego, a potem Ghirlandaio, u których uczył się malarstwa. W warsztacie Rosselliego spotkał Mariotto Albertinelliego, z którym połączyła go przyjaźń. W 1490 r. założyli własny warsztat. Pod koniec lat 90. został zwolennikiem florenckiego kaznodziei Savonaroli i wstąpił do zakonu dominikańskiego w klasztorze San Marco, przybierając imię Fra Bartolomeo.
Podobnie jak Botticcelli spalił swoje świeckie obrazy i odtąd zajmował się już tylko malarstwem religijnym. Żarliwa wiara nie pozwalała mu na traktowanie tematów religijnych według estetycznych założeń renesansu.
Choć działa na przełomie XV i XVI wieku zrywa z linearyzmem i podkreślaniem brył tak charakterystycznym dla florenckiego cinqueccenta i stara się uwzględnić w równym stopniu kolor i pokrewne Leonardowskiemu traktowanie światłocienia. Jego spokojne kompozycje, budowane najczęściej na planie trójkąta, o ciepłym, złocistym tonie i bogatych akordach kolorystycznych wywarły pewien wpływ na wczesne "Madonny" Rafaela. Uprawiał również rysunek sangwiną i kredką (pozostawił zbiór rysunków i szkiców kompozycyjnych, najliczniejszy we włoskim renesansie).
Jako malarz pozostawał pod wpływem Leonarda da Vinci, Rafaela, Tycjana, Michała Anioła, Belliniego i mistrzów flamandzkich. Poświęcił się wyłącznie sztuce kościelnej.
Dzieła
[edytuj | edytuj kod]- Sąd Ostateczny – fresk w kościele Santa Maria Novella we Florencji
- Opłakiwania Chrystusa,
- Salvator Mundi,
- Ecce Homo,
- Wizji św. Bernarda,
- Zaślubiny św. Katarzyny – 1511, olej na desce 356 × 270 cm, Pałac Pitti
- Madonna della Misericordia – 1515
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Alfred Ligocki "Sztuka renesansu", Wiedza Powszechna, Warszawa 1973
- ISNI: 0000000107854437
- VIAF: 89128949
- ULAN: 500115575
- LCCN: n85042709
- GND: 118968580
- BnF: 12184654t
- SUDOC: 030431034
- SBN: CFIV092345
- NLA: 35217032
- NKC: jn20010525070
- BNE: XX828910
- NTA: 088003094
- CiNii: DA09861893
- Open Library: OL971114A
- PLWABN: 9810665831605606
- NUKAT: n2009165001
- J9U: 987007604657305171
- CANTIC: a11111598
- LNB: 000205268
- NSK: 000394818