Frans Floris
Wygląd
![]() Atena i muzy | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość | |
Dziedzina sztuki | |
Epoka |
Frans Floris, właśc. Frans de Vriendt (ur. 1516 w Antwerpii, zm. 1 października 1570 tamże) – niderlandzki malarz, rysownik i rytownik okresu manieryzmu.
Był synem rzeźbiarza. Początkowo pracował z bratem architektem Cornelisem de Vriendt. W latach 1536–38 był uczniem Lamberta Lombarda w Liège. W 1541 przybył do Rzymu, gdzie przez siedem lat studiował rzymskich manierystów (Jacopo Pontormo, Giorgio Vasari) i kopiował „Sąd Ostateczny” Michała Anioła.
Malował głównie portrety oraz manierystyczne obrazy o tematyce mitologicznej. W portretach kontynuował styl Anthonisa Mora.
Wykształcił na malarzy dwóch swoich synów: Jana Battistę Florisa oraz Fransa Florisa.
Dzieła
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/Frans_Floris_Caritas.png/240px-Frans_Floris_Caritas.png)
- Adam i Ewa (1560) – Florencja, Uffizi
- Adoracja pasterzy (1567–1568) – Antwerpia, Królewskie Muzeum Sztuk Pięknych
- Caritas - Gdańsk, Muzeum Narodowe – Oddział Sztuki Dawnej
- Głowa kobiety (1554) – St. Petersburg, Ermitaż
- Ostatnia wieczerza (II poł. XVI w.) – Zamek w Gołuchowie
- Pokłon pasterzy (1558-59) – Drezno, Galeria Obrazów Starych Mistrzów
- Pokłon Trzech Króli – Bruksela, Musées Royaux des Beaux-Arts
- Portret dziewczyny jako Diany (ok. 1550) – Wrocław, Muzeum Narodowe[1]
- Przebudzenie Sztuk po zakończeniu wojny – Ponce, Museo de Arte de Ponce
- Sąd Ostateczny (1560) – Bruksela, Musées Royaux des Beaux-Arts
- Sąd Ostateczny (1565) – Wiedeń, Muzeum Historii Sztuki
- Sąd Parysa – St. Petersburg, Ermitaż
- Sokolnik (1558) – Brunszwik, Herzog Anton Ulrich-Museum
- Stara kobieta (1558) – Caen, Musée des Beaux-Arts
- Uczta bogów morskich (15610 – Sztokholm, Nationalmuseum
- Upadek aniołów (1554) – Antwerpia, Królewskie Muzeum Sztuk Pięknych
- Wenus i Amor w kuźni Wulkana (ok. 1560) – Berlin, Gemäldegalerie
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ „Sztuka europejska XV–XX w.” – II piętro - Muzeum Narodowe we Wrocławiu [online], mnwr.pl [dostęp 2021-08-05] (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-221-0686-6
- Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, ISBN 83-7079-076-3
- Dictionnaire de la peinture, red. M. Laclotte, J. P. Cuzin, Paris 1989, ISBN 2-03-511307-8
Kontrola autorytatywna (osoba):