Grzebieniopalczyk europejski
Acanthodactylus erythrurus[1] | |||
(Schinz, 1833) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | |||
Rodzaj | |||
Gatunek |
grzebieniopalczyk europejski | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[5] | |||
![]() | |||
Zasięg występowania | |||
![]() |
Grzebieniopalczyk europejski (Acanthodactylus erythrurus) – gatunek gada z rodziny jaszczurkowatych (Lacertidae). Niezagrożony wyginięciem.
Zasięg występowania i środowisko
[edytuj | edytuj kod]Występuje na Półwyspie Iberyjskim i w północno-zachodniej Afryce.
Zamieszkuje na suchych i gorących terenach o podłożu piaszczystym, słabo porośniętym roślinnością. Występuje także na nadmorskich plażach i w innych ekosystemach, jednak nie jest tam pospolity[5].
Występowanie podgatunków
[edytuj | edytuj kod]- Acanthodactylus erythrurus atlanticus Boulenger, 1918 – Maroko, Atlas Średni, północne stoki Atlasu Wysokiego, równiny na północ i zachód od Atlasu.
- Acanthodactylus erythrurus belli Gray, 1845 – wschodnie równiny Maroka i Algierii.
- Acanthodactylus erythrurus erythrurus (Schinz, 1833) – Półwysep Iberyjski.
Niektórzy autorzy wyróżniają też czwarty podgatunek[3]:
- Acanthodactylus erythrurus lineomaculatus Duméril & Bibron, 1839
Opis
[edytuj | edytuj kod]Jaszczurka długości 23 cm, o krępym ciele. Głowa krótka, wysoko wysklepiona. Ogon wyjątkowo długi, u samców u nasady wyraźnie zgrubiały. Grzybkowate łuski rozwinięte są tylko na czwartym palcu tylnych łap. Ubarwienie zmienne. Grzbiet zwykle szary lub szarobrązowy, z 10 jasnymi paskami, przerywanymi małymi plamkami. Boki z jasnymi, ciemno obrzeżonymi plamami. Brzuch białawoszary. Dolna strona ogona u młodych osobników i samic żywoczerwona. Młode osobniki pokryte są kontrastowymi, czarno-białymi paskami.
Tryb życia
[edytuj | edytuj kod]Pełną ruchliwość osiąga jedynie w prażącym słońcu. Porusza się bardzo zwinnie, choć może również skradać się bardzo powoli.
A. erythrurus jest jajorodny[5]. Samica składa od 4 do 6 jaj.
Gatunek niezagrożony wyginięciem. Trend jego populacji ocenia się jako stabilny[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Acanthodactylus erythrurus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Encyclopedia of Life - Acanthodactylus erythrurus
- ↑ a b P. Uetz , J. Hallermann , Acanthodactylus erythrurus, [w:] The Reptile Database [online] [dostęp 2023-12-28] (ang.).
- ↑ Encyclopedia of Life – synonimy
- ↑ a b c d Acanthodactylus erythrurus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Günter Diesener, Josef Reichholf: Płazy i gady. Leksykon przyrodniczy. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 136–137. ISBN 83-7129-440-9.