Heinrich Gerhard Lentz
Wygląd
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ae/Heinrich_Gerhard_Lentz_%281764-1839%29_by_J%C3%B3zef_Sonntag_%281784-1834%29.png/220px-Heinrich_Gerhard_Lentz_%281764-1839%29_by_J%C3%B3zef_Sonntag_%281784-1834%29.png)
Heinrich Gerhard Lentz, także Henryk Lentz, Lenz (ur. ok. 1764, zm. 21 sierpnia 1839 w Warszawie[1][2]) – polski nauczyciel muzyki, kompozytor, pianista i organista z Kolonii w Niemczech[1].
Podobnie jak Karol Einert i Karol Freyer należy do grupy organistów niemieckich osiadłych w Polsce, spolonizowanych i związanych z polską kulturą muzyczną. Był nauczycielem generałbasu (basso continuo), harmonii, fortepianu i gry organowej w warszawskiej Akademii Muzycznej (w latach 1821–1823 jako Instytut Muzyki i Deklamacji, w latach 1823–1831 jako Szkoła Główna Muzyki)[3].
Dzieła
[edytuj | edytuj kod]Wybrane dzieła muzyczne i literackie[1]:
- 4 symfonie
- Koncert fortepianowy op. 3
- 4 sonaty fortepianowe
- liczne utwory kameralne i pieśni
- rozprawka Łatwy sposób strojenia fortepianów bez pomocy nauczyciela
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Lentz, Heinrich Gerhard – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Biegański 1981 ↓, s. 550.
- ↑ Marek Minakowski: Henryk Lentz (ID: sw.473568). Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 31.10.2023. [dostęp 2023-11-01]. (pol.).
- ↑ Gołos 1972 ↓, s. 181, 199.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Krzysztof Biegański: Mała encyklopedia muzyki. Stefan Śledziński (red.). Warszawa: PWN, 1981. ISBN 83-01-00958-6.
- Jerzy Gołos, Smulikowska Ewa: Polskie organy i muzyka organowa. Tadeusz Maciejewski (red.), Zofia Olszewska (red.), Eugeniusz Lebelt (okł.). Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1972. OCLC 830245324.