Hino Motors
![]() Logotyp firmy | |
Państwo | |
---|---|
Siedziba | |
Adres | |
Data założenia |
1 maja 1942[1] |
Forma prawna | |
Prezes |
Yoshio Shimo[1] |
Udziałowcy | |
Zatrudnienie |
32 719 osób (31.03.2018)[1] |
Dane finansowe | |
Przychody | |
Wynik operacyjny | |
Wynik netto | |
Kapitał zakładowy | |
Strona internetowa |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/79/Headquarters_of_Hino_Motors_in_Hinodai_20141221.jpg/220px-Headquarters_of_Hino_Motors_in_Hinodai_20141221.jpg)
Hino Motors, Ltd. (jap. 日野自動車株式会社 Hino Jidōsha Kabushiki-gaisha) – japoński producent autobusów i samochodów ciężarowych, należący do grupy Toyota Motor Corporation założony 1 maja 1942[1].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Początki Hino Motors sięgają roku 1910, kiedy to założono Tokyo Gas Industry Co., Ltd.[2], które trzy lata później nazwę zmieniono na Tokyo Gas and Electric Industry Co., Ltd.[2]. W 1917 roku wyprodukowano pierwszy prototyp ciężarówki, zaś rok później rozpoczęto masową produkcję pojazdów[2]. 1 maja 1942 roku marka Hino odłączyła się od konsorcjum Diesel Motor Industry Co., Ltd. i rozpoczęła produkcję pojazdów do celów wojskowych[2].
Po II wojnie światowej Hino rozpoczęło produkcję traktorów oraz ciężarówek cargo[2], zaś w 1949 roku dołączyła do Tokijskiej Giełdy Papierów Wartościowych[2]. W 1950 roku zaprezentowano pierwszy trolejbus tej firmy[2], zaś 3 lata później – samochód osobowy, który powstał we współpracy z Renault[2]. W 1962 roku dokonano pierwszego eksportu pojazdów tej marki do Tajlandii[2].
W 1971 roku Hino otrzymuje nagrodę Deming Award[2], a w 1977 rozpoczyna produkcję autobusów[2]. 1 lipca 1982 roku firma Hino zostaje częścią grupy Toyota Motor Corporation[2]. W 1996 roku założono Hino Motors 21st Century Center[2], zaś rok później do użytku zostaje oddany Hino Auto Plaza[2].
Modele
[edytuj | edytuj kod]ciężarówki:
autobusy:
- Hino AK
- Hino RE/RC
- Hino FB
- Hino BG/BX/CG/CM
- Hino Poncho
- Hino Liesse/Liesse II
- Hino Blue Ribbon/Blue Ribbon II
- Hino Rainbow/Rainbow II
- Hino Melpha
- Hino S'elega/S'elega II
- Hino Grand View
- Hino RC/RG/RM/RN/RK/RU
Program budowy ciężarówki na ogniwa paliwowe
[edytuj | edytuj kod]Hino Motors i Toyota Motor Corporation rozpoczęły w 2020 roku budowę wielkogabarytowej ciężarówki na ogniwa paliwowe, opartej na modelu Hino Profia. Nowy pojazd z silnikiem elektrycznym zasilanym prądem generowanym w ogniwach paliwowych z Toyoty Mirai 2. generacji będzie miał zasięg około 600 km. Samochód o całkowitej masie 25 ton będzie miał wymiary 11990 mm długości, 2490 mm szerokości i 3780 mm wysokości[3][4].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Hino 4CV, produkowany na licencji Renault
-
Hino Contessa 1300
-
Hino Contessa 900
-
Hino Profia Super Dolphin
-
Hino Ranger
-
Hino Dutro
-
Hino RK
-
Hino RN
-
Hino S'elega II
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k Corporate Information. Hino Motors, Ltd.. [dostęp 2018-10-31].
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n Hino's Milestones. Hino Motors, Ltd.. [dostęp 2018-10-31].
- ↑ Paweł Bednarz , Toyota i Hino budują wielkogabarytową ciężarówkę na wodór [online], Auto / Moto, 29 marca 2020 [dostęp 2020-06-08] (pol.).
- ↑ Toyota i Hino budują wielkogabarytową ciężarówkę na wodór - Toyotanews.eu - Newsroom Toyota Central Europe [online], www.toyotanews.eu [dostęp 2020-06-08] .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona internetowa Hino Motors (jap.)
- Hino Motors (ang.)