Holden Torana
Holden Torana – samochód osobowy klasy kompaktowej, a następnie klasy średniej produkowany pod australijską marką Holden w latach 1967 – 1980.
Pierwsza generacja
[edytuj | edytuj kod]![]() Holden Torana I przed liftingiem | |
Inne nazwy |
Envoy Epic |
---|---|
Producent | |
Zaprezentowany |
Maj 1967 |
Okres produkcji |
1967 – 1969 |
Miejsce produkcji | |
Następca |
Holden Torana II |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia |
2 i 4-drzwiowy sedan |
Skrzynia biegów |
4-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość |
4105 mm |
Szerokość |
1600 mm |
Wysokość |
1354 mm |
Rozstaw osi |
2432 mm |
Liczba miejsc |
5 |
Dane dodatkowe | |
Modele bliźniacze |
|
Konkurencja |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/1968_Holden_Torana_%28HB%29_2-door_sedan_%2820830919242%29.jpg/225px-1968_Holden_Torana_%28HB%29_2-door_sedan_%2820830919242%29.jpg)
Holden Torana I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1967 roku.
Model Torana uzupełnił ofertę Holdena jako podstawowy, najtańszy i najmniejszy model będący lokalną odmianą brytyjskiego Vauxhalla Vivy[1]. Podobnie jak on, samochód oferowany był wyłącznie w wersji sedan, w wariancie 2 i 4-drzwiowym.
Pod kątem stylistycznym Holdena Toranę pierwszej generacji zdobiły szeroko rozstawione, okrągłe reflektory osadzone na wąskiej, przedzielonej chromowaną poprzeczką atrapie chłodnicy, a także wyraźnie zaznaczone tylne nadkola, a także nisko osadzone kanciaste lampy. Od pierwowzoru Vauxhalla, Torana odróżniała się jedynie emblematami producenta[2].
Sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]Na wybranych rynkach Europy Zachodniej, a także w sąsiedniej Nowej Zelandii samochód nosił nazwę Vauxhall Viva, z kolei na rynku kanadyjskim pojazd sprzedawano pod nazwą Envoy Epic.
Silnik
[edytuj | edytuj kod]- L4 1.2l OHV
Druga generacja
[edytuj | edytuj kod]![]() Holden Torana II przed liftingiem | |
Inne nazwy |
Chevrolet 1700 |
---|---|
Producent | |
Zaprezentowany |
Październik 1969 |
Okres produkcji |
1969 – 1975 |
Miejsce produkcji | |
Poprzednik |
Holden Torana I |
Następca | |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia |
2 i 4-drzwiowy sedan |
Skrzynia biegów |
4-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość |
4120-4380 mm |
Szerokość |
1600 mm |
Rozstaw osi |
2430-2540 mm |
Liczba miejsc |
5 |
Dane dodatkowe | |
Konkurencja |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4b/1969-1971_Holden_LC_Torana_SL_sedan_02.jpg/225px-1969-1971_Holden_LC_Torana_SL_sedan_02.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/1972-1974_Holden_LJ_Torana_S_sedan_02.jpg/225px-1972-1974_Holden_LJ_Torana_S_sedan_02.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/16/Saehan_Camina_Wagon_extracted.jpg/225px-Saehan_Camina_Wagon_extracted.jpg)
Holden Torana II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1969 roku.
W porównaniu do poprzednika będącego bliźniaczym modelem względem Vauxhalla, druga generacja Torany była konstrukcją opracowaną przy dużej autonomii Holdena[3]. Samochód zyskał przestronniejsze i obszerniejsze nadwozie, które zyskało smukle poprowadzoną linię z charakterystycznie ściętym bagaznikiem i nisko umieszczonymi, podłużnymi lampami złożonymi z trzech kloszy.
Lifting
[edytuj | edytuj kod]Podczas trwającej 6 lat produkcji Holdena Torany drugiej generacji, samochód przeszedł jedną dużą restylizację nadwozia. W 1972 roku nadwozie zyskało charakterystyczne, szpiczaste zakończenie pasa przedniego z niżej umieszczonymi reflektorami[4].
Sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]Druga generacja Holdena Torany była produkowana także na import do Korei Południowej. Najpierw między 1972 a 1976 rokiem samochód oferowała filia GM Korea pod nazwą Chevrolet 1700[5], a potem dystrybucją zajął się Saehan Motors nadając pojazdowi nazwę Saehan Camina[6].
Silniki
[edytuj | edytuj kod]- L4 1.2l OHV
- L4 1.3l GMH
- L4 1.6l OHC
- L4 1.6l GMH
- L4 1.8l GMH
Trzecia generacja
[edytuj | edytuj kod]![]() Holden Torana III przed liftingiem | |
Producent | |
---|---|
Zaprezentowany |
Marzec 1974 |
Okres produkcji |
1974 – 1980 |
Miejsce produkcji | |
Następca | |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | |
Skrzynia biegów |
4-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość |
4510 mm |
Szerokość |
1704 mm |
Wysokość |
1331 mm |
Rozstaw osi |
2590 mm |
Liczba miejsc |
5 |
Dane dodatkowe | |
Pokrewne | |
Konkurencja |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c5/Holden_Torana_%28belakang%29%2C_Sanur.jpg/225px-Holden_Torana_%28belakang%29%2C_Sanur.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/82/1977_Holden_LX_Torana_Sedan_%2814255941964%29.jpg/225px-1977_Holden_LX_Torana_Sedan_%2814255941964%29.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/93/1979_Holden_UC_Torana_SL_Sedan_%2825625031284%29.jpg/225px-1979_Holden_UC_Torana_SL_Sedan_%2825625031284%29.jpg)
Holden Torana III został zaprezentowany po raz pierwszy w 1974 roku.
Trzecia generacja Torany przeszła obszerną metamorfozę w stosunku do poprzednika, stając się większym o segment samochodem klasy średniej, dzielącym podzespoły techniczne z europejskim Oplem Asconą i Vauxhallem Victorem. Samochód miał oferować kompromis między przystępną ceną, średniej wielkości nadwoziem, a proporcjami bliższymi znacznie większym pojazdom[7].
Nadwozie pojazdu wyróżniało się płynną linią nadwozia, a także szeroko rozstawionymi reflektorami o kanciastym kształcie i znanym z poprzecznika szpiczastym zakończeniem pasa przedniego. Stylistycznie samochód nawiązywał do innych modeli General Motors, jak m.in. Chevrolet Vega[8].
Restylizacje
[edytuj | edytuj kod]Podczas trwającego 6 lat cyklu produkcyjnego, Holden Torana trzeciej generacji przeszedł dwie restylizacje. Pierwsza, skromna w zakresie modernizacja, przyniosła w 1976 roku inny wygląd atrapy chłodnicy, zaokrąglone reflektory i zmiany w gamie jednostek napędowych[9].
Druga, znacznie obszerniejsza modernizacja z 1978 roku, wiązała się z wdrożeniem nowego wyglądu zarówno przedniej, jak i tylnej części nadwozia[10]. Pojawił się kanciasty pas przedni, z podłużnymi, prostokątnymi reflektorami, a także znajdująca się między nimi w podobnej formule atrapa chłodnicy. Większe stały się także lampy tylne, z podwójnymi kloszami.
Koniec produkcji i następca
[edytuj | edytuj kod]Produkcja Holdena Torany zakończyła się we wrześniu 1980 roku, kiedy to producent zdecydował się wycofać całkowicie tę nazwę z użytku na rzecz nowego modelu, Camira[11].
Silnik
[edytuj | edytuj kod]- L4 1.8l Opel
- L4 2.0l GMH
- L4 2.5l GMH
- L4 3.0l GMH
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 1969 HOLDEN TORANA HB – TODAY’S TEMPTER. [dostęp 2020-10-10]. (ang.).
- ↑ Holden Torana history. [dostęp 2020-10-10]. (ang.).
- ↑ HOLDEN TORANA GENERATIONS - 50 YEARS OF THE TORANA. [dostęp 2020-10-10]. (ang.).
- ↑ HOLDEN TORANA LC-LJ 1969-1974 - BUYER'S GUIDE. [dostęp 2020-10-10]. (ang.).
- ↑ The 1972 Chevrolet 1700: Meet GM’s First Small Chevy With Daewoo Ties. [dostęp 2020-10-10]. (ang.).
- ↑ Saehan Camina '1976–78. [dostęp 2020-10-10]. (ang.).
- ↑ 1974 HOLDEN TORANA LH SLR – TODAY’S TEMPTER. [dostęp 2020-10-10]. (ang.).
- ↑ Holden LH Torana 40 years an icon. [dostęp 2020-10-10]. (ang.).
- ↑ 1976 HOLDEN TORANA LX SL EX-HDT PROMO CAR. [dostęp 2020-10-10]. (ang.).
- ↑ 1978 HOLDEN TORANA UC - TODAY'S TEMPTER. [dostęp 2020-10-10]. (ang.).
- ↑ Leo drives the car he designed (and it’s a Camira). [dostęp 2020-10-10]. (ang.).