Jadwiga Kobendzina
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Miejsce spoczynku | |
Zawód, zajęcie |
geografka, geomorfolożka |
Narodowość |
polska |
Tytuł naukowy |
Profesor |
Alma Mater | |
Pracodawca |
Instytut Geografii i Zagospodarowania Przestrzennego Polskiej Akademii Nauk |
Małżeństwo | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Jadwiga Kobendzina, właściwie Kobendza, z domu Kaczorowska[1] (ur. 23 października 1895 w Dąbrowie Górniczej, zm. 10 lutego 1989 w Warszawie) – polski geografka i geomorfolożka, badaczka Puszczy Kampinoskiej. Żona Romana Kobendzy.
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9b/Gr%C3%B3b_romana_kobendzy_i_jadwigi_kobendziny.jpg/220px-Gr%C3%B3b_romana_kobendzy_i_jadwigi_kobendziny.jpg)
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Szkołę średnią ukończyła w Warszawie (1912), gdzie mieszkała przez praktycznie całe życie. Po ukończeniu w 1915 kursu pedagogicznego, do 1918 pracowała w polskiej szkole w Moskwie. Po I wojnie światowej pracowała w Warszawie jako nauczycielka. Równolegle podjęła studia geograficzne na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1926 obroniła pod kierunkiem prof. Stanisława Lencewicza doktorat Studium geograficzne Puszczy Kampinoskiej.
W latach 1926–1927 pracowała w Zakładzie Geografii Wolnej Wszechnicy Polskiej. Do 1932 pracowała w szkolnictwie średnim, a w latach 1930–1938 była bibliotekarką w Polskim Towarzystwie Geograficznym.
W czasie okupacji pracowała jako ekspedientka. Po powstaniu warszawskim opuściła stolicę, do której wróciła po wojnie. Rozpoczęła pracę w Biurze Odbudowy Stolicy (1945–1946), a następnie Ogrodzie Botanicznym UW (1946–1948). Następnie do czerwca 1955 pracowała w Instytucie Geograficznym UW. W 1952 związała się z Instytutem Geografii i Zagospodarowania Przestrzennego Polskiej Akademii Nauk, od 1963 jako profesor nadzwyczajna. W grudniu 1965 przeszła na emeryturę, pracując nadal na kontrakcie. W latach 1957–1977 była członkinią Rady Naukowej Instytutu.
Opublikowała prace z zakresu genezy wydm i ochrony przyrody, była członkinią Polskiego Towarzystwa Geologicznego[2].
W 1966 wydawnictwo Wiedza Powszechna wydrukowało jej monografię pod tytułem Puszcza Kampinoska (wznowioną w 1971).
Odznaczona za zasługi na polu ochrony przyrody otrzymała: Srebrny (1952)[3] i Złoty (1956) Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)[4], za zasługi dla województwa warszawskiego – Złotą Odznakę (1975); nagrodę za działalność naukową na terenie województwa.
W 1926 wyszła za Romana Kobendzę, z którym żyła do jego śmierci w 1955. Mieli córkę (ur. 1927) i syna (ur. 1931). Jadwiga i Roman Kobendzowie zostali pochowani na służewskim cmentarzu przy ul. Wałbrzyskiej. Rosnącej przy ich grobie metasekwoi nadano ich imię i uznano za pomnik przyrody[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rekordy dostępne dla: Jadwiga Kaczorowska - Serwis MyHeritage [online], www.myheritage.pl [dostęp 2019-02-10] .
- ↑ Lista członków Polskiego Towarzystwa Geologicznego, stan na 31 stycznia 1971, Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego Tom XL-1970, Zeszyt 3-4, Kraków 1971.
- ↑ M.P. z 1952 r. nr 86, poz. 1353.
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 112, poz. 1450.
- ↑ PL.ZIPOP.1393.PP.1465011.3092 [online], Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Maria Irena Mileska. Jadwidze Kobendzinie. „Przegląd Geograficzny”. t. XLVIII, z. 3, s. 371–375, 1976.
- Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego
- Członkowie Biura Odbudowy Stolicy
- Członkowie Polskiego Towarzystwa Geologicznego
- Ludzie urodzeni w Dąbrowie Górniczej
- Nauczyciele związani z Warszawą
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej
- Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
- Pochowani na nowym cmentarzu na Służewie w Warszawie
- Polscy nauczyciele geografii
- Pracownicy instytutów naukowych PAN
- Urodzeni w 1895
- Zmarli w 1989
- Varsavianiści
- Wykładowcy Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego
- Wykładowcy Wolnej Wszechnicy Polskiej