Jan Eliasson
![]() Jan Eliasson (2011) | |
Data i miejsce urodzenia |
17 września 1940 |
---|---|
Minister spraw zagranicznych Szwecji | |
Okres |
od 24 kwietnia 2006 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Jan Eliasson (ur. 17 września 1940 w Göteborgu) – szwedzki dyplomata, w 2006 minister spraw zagranicznych, zastępca sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W latach 1957–1958 kształcił się w ramach wymiany studenckiej w USA. W 1962 został absolwentem akademii marynarki wojennej (Kungliga Sjökrigsskolan). W połowie lat 60. ukończył ekonomię na Uniwersytecie w Göteborgu[1].
Zawodowo związany ze szwedzką dyplomacją, a jako nauczyciel akademicki m.in. z Uniwersytetem w Uppsali. Pełnił funkcję doradcy premiera Olofa Palmego. W latach 1980–1986 wchodził w skład misji ONZ, zajmującej się negocjacjami pokojowymi w czasie wojny iracko-irańskiej. W późniejszych latach był negocjatorem z ramienia OBWE w rozmowach dotyczących Górskiego Karabachu.
Od 1988 do 1992 był ambasadorem Szwecji przy ONZ w Nowym Jorku oraz osobistym przedstawicielem sekretarza generalnego ONZ w Iraku i Iranie. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Rady Gospodarczej i Społecznej ONZ (1991–1992). W 1992 przeszedł na stanowisko podsekretarza generalnego ONZ ds. humanitarnych, zajmował się operacjami humanitarnymi w Somalii, Sudanie, Mozambiku i na Bałkanach, brał udział w kampanii przeciwko minom przeciwpiechotnym. W latach 1994–2000 był sekretarzem stanu w szwedzkim Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W 2000 został mianowany ambasadorem Szwecji w Stanach Zjednoczonych. W 2005 został wybrany na przewodniczącego 60. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ.
W marcu 2006 zapowiedziano, że zostanie następcą zdymisjonowanej minister spraw zagranicznych Laili Freivalds w socjaldemokratycznym rządzie Görana Perssona. Oficjalnie objął urząd ministra 24 kwietnia 2006 (do tego czasu obowiązki wykonywała Carin Jämtin). Zakończył jego sprawowanie 6 października 2006, kiedy to po wyborach parlamentarnych na czele resortu stanął Carl Bildt[2].
Powrócił później do pracy w ONZ. W latach 2007–2008 był specjalnym wysłannikiem sekretarza generalnego ONZ w Darfurze. Od 2012 do 2016 zajmował stanowisko zastępcy sekretarza generalnego ONZ.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jan Eliasson både alumn och hedersdoktor. handels.gu.se, 28 marca 2006. [dostęp 2017-04-04]. (szw.).
- ↑ Members of the Swedish Government 1946–. sweden.gov.se. [dostęp 2017-04-04]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- H.E. Mr. Jan Eliasson: President of the sixtieth session of the United Nations General Assembly. un.org. [dostęp 2017-04-04]. (ang.).
- Jan Eliasson. un.org. [dostęp 2017-04-04]. (ang.).
- Szwedzcy ministrowie spraw zagranicznych
- Szwedzcy dyplomaci
- Ambasadorowie Szwecji w Stanach Zjednoczonych
- Przewodniczący Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ
- Politycy Szwedzkiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej
- Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Infanta Henryka (Portugalia)
- Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii
- Odznaczeni Orderem Gwiazdy Białej
- Doktorzy honoris causa uczelni w Stanach Zjednoczonych
- Doktorzy honoris causa uczelni w Szwecji
- Urodzeni w 1940
- Ludzie urodzeni w Göteborgu
- Absolwenci Uniwersytetu w Göteborgu