Jan Pronk (polityk)
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
16 marca 1940 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
polityk, ekonomista, dyplomata |
Alma Mater | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Johannes Pieter (Jan) Pronk (ur. 16 marca 1940 w Scheveningen[1]) – holenderski polityk, ekonomista, nauczyciel akademicki i dyplomata, działacz Partii Pracy (PvdA), poseł do Tweede Kamer, minister w kilku rządach.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Z wykształcenia ekonomista, w latach 1957–1964 kształcił się w Uniwersytecie Erazma w Rotterdamie. Od 1965 pracował na macierzystej uczelni, będąc m.in. asystentem ekonomisty Jana Tinbergena. Był również pracownikiem naukowym instytutu ekonomicznego Nederlands Economisch Instituut[1]. Zaangażował się w międzyczasie w działalność polityczną w ramach Partii Pracy, do której wstąpił w 1965[2]. Pełnił różne funkcje w strukturach tego ugrupowania, m.in. pierwszego wiceprzewodniczącego partii w latach 1987–1989[1].
W 1971 po raz pierwszy został wybrany do Tweede Kamer, reelekcję do niższej izby Stanów Generalnych uzyskiwał w wyborach w 1972 i 1977. Od marca do maja 1973 był przedstawicielem krajowego parlamentu w Parlamencie Europejskim. Od maja 1973 do grudnia 1977 w gabinecie Joopa den Uyla pełnił funkcję ministra bez teki odpowiedzialnego za sprawy współpracy i rozwoju[1]. Brał m.in. udział w negocjacjach dotyczących niepodległości Surinamu i przyznania temu państwu pomocy finansowej[3].
W pierwszej połowie lat 80. odszedł z krajowej polityki. Pełnił funkcje zastępcy sekretarza generalnego Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD) oraz zastępcy sekretarza generalnego ONZ. W 1986 powrócił do kraju, ponownie uzyskał mandat deputowanego do Tweede Kamer, odnawiał go w wyborach w 1989, 1994 i 1998. W 1989 był profesorem na Uniwersytecie Amsterdamskim[1].
Od listopada 1989 do sierpnia 1998 ponownie sprawował urząd ministra do spraw współpracy i rozwoju (w rządach Ruuda Lubbersa i Wima Koka). Od lutego do marca 1991 tymczasowo wykonywał również obowiązki ministra obrony. W sierpniu 1998 w drugim gabinecie Wima Koka został ministrem mieszkalnictwa, planowania przestrzennego i środowiska, stanowisko to zajmował do lipca 2002[1].
Od 2001 ponownie współpracował z ONZ. Do 2003 był specjalnym przedstawicielem i doradcą sekretarza generalnego Kofiego Annana do spraw zrównoważonego rozwoju. W latach 2004–2006 pełnił funkcję specjalnego wysłannika ONZ w Sudanie (gdzie organizował misję UNMIS)[1][3]. Od 2003 do 2010 był profesorem w International Institute of Social Studies w Hadze[1]. W 2013 zrezygnował z członkostwa w Partii Pracy[2].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Order Lwa Niderlandzkiego III klasy (Holandia, 1978)
- Order Oranje-Nassau IV klasy (Holandia, 2002)
- Oficer Legii Honorowej (Francja, 2001)[1]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i Profil na stronie parlement.com. [dostęp 2017-03-17]. (niderl.).
- ↑ a b Afscheid van de PvdA. janpronk.nl, 28 maja 2013. [dostęp 2017-03-17]. (niderl.).
- ↑ a b Jan Pronk: Special Representative for the world’s conscience. europaworld.org, 16 lipca 2004. [dostęp 2017-03-17]. (ang.).
- Deputowani do Stanów Generalnych
- Holenderscy dyplomaci
- Holenderscy ekonomiści
- Holenderscy ministrowie obrony
- Holenderscy posłowie do Parlamentu Europejskiego
- Oficerowie Legii Honorowej
- Odznaczeni Orderem Oranje-Nassau
- Odznaczeni Orderem Lwa Niderlandzkiego
- Politycy Partii Pracy (Holandia)
- Urodzeni w 1940
- Wykładowcy Uniwersytetu Amsterdamskiego