Janina Wieczerska
Data urodzenia |
1931 |
---|---|
Narodowość |
polska |
Język |
polski |
Alma Mater | |
Dziedzina sztuki |
literatura dziecięca i młodzieżowa, publicystyka |
Janina Wieczerska-Zabłocka, ps. J.W., J.W.Z., Tadeusz Jurga, Tadeusz W. Jurga, Paweł (ur. 1931)[1] – polska pisarka, publicystka, autorka książek dla dzieci i młodzieży.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Janina Wieczerska pochodzi z rodziny o tradycjach mieszczańskich, mieszkających w Koźminie Wielkopolskim od co najmniej XVIII wieku[2]. Po wojnie ukończyła gimnazjum we Wrocławiu, tam także zdała egzamin maturalny, po którym ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim. Już w gimnazjum spotkała Stefana Zabłockiego, za którego później wyszła za mąż[2].
Krótko pracowała jako redaktor w wydawnictwie Ossolineum, następnie została dziennikarką, a później sekretarzem redakcji czasopisma Odra. W 1976 roku przeniosła się do Gdańska i pracowała w tygodniku kulturalnym "Czas"[3]. Cyklicznie publikowała komentarze i felietony w prasie gdańskiej (z przerwą od początku stanu wojennego do 1989 roku); uprawiała także krytykę literacką[2].
Literacko zadebiutowała w 1957 roku felietonem napisanym pod pseudonimem "Paweł" i opublikowanym w Słowie Polskim. Jej debiutancką powieścią była wydana w 1965 roku książka o maturzystach wrocławskich z roku 1950 Zawsze jakieś jutro, w której zawarła momenty wspomnieniowo-biograficzne[1].
Jej wydana w 1977 roku powieść pt. Nie ma sprawy w 1980 roku została zaadaptowana na film pt. "Na własną prośbę" w reżyserii Ewy i Czesława Petelskich.
Ma dwójkę dzieci: Agnieszkę Zabłocką-Kos i Piotra Zabłockiego[2].
Publikacje książkowe
[edytuj | edytuj kod]Wieczerska jest autorką m.in.:[1]
- Zawsze jakieś jutro, powieść, 1965
- Wolne obroty, powieść, 1968, (II nagroda w konkursie na powieść o Ziemiach Zachodnich przyznana przez Ossolineum i Oddział Wrocławski ZLP w 1965
- Pusty wieczór: powieść w czterech opowiadaniach, 1973
- Ni to, ni owo, opowiadanie, 1975
- Obrazki z kalendarza, opowiadania, 1975
- Bywa i zła pogoda, opowiadanie, 1976
- Lekcja dzielenia, powieść, 1977, (Harcerska Nagroda Literacka przyznana przez Kwaterę Główną ZHP w 1977 r.)
- Nie ma sprawy, powieść, 1977, (Nagroda w konkursie "Praca i Postęp" na powieść współczesną, organizowanym przez CRZZ i Instytut Wydawniczy CRZZ; przyznana w 1975 r.), zaadaptowana na film pt. "Na własną prośbę", reż. Ewa i Czesław Petelscy
- Prezydent Janusz Bosak, opowiadanie, 1977
- Firma "Zamiast", powieść, 1978 (I nagroda w konkursie Spółdzielni Wydawniczej "Czytelnik" na utwór literacki dla dzieci starszych i młodzieży, przyznana w 1977 r.)
- Regał podręczny, felietony, 1980
- Ta stara piła, opowiadanie, 1983
- Plaga osiedla i inne opowiadania, 1987
- Sieroca niedola, opowiadanie, 1987
- Dar Tomka Windziarza, opowiadanie, 1988 (II nagroda w konkursie otwartym i zamkniętym na utwór prozatorski dla młodzieży w wieku 12-16 lat do serii "Ważne Sprawy Dziewcząt i Chłopców", ogłoszonym przez Młodzieżową Agencję Wydawniczą, przyznana w 1986 r.)
- Korzeniacy, czyli Jesień wsamrazków, powieść, 1989
- Dzieci z blokowiska, powieść, 1993
- Poradnik dla leni, czyli Jak robić, żeby zrobić, a się nie narobić, 1995
- Moja babcia, Niemcy i wojna, wspomnienia, 2006
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Małgorzata Smyl: Janina Wieczerska. [w:] Słownik Pisarzy Wybrzeża [on-line]. Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Gdańsku. [dostęp 2013-06-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-27)].
- ↑ a b c d Magdalena Bajer. Zabłoccy. „Forum Akademickie”. 11, 2007. Akademicka Oficyna Wydawnicza. ISSN 1233-0930.
- ↑ Grażyna Bral (red.), Słownik dziennikarzy i publicystów Pomorza 1945-2005, Gdańska: Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej. Oddział Morski, 2008, s. 184-185 .