Janusz Brzozowski
![]() | |||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia |
29 czerwca 1951 | ||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost |
173 cm | ||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||
|
Janusz Brzozowski (ur. 29 czerwca 1951 w Szczecinie) – polski piłkarz ręczny, grający na pozycji prawoskrzydłowego, w latach 1973–1982 reprezentant Polski, brązowy medalista olimpijski z Igrzysk Olimpijskich w Montrealu.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Karierę sportową rozpoczął jako lekkoatleta u trenera Tadeusza Turowskiego w SKS Chrobry Szczecin[1], w 1967 rozpoczął grę w piłkę ręczną w Pogoni Szczecin[2].
W 1969 debiutował w reprezentacji Polski juniorów, grał także w młodzieżowej reprezentacji Polski[2]. W sierpniu 1973 debiutował w reprezentacji Polski seniorów, w towarzyskim spotkaniu z Bułgarią, 19 grudnia 1973 wystąpił w ostatnim spotkaniu eliminacyjnym do mistrzostw świata w 1974, jednak na same mistrzostwa nie został zakwalifikowany[2][3]. W listopadzie 1974 wystąpił z reprezentacją Polski w zawodach Pucharu Świata, zajmując z nią 2. miejsce. Był podstawowym zawodnikiem swojej drużyny, zdobył cztery bramki[2][4]. W 1975 zdobył brązowy medal akademickich mistrzostw świata (jako student Wyższej Szkoły Pedegogicznej w Szczecinie[2][5].
W 1976 zdobył z Pogonią Szczecin jedyny w karierze medal mistrzostw Polski - brązowy. W tym samym roku został kapitanem szczecińskiego zespołu[2][6]. W tym samym roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Montrealu, zdobywając z drużyną brązowy medal. Wystąpił we wszystkich pięciu spotkaniach, zdobywając pięć bramek[2][7]. W 1977 drugi raz został brązowy medal akademickich mistrzostw świata[2][5]. W 1978 wystąpił na mistrzostwach świata, zajmując z drużyną 6. miejsce. W turnieju wystąpił we wszystkich sześciu spotkaniach, zdobywając trzynaście bramek[2][8]. W 1979 zajął z reprezentacją Polski drugie miejsce w zawodach Pucharu Świata (w czterech spotkaniach zdobył jedną bramkę)[2][9]. W 1980 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Moskwie, na których jego drużyna będąca jednym z faworytów turnieju zajęła dopiero 7. miejsce. Zagrał tam we wszystkich sześciu spotkaniach, zdobywając siedem bramek[2][10].
Od 1981 był kapitanem reprezentacji Polski. W tym samym roku zwyciężył ze swoim zespołem w mistrzostwach świata grupy B. W sześciu spotkaniach zdobył piętnaście bramek[2][11]. Ostatni sukces w karierze osiągnął, zdobywając brązowy medal mistrzostw świata w 1982. W siedmiu spotkaniach zdobył piętnaście bramek[2][10]. Na tym turnieju zakończył karierę reprezentacyjną, łącznie w 163 spotkaniach, zdobył 256 bramek[2][12].
Do 1983 występował w barwach Pogoni Szczecin (do końca jako kapitan zespołu), w latach 1983–1986 w fińskiej drużynie Sjundea IF, z którą w 1984, 1985 i 1986 wywalczył wicemistrzostwo Finlandii. W latach 1986–1987 był trenerem męskiego zespołu Pogoni Szczecin i zdobył z nim w 1987 Puchar Polski. W latach 1987–1990 jako grający trener występował we francuskiej drużynie FZC Mulhouse. Następnie powrócił do Pogoni, gdzie do 1993 był trenerem drużyny żeńskiej. W 1992 zdobył z nią Puchar Polski. W latach 1997–1999 był trenerem Parii Szczecin[2]
W 1993 otrzymał Diamentową Odznakę ZPRP, w 2004 został wybrany najlepszym piłkarzem ręcznym 50-lecia na Pomorzu Zachodnim, w 2008 wybrano go do najlepszej "7" 90-lecia polskiej piłki ręcznej[13].
Od 199 pracował w wydziale wsparcia sprzedaży Totalizatora Sportowego w Szczecinie[14].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Janusz Brzozowski – duma Szczecina | Związek Piłki Ręcznej w Polsce [online] [dostęp 2022-02-23] (pol.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Władysław Zieleśkiewicz, Janusz Brzozowski - duma Szczecina, w: Handball Polska, nr 5 (49)/maj 2011, s. 48-50
- ↑ Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1073, 1074
- ↑ Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1075, 1076
- ↑ a b Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 905
- ↑ Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1269
- ↑ Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1081, 1082
- ↑ Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1087
- ↑ Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1092
- ↑ a b Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1095, 1096
- ↑ Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1097, 1098
- ↑ Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1202
- ↑ Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 515-516
- ↑ Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 516
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Piłkarze ręczni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976
- Piłkarze ręczni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980
- Polscy medaliści olimpijscy
- Polscy olimpijczycy (Montreal 1976)
- Polscy olimpijczycy (Moskwa 1980)
- Polscy piłkarze ręczni na igrzyskach olimpijskich
- Polscy trenerzy piłki ręcznej
- Urodzeni w 1951
- Piłkarze ręczni Pogoni Szczecin
- Ludzie urodzeni w Szczecinie