Jerzy Sochocki
![]() Jerzy Sochocki w mundurze podporucznika c. k. Pułku Piechoty Nr 55 | |
![]() | |
Pełne imię i nazwisko |
Jerzy Józef Jan Sochocki |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
1 kwietnia 1895 |
Data i miejsce śmierci |
14 października 1974 |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1914–1947 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska |
dowódca grupy |
Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Jerzy Józef Jan Sochocki[a] (ur. 1 kwietnia 1895 we Lwowie, zm. 14 października 1974 w Birmingham) – pułkownik saperów Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 1 kwietnia 1895 we Lwowie, w rodzinie Jana, urzędnika Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie, i Malwiny z Jägermannów[4]. Był starszym bratem Czesława (1907–1940), porucznika kawalerii, zamordowanego w Katyniu[5]. W 1912 ukończył naukę w klasie VIIa c. k. Wyższej Szkoły Realnej w Stanisławowie i otrzymał świadectwo dojrzałości z wynikiem „dojrzały większością głosów”[6][7]. W szkole był przewodniczącym zarządu kółka historyczno-literackiego i sekretarzem zarządu kółka chemiczno-przyrodniczego[8].
W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 3 i 6 pułku piechoty Legionów Polskich. W listopadzie 1915 wcielony został do cesarskiej i królewskiej armii. Jego oddziałem macierzystym był 55 pułk piechoty[9]. Na podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1918[10]. Walczył na froncie włoskim. 5 listopada 1918 dostał się do niewoli[11]. Po ucieczce z niewoli przedostał się do Francji. W grudniu 1918 przyjęty został do Armii Polskiej we Francji i przydzielony do batalionu saperów, z którym w maju 1919 wrócił do kraju. 19 czerwca 1919 został mianowany porucznikiem z dniem 24 maja 1919[12]. 20 maja 1920 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii gen. Hallera, z zatwierdzeniem stopnia porucznika, zaliczony do Rezerwy armii z jednoczesnym powołaniem do czynnej służby na czas wojny[13]. 25 listopada 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[14].
Od maja 1919 dowodził kompanią i pełnił obowiązki dowódcy XVIII batalionu saperów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 53. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów[15]. W kwietniu 1923 został przeniesiony z 1 pułku saperów do 4 pułku saperów w Sandomierzu na stanowisko dowódcy X batalionu saperów[16]. 31 marca 1924 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 17. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. 26 sierpnia 1925 został przeniesiony do 6 pułku saperów w Przemyślu na stanowisko dowódcy XI batalionu saperów[17][18]. 2 maja 1926 został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[17][19]. Od 2 kwietnia do 1 sierpnia 1928 pełnił obowiązki dowódcy pułku[17]. 3 stycznia 1929 został odkomenderowany na kurs w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie[17]. W kwietniu został przeniesiony do kadry oficerów saperów z równoczesnym przeniesieniem służbowym do 3 Brygady Saperów w Poznaniu na stanowisko I oficera sztabu[20]. Obowiązki na nowym stanowisku objął 3 lipca 1929 po ukończeniu kursu[17]. W czerwcu 1930 ogłoszono zwolnienie go z zajmowanego stanowiska i oddanie do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII, lecz 10 lipca zarządzenie zostało unieważnione[21][17]. 14 stycznia 1931 został przydzielony na IV dwunastomiesięczny kurs fortyfikacyjny przy Szkole Podchorążych Inżynierii w Warszawie[22]. 16 grudnia tego roku wrócił z kursu i objął obowiązki I oficera sztabu[23]. Trzy dni później otrzymał przeniesienie na stanowisko szefa Fortyfikacji Obszaru Warownego „Wilno”, lecz 22 lutego 1932 zarządzenie w tej sprawie zostało unieważnione[23].
4 marca 1932 objął obowiązki szefa Fortyfikacji Grudziądz[23][24][25]. Z dniem 15 września 1933 został przeniesiony do Szefostwa Fortyfikacji Toruń na stanowisko szefa[26], lecz obowiązki objął dopiero 23 listopada tego roku[23]. 27 czerwca 1935 został podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 2. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów[27][28]. W kwietniu 1936 przydzielony został do sztabu inspektora saperów i szefa fortyfikacji, generała brygady Mieczysława Dąbkowskiego. W marcu 1939 był przydzielony do rezerwy personalnej oficerów przy Inspektorze Saperów na stanowisko kierownika robót[29].
W kampanii wrześniowej 1939 służył w Dowództwie Saperów Naczelnego Dowództwa. Po zakończeniu kampanii internowany w Rumunii, uciekł. W 1940 dostał się do Francji, potem do Wielkiej Brytanii. Pełnił służbę w Polskich Sił Zbrojnych. Od czerwca 1940 w Szkocji kierował Grupą Fortyfikacyjną w 10 Brygadzie Kawalerii. W październiku tego roku objął dowództwo batalionu saperów I Korpusu. W listopadzie 1941 przeniesiony został do Brygady Szkolnej.
W następnym roku skierowany został do służby w Armii Polskiej na Bliskim Wschodzie. W czerwcu 1942 mianowany został dowódcą 10 batalionu saperów. Na jego czele odbył kampanię włoską. Walczył i odznaczył się pod Monte Cassino i Ankoną. 1 marca 1944 awansował na pułkownika. W czerwcu 1945 objął dowództwo Grupy Saperów 2 Korpusu. Od marca do maja 1947 dowodził Bazą 2 Korpusu. Po przeniesieniu z Włoch do Wielkiej Brytanii został zdemobilizowany.
Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Osiedlił się w Birmingham. Pełnił funkcję delegata rządu RP na Midlandy[30]. Był prezesem Koła Związku Ziem Wschodnich w Birmingham[30]. 11 listopada 1964 Prezydent RP August Zaleski nadał mu stopień generała brygady[31]. Zmarł 14 października 1974 w Birmingham i został pochowany na cmentarzu Handsworth[32][30].
Od 1921 był żonaty z Adelą Olgą z domu Mikulaschek, z którą miał syna Jerzego Jana (ur. 16 lutego 1922)[33][32][34].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 4470[35][36][37]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 3 maja 1968 „za zasługi położone dla Rzeczypospolitej Polskiej w służbie państwowej i pracy społecznej”[38]
- Krzyż Walecznych trzykrotnie „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918-1921”[39][40]
- Krzyż Walecznych trzykrotnie „za czyny męstwa i odwagi wykazane w wojnie rozpoczętej 1 września 1939 roku”[30]
- Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami dwukrotnie[32]
- Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928[41][42]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 – 1928[33]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości – 1929[33]
- łotewski Medal Pamiątkowy 1918-1928 – 6 sierpnia 1929[43]
26 czerwca 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia[44][45].
- austro-węgierskie
- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną[46]
- Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej[46]
- Srebrny Medal Waleczności 1 klasy[46]
- Srebrny Medal Waleczności 2 klasy[46][9]
- Brązowy Medal Waleczności[46]
- Krzyż Wojskowy Karola[46][9]
- Medal Rannych[46]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 11 listopada 1936, s. 32.
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 375, 636.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 12.
- ↑ Korczyk 2000 ↓, s. 628.
- ↑ Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 581.
- ↑ Sprawozdanie 1912 ↓, s. 56, 58.
- ↑ Korczyk 2000 ↓, s. 628, tu zakończenie nauki w 1910.
- ↑ Sprawozdanie 1912 ↓, s. 35, 36.
- ↑ a b c Ranglisten 1918 ↓, s. 636.
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 375.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 18.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 15.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 9 czerwca 1920, s. 412.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 48 z 15 grudnia 1920, s. 1344.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 232.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 27 kwietnia 1923, s. 273.
- ↑ a b c d e f Kolekcja ↓, s. 8.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 64 z 17 czerwca 1925, s. 323.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 46 z 25 października 1926, s. 379.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929, s. 124.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930, s. 201.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931, s. 41.
- ↑ a b c d Kolekcja ↓, s. 9.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 238.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 843.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933, s. 201.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935, s. 66.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 242.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 426.
- ↑ a b c d Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 27, s. 107–108, Grudzień 1974. Koło Lwowian w Londynie.
- ↑ Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 168.
- ↑ a b c Korczyk 2000 ↓, s. 629.
- ↑ a b c Kolekcja ↓, s. 5.
- ↑ Jerzy Józef Jan Sochocki M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2022-09-15].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 18 lutego 1922, s. 104, błędnie jako „Suchocki”.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 78 z 12 sierpnia 1924, s. 446, sprostowano nazwisko z „Suchocki” na „Sochocki”.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-02-26].
- ↑ Komunikat o nadaniu Orderu "Odrodzenia Polski". „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 7, Nr 3 z 24 kwietnia 1969.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 248.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-02-26].
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska” - tu jako mjr Jerzy Sochecki.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928, s. 408.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929, s. 239.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-02-26].
- ↑ Korczyk 2000 ↓, s. 629, wg autora był odznaczony Krzyżem Niepodległości.
- ↑ a b c d e f g Kolekcja ↓, s. 14.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Józef Sochocki. [w:] Kolekcja Generałów i Osobistości, sygn. I.480.570 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-02-24].
- Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższej Szkoły Realnej w Stanisławowie za rok szkolny 1911/12. Stanisławów: Nakładem Funduszu Naukowego, 1912.
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wien: K. K. Hof und Staatsdruckerei, 1918. (niem.).
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2023-10-30].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 804, 829.
- Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 574, 593.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski niepodległej. Warszawa: Editions Spotkania, 1991.
- Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
- Henryk Korczyk: Sochocki Jerzy Józef Jan (1895–1974). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XXXIX. Polska Akademia Nauk, 2000.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- Sochocki DNA Project Website
- Członkowie III Rady Rzeczypospolitej Polskiej
- Członkowie IV Rady Rzeczypospolitej Polskiej
- Członkowie Rady Stanu Rzeczypospolitej Polskiej
- Delegaci terenowi rządu RP na uchodźstwie
- Generałowie brygady mianowani przez władze RP na uchodźstwie po 1947
- Ludzie urodzeni we Lwowie
- Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego (1939)
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie)
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych (sześciokrotnie)
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie)
- Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami
- Oficerowie 6 Pułku Saperów (II RP)
- Podpułkownicy saperów II Rzeczypospolitej
- Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola
- Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej
- Polacy odznaczeni Medalem Rannych
- Polacy odznaczeni Medalem Waleczności
- Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis
- Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej
- Polacy – uczestnicy kampanii włoskiej 1943–1945
- Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej
- Pułkownicy saperów Polskich Sił Zbrojnych
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)
- Urodzeni w 1895
- Wojskowi związani z Przemyślem
- Zmarli w 1974
- Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918
- Żołnierze Armii Polskiej we Francji 1917–1919
- Żołnierze Wojska Polskiego internowani w Rumunii w czasie II wojny światowej
- Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej