Jezioro Sławskie
![Ziemia](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Jezioro Sławskie | |
Położenie | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowości nadbrzeżne | |
Region | |
Wysokość lustra |
57,4[1] m n.p.m. |
Wyspy |
7 |
Morfometria | |
Powierzchnia |
8,17 km²[2] |
Wymiary • max długość • max szerokość |
|
Głębokość • średnia • maksymalna |
|
Długość linii brzegowej |
24650 m[2] |
Objętość |
42664,8 tys.m³[2] |
Hydrologia | |
Klasa czystości wody |
III (2002 r.)[2] |
Rzeki zasilające | |
Rzeki wypływające | |
Położenie na mapie Sławy ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa lubuskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu wschowskiego ![]() | |
Położenie na mapie gminy Sława ![]() | |
![]() |
Jezioro Sławskie – największe jezioro województwa lubuskiego, położone na Pojezierzu Sławskim, w powiecie wschowskim, w gminie Sława.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6a/20150114_1610_059_radzyn_stacja_hydrologiczna_imgw_a.jpg/210px-20150114_1610_059_radzyn_stacja_hydrologiczna_imgw_a.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/20170920_1008_c044_slawa_ul_krotka-3c-mk-a.jpg/200px-20170920_1008_c044_slawa_ul_krotka-3c-mk-a.jpg)
Długość efektywna 9200 m, szerokość efektywna – 1510 m, długość linii brzegowej misy jeziora 24 650 m. Na jeziorze występuje 7 wysp o łącznej powierzchni 10,6 ha. Jezioro zasilane jest, oprócz kilku mniejszych cieków, przez strugę Czernicę[3] z południowego wschodu i strugę Cienicę[4] z południowego zachodu. Z jeziora bierze swój początek rzeka Obrzyca odpływająca w kierunku północnym.
Według badań przeprowadzonych przez pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska, wody jeziora charakteryzują się niską jakością ze względu na skład fizyko-chemiczny oraz średnią jakością pod względem bakteriologicznym. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy jest zrzut nieczystości z miejscowości nadbrzeżnych oraz kilkudziesięciu ośrodków wczasowych. Z badań wynika również, iż jakość wód jeziora obniża się systematycznie od pierwszego badania w 1991 r.[2] Wielokrotnie informowano też o złym stanie wody w jeziorze w latach 2015 - 2019[5]
Nad jeziorem stacjonuje grupa WOPRu Wschowa.
Hydronimia
[edytuj | edytuj kod]Do połowy lat 30. XX wieku jezioro nazywane było Schlawaer See[6]. Podczas akcji germanizacyjnej nazw miejscowych i fizjograficznych historyczna nazwa została w 1937 r. zastąpiona przez administrację nazistowską sztuczną formą Schlesiersee[7]. 30 marca 1954 roku wprowadzono nazwę Sławskie Jezioro[8]. Obecnie państwowy rejestr nazw geograficznych jako nazwę główną jeziora podaje Sławskie Jezioro, jednocześnie wymienia nazwy dodatkowe i oboczne: Jezioro Sławskie, Sławskie oraz Sława[9]. Według spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Sławskie[10].
Turystyka
[edytuj | edytuj kod]W pobliżu jeziora prowadzą:
- trasa piesza: tj. ok. 31 km szlak
: Sława – Radzyń – Jeziorna – Mesze – Lubiatów – Ciosaniec – Świetno
- trasa rowerowa: Lubiatów – Sława ok. 10 km i Lubiatów – Radzyń ok. 11 km
Według danych z 2002 roku nad jeziorem znajdowało się 38 ośrodków wypoczynkowych i 3 pola namiotowe. Nad jeziorem znajduje się również kilka klubów żeglarskich.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jerzy Jańczak (red.), Atlas jezior Polski, t. I, Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 1996, s. 18-19, ISBN 83-86001-29-1 .
- ↑ a b c d e f g h i WIOŚ w Zielonej Górze, Komunikat o jakości wód jeziora Sławskiego w 2002 r.. [dostęp 2016-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-27)]. (pol.).
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 47, ISBN 83-239-9607-5 .
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 36, ISBN 83-239-9607-5 .
- ↑ Wyborcza.pl [online], zielonagora.wyborcza.pl [dostęp 2020-04-08] .
- ↑ Schlawa, Meßtischblatt nr. 2337, 1:25 000, 1935
- ↑ Schlesiersee, Meßtischblatt nr. 2337, 1:25 000, 1938
- ↑ Zarządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 marca 1954 r. w sprawie przywrócenia i ustalenia urzędowych nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (M.P. z 1954 r. nr 38, poz. 516, s. 470).
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – nazwy obiektów fizjograficznych – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 1 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 124492
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 2. Wody stojące, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 316, ISBN 83-239-9607-5 .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jeziorna, M-33-8-B-d-2. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 2003, s. 1, seria: Mapa topograficzna Polski 1:10 000. ISBN 83-239-6759-8. (pol.).
- Ziemia Lubuska – Jezioro Sławskie. 2004-2013. [dostęp 2013-11-26]. (pol.).