Krzysztof Skowroński
Krzysztof Skowroński (2015) | |
Data i miejsce urodzenia |
2 kwietnia 1965 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
dziennikarz |
Alma Mater | |
Stanowisko |
prezes SDP (od 2011) |
Pracodawca |
m.in. Radio Zet, TVP, Polskie Radio, Radio Wnet |
Rodzice | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Krzysztof Konrad Skowroński (ur. 2 kwietnia 1965 w Warszawie) – polski dziennikarz, felietonista, dyrektor Programu III Polskiego Radia (2006–2009), założyciel i prezes Radia Wnet (od 2009), od 2011 prezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (SDP).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę dziennikarską rozpoczął na początku lat 90. w Radiu Zet, w którym był gospodarzem takich programów publicystycznych jak Gość Radia Zet i Jazda Polska[1]. W 1992 był pomysłodawcą i twórcą formatu audycji Śniadanie z Radiem Zet, który od tego czasu prowadził. Prowadził również stworzony przez siebie program Koktajl Mołotowa[2]. Odszedł z tej rozgłośni w 2000[1].
Od 2001 do 2002 współpracował z Programem III Polskiego Radia, w którym prowadził codzienne rozmowy z politykami w porannym programie Salon polityczny Trójki. Od końca lat 90. do początku następnej dekady prowadził telewizyjne programy publicystyczne, takie jak Gość Jedynki w TVP1 oraz Rozmowa Dnia i Pytania w Telewizji Puls. Od 2003 do 2005 współpracował z Polsatem w ramach audycji Czarny pies czy biały kot oraz Wywiad Skowrońskiego. W latach 2005–2007 ponownie współpracował z TVP1, zajmując się prowadzeniem niedzielnego programu publicystycznego Wywiad i opinie, w którym wraz z zaproszonymi dziennikarzami prasowymi komentował wydarzenia polityczne ostatniego tygodnia. Był felietonistą dziennika „Rzeczpospolita” i tygodnika „Przekrój”[1].
Wspólnie z Tomaszem Lisem i Mariuszem Ziomeckim jest współautorem wydanej w 2002 książki ABC dziennikarstwa[3].
Od 8 lipca 2006 do 25 lutego 2009 dyrektor Programu III Polskiego Radia[1]. W okresie jego prezesury udział stacji w słuchalności wzrósł z 6,3% do 6,9%[4]. Zapowiedź jego dymisji po ogłoszeniu wyniku audytu w stacji wywołała protest ze strony kilkudziesięciu dziennikarzy różnych redakcji[4]. Ostatecznie został zwolniony z Polskiego Radia dyscyplinarnie[5].
W maju 2009 założył internetowe Radio Wnet i został jego redaktorem naczelnym[1].
Od 2002 członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich[1]. W październiku 2011 został wybrany na prezesa tej organizacji[6]. Pełniąc tę funkcję, we wrześniu i październiku 2012 poprowadził dwie partyjne konferencje Prawa i Sprawiedliwości, co spotkało się z krytyką m.in. kilkudziesięciu członków SDP, którzy wezwali go do ustąpienia z funkcji[7][8]. W czerwcu 2013 „Gazeta Wyborcza” podała, że założona przez niego stacja radiowa Radio Wnet otrzymała 140 tysięcy złotych od Prawa i Sprawiedliwości[9]. Odnosząc się do tej sytuacji, Krzysztof Skowroński wydał wówczas zamieszczone na stronie SDP oświadczenie, w którym stwierdził, że radio jest instytucją komercyjną i może współpracować z tymi, którzy podzielają wartości tej rozgłośni[10]. Część środowiska dziennikarskiego, m.in. Stefan Bratkowski, honorowy prezes SDP, zarzuciła Krzysztofowi Skowrońskiemu upolitycznienie SDP[11].
W 2014[12], 2017[13] i 2021[14] wybierany na prezesa SDP na kolejne kadencje.
W 2016, wkrótce po objęciu prezesury Telewizji Polskiej przez Jacka Kurskiego, powrócił do pracy w telewizji publicznej, otrzymując autorski program 24 Minuty na antenie TVP Info[15]. Został też jednym z prowadzących program publicystyczny O co chodzi[16].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Syn Andrzeja Skowrońskiego[17] i Barbary Petrozolin-Skowrońskiej[18]. Żonaty, ma czworo dzieci.
Odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2020)[19]
- Medal „Pro Patria” (2016)[20]
- Nagroda im. Dariusza Fikusa (2007)[21]
- Nagroda im. Jacka Maziarskiego (2014)[22]
- Nominacja do tytułu „Dziennikarz Roku” w ramach Grand Press (1998, 1999, 2000)[1]
- Nominacja do Nagrody im. Andrzeja Woyciechowskiego (2010)[1]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h Krzysztof Skowroński. sdp.pl. [dostęp 2016-09-25].
- ↑ Jacek Kowalski: Przypadek Krzysztofa Skowrońskiego: radio i polityka we krwi. wirtualnemedia.pl, 3 grudnia 2023. [dostęp 2023-12-03].
- ↑ Tomasz Lis, Krzysztof Skowroński, Mariusz Ziomecki: ABC dziennikarstwa. Warszawa: Axel Springer Polska, 2002. ISBN 83-916-4106-6.
- ↑ a b Skowroński wyleciał z Trójki. tvn24.pl, 25 lutego 2009. [dostęp 2016-09-25].
- ↑ Renata Czeladko, Roman Kurkiewicz: Skowroński zwolniony z radia dyscyplinarnie. rp.pl, 23 kwietnia 2009. [dostęp 2024-06-22].
- ↑ SDP ma nowego prezesa. sdp.pl, 1 października 2011. [dostęp 2015-01-09].
- ↑ Krzysztof Skowroński, prezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, wraca do TVP. wyborcza.pl, 17 lutego 2016. [dostęp 2016-09-25].
- ↑ Część członków SDP wzywa prezesa Skowrońskiego do ustąpienia. wirtualnemedia.pl, 4 października 2012. [dostęp 2016-09-25].
- ↑ Agata Nowakowska, Dominika Wielowieyska: Jak PiS i PO wydają miliony z budżetu. wyborcza.pl, 11 czerwca 2013. [dostęp 2013-06-13].
- ↑ Oświadczenie prezesa SDP. sdp.pl, 12 czerwca 2013. [dostęp 2016-09-25].
- ↑ Stefan Bratkowski: Jacy dziennikarze niepokorni?. studioopinii.pl, 12 grudnia 2012. [dostęp 2016-09-24].
- ↑ Krzysztof Skowroński ponownie prezesem. SDP wybrał nowe władze. sdp.pl, 25 października 2014. [dostęp 2015-01-09].
- ↑ Mateusz Mikowski: Krzysztof Skowroński po raz trzeci wybrany na prezesa SDP. dzieje.pl, 19 listopada 2017. [dostęp 2021-10-17].
- ↑ Krzysztof Skowroński dalej prezesem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. wirtualnemedia.pl, 17 października 2021. [dostęp 2021-10-17].
- ↑ Najprostsza forma dziennikarstwa – wywiad. „24 minuty” z Krzysztofem Skowrońskim. tvp.info, 8 marca 2016. [dostęp 2016-04-10].
- ↑ „O co chodzi” zamiast „4 stron” w TVP Info. Prowadzącymi Ogórek, Wildstein, Płużański, Skowroński i Łęski. wirtualnemedia.pl, 15 września 2017. [dostęp 2020-02-12].
- ↑ Krzysztof Skowroński. sejm-wielki.pl. [dostęp 2023-10-30].
- ↑ Zmarła Barbara Petrozolin-Skowrońska (1937–2023). Była redaktor naczelna Encyklopedii PWN. WNET.fm, 23 października 2023. [dostęp 2023-10-30].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 września 2020 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2020 r. poz. 1092).
- ↑ Dziennikarze z medalami „Pro Patria”. Telewizja ŚTM, 5 maja 2016. [dostęp 2018-12-17].
- ↑ Rymanowski i Skowroński nagrodzeni. media2.pl, 16 marca 2007. [dostęp 2016-09-25].
- ↑ Dotychczasowi nominowani i laureaci nagrody im. Jacka Maziarskiego. jacekmaziarski.org, 27 października 2015. [dostęp 2019-05-23].
- Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego
- Członkowie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich
- Dziennikarze Radia Zet
- Laureaci Nagrody im. Dariusza Fikusa
- Laureaci Nagrody im. Jacka Maziarskiego
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Medalem Pro Patria
- Osobowości telewizyjne związane z Polsatem
- Osobowości telewizyjne związane z TV Puls
- Osobowości telewizyjne związane z TVP
- Polscy dziennikarze telewizyjni
- Polscy redaktorzy naczelni
- Redaktorzy PR3
- Redaktorzy Radia Wnet
- Ludzie urodzeni w Warszawie
- Urodzeni w 1965