Liszajecznik ziarnisty
Systematyka | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Typ | |
Klasa | |
Rząd | |
Rodzina | |
Rodzaj | |
Gatunek |
liszajecznik ziarnisty |
Nazwa systematyczna | |
Candelariella xanthostigma (Pers. ex Ach.) Lettau Hedwigia 52: 196 (1912) |
Liszajecznik ziarnisty (Candelariella xanthostigma (Pers. ex Ach.) Lettau) – gatunek grzybów z rodziny Candelariaceae[1]. Ze względu na symbiozę z glonami zaliczany jest do porostów[2].
Systematyka i nazewnictwo
[edytuj | edytuj kod]Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Candelariaceae, Candelariales, Candelariomycetidae, Candelariomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].
Niektóre synonimy nazwy naukowej[3]
- Blastenia xanthostigma (Pers. ex Ach.) Müll. Arg. 1862
- Caloplaca xanthostigma (Pers. ex Ach.) H. Olivier 1909
- Candelaria xanthostigma (Pers. ex Ach.) Kieff. 1895
- Candelariella lutella (Vain.) Räsänen 1939
- Lecanora xanthostigma (Pers. ex Ach.) Röhl. 1813
- Lichen xanthostigmus Pers. ex Ach. 1810
Nazwa polska według Krytycznej listy porostów i grzybów naporostowych Polski[2].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Plecha skorupiasta z glonami protokokkoidalnymi. Jest bardzo cienka, składa się z cylindrycznych lub kulistych ziarenek o średnicy 0,03-0,06 mm (wyjątkowo do 0,1 mm), co oznacza, że na 1 mm mieści się ich ok. 30-10 sztuk. Są one mniej lub bardziej rozproszone lub zbite. Mają barwę od żółtej do żółtozielonkawej. Reakcje barwne: K –, Pd –[4].
Urwistki nie występują, z rzadka natomiast zdarzają się koliste apotecja lekanorowe o średnicy 0,2-0,4 mm. Mają płaskie lub nieco tylko wypukłe tarczki o barwie podobnej jak plecha, czasami brunatnożółtej. Ich brzeżek jest cienki, nieco karbowany lub ziarnisty, ma żółtą barwę i zwykle jest trwały. Hymenium ma wysokość 65-75 μm i w swojej najwyższej części jest żółte. Hypotecjum jest bezbarwne. Askospor powstaje po 12-32 w każdym worku. Są jednokomórkowe, elipsoidalne, proste lub zagięte, mają obydwa końce zaokrąglone i rozmiar 4-5 μm[4]. Pyknidia mają ciemnożółtą barwę i występują licznie[5].
Występowanie i siedlisko
[edytuj | edytuj kod]Występuje w Ameryce Północnej, Europie, Azji, Afryce i Australii[6]. W Polsce jest pospolity na terenie całego kraju[4].
Szczególnie często występuje na drzewach rosnących samotnie[4]. Rozwija się głównie na korze drzew, głównie liściastych, ale czasami także niektórych iglastych, rzadko na drewnie[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Index Fungorum. [dostęp 2014-02-15]. (ang.).
- ↑ a b c Wiesław Fałtynowicz: The Lichenes, Lichenicolous and allied Fungi of Poland.Krytyczna lista porostów i grzybów naporostowych Polski. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2003. ISBN 83-89648-06-7.
- ↑ Species Fungorum. [dostęp 2014-04-25]. (ang.).
- ↑ a b c d Hanna Wójciak: Porosty, mszaki, paprotniki. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2010. ISBN 978-83-7073-552-4.
- ↑ Consortium of North American Lichen Herbaria. [dostęp 2014-05-29].
- ↑ Discover Life Maps. [dostęp 2014-04-18].