Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Loflazepinian etylu
|
Nazewnictwo
|
|
Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
|
7-chloro-5-(2-fluorofenylo)-2-okso-1,3-dihydro-1,4-benzodiazepino-3-karboksylan etylu
|
|
Ogólne informacje
|
Wzór sumaryczny
|
C18H14ClFN2O3
|
Masa molowa
|
360,77 g/mol
|
Identyfikacja
|
Numer CAS
|
29177-84-2
|
PubChem
|
3299
|
DrugBank
|
DB01545
|
SMILES
|
CCOC(=O)C1C(=O)NC2=C(C=C(C=C2)Cl)C(=N1)C3=CC=CC=C3F
|
|
InChI
|
InChI=1S/C18H14ClFN2O3/c1-2-25-18(24)16-17(23)21-14-8-7-10(19)9-12(14)15(22-16)11-5-3-4-6-13(11)20/h3-9,16H,2H2,1H3,(H,21,23)
|
InChIKey
|
CUCHJCMWNFEYOM-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
|
|
Klasyfikacja medyczna
|
ATC
|
N05BA18
|
Legalność w Polsce
|
substancja psychotropowa grupy IV-P
|
|
Loflazepinian etylu – organiczny związek chemiczny, lek z grupy benzodiazepin. Jest objęty Konwencją o substancjach psychotropowych z 1971 roku (wykaz IV)[2]. W Polsce jest w grupie IV-P Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii[3].