Lontara
![]() |
Ten artykuł od 2022-02 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. |
Lontara, pismo bugijsko-makasarskie – alfabet sylabiczny pochodzenia indyjskiego, wywodzący się z vatteluttu, a pośrednio z brahmi, używany tradycyjnie do zapisu języków bugijskiego i makasarskiego na indonezyjskiej wyspie Sulawesi (Celebes). Nazwa lontara pochodzi od malajskiego słowa lontar, określającego rodzaj palmy, której liści używano jako materiału do manuskryptów. W przeszłości sporządzano w nim urzędowe dokumenty i mapy, spisywano umowy etc. W języku bugijskim pismo to nosi nazwę urupu sulapa eppa, co dosłownie znaczy „pismo czworokątne”.
Warianty pisma bugijsko-makasarskiego posłużyły również do zapisu innych języków Indonezji (m.in. bima, sumbawa, wawonii, ende)[1].
W czasach kolonizacji holenderskiej zostało w znacznym stopniu wyparte przez alfabet łaciński, lecz nadal jest używane, aczkolwiek w ograniczonym zakresie, przy okazji ślubów, do drukowania tradycyjnej literatury, w korespondencji itd.
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2e/Lontara_Abugida.svg/500px-Lontara_Abugida.svg.png)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ J. Noorduyn , Variation in the Bugis/Makasarese Script, „Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde”, 149 (3), 1993, s. 533–570, DOI: 10.1163/22134379-90003120, ISSN 0006-2294, OCLC 6015514257, JSTOR: 27864487 (ang.).