Luigi Lablache
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci | |
Typ głosu | |
Gatunki | |
Zawód |
Luigi Lablache (ur. 6 grudnia 1794 w Neapolu, zm. 23 stycznia 1858 tamże[1][2]) – włoski śpiewak operowy pochodzenia francuskiego, bas.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Uczył się w Conservatorio della Pietà dei Turchini w Neapolu[1][2]. Zadebiutował na scenie w 1812 roku w neapolitańskim Teatro San Carlino jako basso buffo napoletano w operze Valentino Fioravantiego La Molinara[1][2][3]. W 1813 roku w Palermo wystąpił jako primo basso cantante[1][2]. W 1817 roku debiutował rolą Dandiniego w Kopciuszku Gioacchino Rossiniego w mediolańskiej La Scali, z którą następnie związany był do 1823 roku[2]. Występował też w Rzymie, Turynie i Wenecji[2]. W 1824 roku wystąpił w Wiedniu[1][2], następnie wrócił do Neapolu, gdzie król Ferdynand I Burbon mianował go członkiem kapeli nadwornej[2]. W 1827 roku wziął udział w wykonaniu Requiem W.A. Mozarta na pogrzebie Ludwiga van Beethovena w Wiedniu[3]. W 1830 roku wystąpił jako Geronimo w Il matrimonio segreto Domenico Cimarosy[2] w King’s Theatre w Londynie i odtąd do 1852 roku regularnie występował w tym teatrze[1][2]. Od 1830 do 1852 roku związany był także z Comédie-Italienne w Paryżu[1]. W 1852 roku występował w Petersburgu[3]. Od 1854 do przejścia na emeryturę w 1856 roku występował w londyńskim Covent Garden Theatre[2].
Jego głos osiągał skalę do 3 oktaw[3]. Zasłynął przede wszystkim występami w operach buffa[2]. Kreował m.in. rolę Massimiliana w Zbójcach Giuseppe Verdiego[3], George’a Waltona w Purytanach Vincenzo Belliniego oraz tytułowe role w Don Pasquale i Marino Faliero Gaetano Donizettiego[2]. W latach 1836–1837 uczył śpiewu księżniczkę Wiktorię (późniejszą królową)[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 5. Część biograficzna klł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1997, s. 259. ISBN 978-83-224-3303-4.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 3 Haar–Levi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2003. ISBN 978-0-02-865528-4.
- ↑ a b c d e The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 473. ISBN 978-0-19-957854-2.
- ISNI: 0000000081257633
- VIAF: 47030147
- LCCN: no94003610
- GND: 116636041
- BnF: 14851938j
- SUDOC: 243870787
- SBN: SBNV023934
- NKC: ola2004235470
- BNE: XX5031064
- NTA: 149263341
- BIBSYS: 15024244
- Open Library: OL7196672A
- PLWABN: 9810677508605606
- NUKAT: n2020061678
- OBIN: 15837
- J9U: 987007397450605171
- PTBNP: 1292110
- CANTIC: a10611745
- RISM: people/64153