Marek Dąbrowski (ekonomista)
Data i miejsce urodzenia |
13 kwietnia 1951 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
ekonomista |
Tytuł naukowy |
profesor nauk ekonomicznych |
Alma Mater | |
Stanowisko |
wiceminister finansów (1989–1990), poseł na Sejm I kadencji (1991–1993), członek Rady Polityki Pieniężnej (1998–2004) |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Marek Paweł Dąbrowski (ur. 13 kwietnia 1951 w Bydgoszczy) – polski ekonomista, profesor nauk ekonomicznych, wiceminister finansów (1989–1990), poseł na Sejm I kadencji, członek Rady Polityki Pieniężnej (1998–2004).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończył w 1974 studia w Instytucie Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1979 w Instytucie Planowania, habilitację obronił 1987 na Uniwersytecie Łódzkim. Tytuł profesora nauk ekonomicznych otrzymał w 1995. Zawodowo związany z Instytutem Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk.
Od września 1989 do września 1990 był pierwszym zastępcą Leszka Balcerowicza w Ministerstwie Finansów. W latach 1991–1993 sprawował mandat posła na Sejm I kadencji z listy Unii Demokratycznej. Od 1991 do 1996 przewodniczył Radzie Przekształceń Własnościowych.
W latach 1998–2004 z rekomendacji Unii Wolności zasiadał w Radzie Polityki Pieniężnej I kadencji. Pracował także jako konsultant Banku Światowego i UNDP.
Należy do współtwórców Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych (CASE), był prezesem zarządu i przewodniczącym rady tej fundacji.
Uczestniczył w badaniach i doradztwie w zakresie polityki gospodarczej i działalności szkoleniowej na Białorusi, w Bośni i Hercegowinie, Bułgarii, Gruzji, Iraku, Kazachstanie, Kirgistanie, Macedonii, Mołdawii, Mongolii, Rosji, Rumunii, Serbii, Turkmenistanie, Ukrainie i Uzbekistanie oraz w szeregu międzynarodowych projektach badawczych z zakresu polityki monetarnej i fiskalnej, kryzysów walutowych, rozszerzenia Unii Europejskiej, Unii Gospodarczej i Walutowej oraz ekonomii politycznej transformacji. Jest autorem licznych publikacji, w tym kilku książek.
Odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]W 2011 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[1], a w 2003 odznakę honorową „Za zasługi dla bankowości Rzeczypospolitej Polskiej”[2]. W 2009 minister spraw zagranicznych nadał mu odznakę honorową „Bene Merito”[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ M.P. z 2011 r. nr 78, poz. 780
- ↑ Lista odznaczonych (2003–2018). nbp.pl. [dostęp 2022-09-14].
- ↑ Wręczenie odznaczeń „Bene Merito” przez Ministra Spraw Zagranicznych Radosława Sikorskiego. msz.gov.pl, 13 listopada 2009. [dostęp 2011-06-03].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Strona sejmowa posła I kadencji. [dostęp 2011-06-03].
- Nota biograficzna na stronie NBP. [dostęp 2011-06-03].
- Prof. dr hab. Marek Dąbrowski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2015-12-07] .
- Absolwenci Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego
- Członkowie Rady Polityki Pieniężnej
- Ludzie związani z Bankiem Światowym
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Odznaką Honorową Bene Merito
- Odznaczeni odznaką honorową „Za zasługi dla bankowości Rzeczypospolitej Polskiej”
- Politycy Unii Demokratycznej
- Politycy Unii Wolności
- Polscy ekonomiści
- Posłowie na Sejm III Rzeczypospolitej Polskiej
- Pracownicy Instytutu Nauk Ekonomicznych PAN
- Wiceministrowie finansów III Rzeczypospolitej
- Ludzie urodzeni w Bydgoszczy
- Urodzeni w 1951
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993)