Metoda LU (ang. lower – dolny, upper górny) – metoda rozwiązywania układu równań liniowych. Nazwa pochodzi od użytych w tej metodzie macierzy trójkątnych, tj. dolnotrójkątnej (dolnej) i górnotrójkątnej (górnej). Metoda pozwala także na szybkie wyliczenie wyznacznika macierzy układu.
Niech dany będzie układ równań liniowych:
![{\displaystyle \mathbf {A} \cdot \mathbf {x} =\mathbf {y} ,}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/cc6348d332ebcca2236a3d5569f4ddff2da45233)
gdzie
– macierz współczynników,
– wektor niewiadomych,
– wektor danych.
W metodzie LU macierz współczynników
zapisywana jest jako iloczyn pewnych macierzy dolnej
i górnej
![{\displaystyle \mathbf {A} =\mathbf {L} \cdot \mathbf {U} ,}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/0f26e927d689ae6407a1227b022344f1430f1c3b)
gdzie:
![{\displaystyle \mathbf {L} ={\begin{bmatrix}l_{11}&0&\cdots &0\\l_{21}&l_{22}&\cdots &0\\\vdots &\vdots &\ddots &0\\l_{n1}&l_{n2}&\cdots &l_{nn}\end{bmatrix}},\quad \mathbf {U} ={\begin{bmatrix}u_{11}&u_{12}&\cdots &u_{1n}\\0&u_{22}&\cdots &u_{2n}\\\vdots &\vdots &\ddots &\vdots \\0&0&\cdots &u_{nn}\end{bmatrix}}.}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/0365e58fcda12c0e33a5509d37fd0658cefba13d)
Układ równań przyjmuje wówczas postać
![{\displaystyle \mathbf {L} \cdot \mathbf {U} \cdot \mathbf {x} =\mathbf {y} ,}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/1eb3a62088c115445ab3457cd6c1ce1c64375589)
a jego rozwiązanie sprowadza się do rozwiązania dwóch układów równań z macierzami trójkątnymi:
![{\displaystyle \mathbf {L} \cdot \mathbf {z} =\mathbf {y} ,}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/044f8f1f1478093b3e5a6d7ba3422553fd0c3326)
![{\displaystyle \mathbf {U} \cdot \mathbf {x} =\mathbf {z} .}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/dcef0edccca2359ad2d28b21b8018073d2559c79)
Ostatecznie liczba mnożeń, potrzebnych do wyznaczenia wektora
wynosi
dodawań
Wyznacznik macierzy
tej postaci można obliczyć korzystając z twierdzenia Cauchy’ego:
![{\displaystyle \mathbf {det(A)} =\mathbf {det(L\cdot \mathbf {U} )} =\mathbf {det(L)} \cdot \mathbf {det(U)} ,}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/3c9a7d020734dc22462f5f7356be11a906462cf9)
oraz z faktu, że wyznacznik macierzy trójkątnej jest iloczynem elementów na przekątnej:
![{\displaystyle \mathbf {det(L)} =l_{11}\cdot l_{22}\cdot \ldots \cdot l_{nn},}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/6044e8d74c59c820ccc9616ff3b96463fdcdf0d2)
![{\displaystyle \mathbf {det(U)} =u_{11}\cdot u_{22}\cdot \ldots \cdot u_{nn}.}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/07c3ceb98866634106feafedfafc2a515b66a871)
Ponadto przeważnie przy rozkładzie LU na przekątnej jednej z macierzy znajdują się jedynki – wtedy wyznacznik macierzy
jest równy wyznacznikowi albo macierzy
albo
którego obliczenie wymaga wykonania
mnożeń (zamiast
).
Zalety metody:
- bardzo oszczędna gospodarka pamięcią,
- wymaga najmniejszej liczby operacji w porównaniu z innymi metodami dokładnymi (nie biorąc pod uwagę procedur specjalnych).
Podstawowym problemem numerycznym w tej metodzie jest dokonanie rozkładu LU macierzy współczynników. Żeby ten rozkład macierzy był jednoznaczny, zakłada się, że elementy na głównej przekątnej jednej z macierzy,
albo
są równe 1.
Rozkład LU jest wyznaczany za pomocą metody Doolittle’a (opisana niżej).
Ta metoda nie jest niezawodna[1], tzn. podczas obliczeń może wystąpić dzielenie przez zero. Istnieje jej modyfikacja pozbawiona tej wady, nazywana metodą Doolittle-Crouta, w której wykorzystuje się częściowy wybór elementu podstawowego[2].
Element podstawowy to taki element w macierzy
który jest używany do rugowania zmiennych (czyli zerowania odpowiadających im współczynników) z kolejnych równań. Przy stosowaniu metody Doolittle’a wybiera się element podstawowy zawsze z przekątnej głównej, i jeśli
jest równe zero, metoda zawodzi.
W metodach zmodyfikowanych wybierany jest ten element z danej
-tej kolumny, który ma największy moduł[3]. Następnie wiersz, w którym znajduje się wybrany element, zamieniany jest z
-tym wierszem, co powoduje, że element podstawowy pojawia się na przekątnej głównej. To gwarantuje, że podczas obliczeń nie wystąpi dzielenie przez zero.
Jednocześnie te zmodyfikowane metody nie zawsze dają rozkład LU macierzy
[2]. Może się zdarzyć, że otrzymany rozkład LU dotyczy macierzy
w której dokonano takich samych przestawień wierszy, jak podczas eliminacji zmiennych[4]. Jednak ma to znaczenie (i komplikuje obliczenia) tylko wtedy, gdy rozkład LU służy do wyznaczenia macierzy odwrotnej; w innych zadaniach nie odgrywa roli.
W metodzie tej równość
traktuje się jako układ
równań z
niewiadomymi[5]. Te niewiadome to elementy
dla
(elementy poniżej przekątnej), oraz
dla
(elementy na i powyżej przekątnej), przy założeniu, że na diagonali macierzy
znajdują się 1:
![{\displaystyle {\begin{bmatrix}a_{11}&a_{12}&\cdots &a_{1n}\\a_{21}&a_{22}&\cdots &a_{2n}\\\vdots &\vdots &\ddots &\vdots \\a_{n1}&a_{n2}&\cdots &a_{nn}\end{bmatrix}}={\begin{bmatrix}1&0&\cdots &0\\l_{21}&1&\cdots &0\\\vdots &\vdots &\ddots &0\\l_{n1}&l_{n2}&\cdots &1\end{bmatrix}}\cdot {\begin{bmatrix}u_{11}&u_{12}&\cdots &u_{1n}\\0&u_{22}&\cdots &u_{2n}\\\vdots &\vdots &\ddots &\vdots \\0&0&\cdots &u_{nn}\end{bmatrix}}.}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/e567a7f674f0b2c850d89afb76e41778557221fe)
Wyznaczanie kolejnych elementów macierzy
i
robi się naprzemiennie, tj. raz wyznacza wiersz macierzy
raz kolumnę macierzy
Wzory ogólne na poszczególne elementy macierzy rozkładu przedstawiają się następująco:
- dla wszystkich
![{\displaystyle i\in \{1,2,\ldots ,n\}{:}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/f7506e66a3bf399b874aad9bbec8c55fa2485843)
dla ![{\displaystyle j\in \{i,\ i+1,\ldots ,\ n\},}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/775de36cefab959e7f1101893085438aeb832c5f)
dla ![{\displaystyle j\in \{i+1,\ i+2,\ldots ,\ n\}.}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/bc3599e17adafa21b40eb8f269c4f2c73713a48a)
Z ostatniego równania wynika, że metoda nie zadziała, gdy
Liczba działań potrzebna do rozkładu[5]:
- mnożenia:
![{\displaystyle {\frac {1}{3}}n^{3}-{\frac {1}{3}}n,}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/b47bbcde1c9c286708224527f0e4887ebd1b8c01)
- dodawania:
![{\displaystyle {\frac {1}{3}}n^{3}-{\frac {1}{2}}n^{2}+{\frac {1}{6}}n.}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/77e59786036e67f172a7c2c41665c4cc14259e92)
![{\displaystyle {\begin{bmatrix}5&3&2\\1&2&0\\3&0&4\end{bmatrix}}={\begin{bmatrix}1&0&0\\l_{21}&1&0\\l_{31}&l_{32}&1\end{bmatrix}}{\begin{bmatrix}u_{11}&u_{12}&u_{13}\\0&u_{22}&u_{23}\\0&0&u_{33}\end{bmatrix}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/30a04a8ad946231b172940d8263727024208f57c)
Pierwszy wiersz macierzy U:
![{\displaystyle 5=1\cdot u_{11}+0\cdot 0+0\cdot 0\rightarrow u_{11}=5}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/8e3b02b80314f84cc3a2b42949ce8c8422e0fab5)
![{\displaystyle 3=1\cdot u_{12}+0\cdot u_{22}+0\cdot 0\rightarrow u_{12}=3}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/5e039b2ceb4a86cd1f89cfff50d2206fdfeb53f7)
![{\displaystyle 2=1\cdot u_{13}+0\cdot u_{23}+0\cdot u_{33}\rightarrow u_{13}=2}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/85e41e40d851ab68ecfefc841221cab25a2903c4)
![{\displaystyle {\begin{bmatrix}5&3&2\\1&2&0\\3&0&4\end{bmatrix}}={\begin{bmatrix}1&0&0\\l_{21}&1&0\\l_{31}&l_{32}&1\end{bmatrix}}{\begin{bmatrix}5&3&2\\0&u_{22}&u_{23}\\0&0&u_{33}\end{bmatrix}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/16e204a0942e858f993c4ede9e5e6db46eafa11b)
Pierwsza kolumna macierzy L:
![{\displaystyle 1=l_{21}\cdot 5+1\cdot 0+0\cdot 0\rightarrow l_{21}={\frac {1}{5}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/7ef3657d5a56abfb8c1cc41c15ce1c28463e9932)
![{\displaystyle 3=l_{31}\cdot 5+l_{32}\cdot 0+1\cdot 0\rightarrow l_{31}={\frac {3}{5}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/bae05491420de4e197fa6858664815b85af6cc73)
![{\displaystyle {\begin{bmatrix}5&3&2\\1&2&0\\3&0&4\end{bmatrix}}={\begin{bmatrix}1&0&0\\{\frac {1}{5}}&1&0\\{\frac {3}{5}}&l_{32}&1\end{bmatrix}}{\begin{bmatrix}5&3&2\\0&u_{22}&u_{23}\\0&0&u_{33}\end{bmatrix}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/1388d04d39581313220a1e96e919607ceda94076)
Drugi wiersz macierzy U:
![{\displaystyle 2={\frac {1}{5}}\cdot 3+1\cdot u_{22}+0\cdot 0\rightarrow u_{22}={\frac {7}{5}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/de8ad5a86feed5f084238388d5ec0f095761ead0)
![{\displaystyle 0={\frac {1}{5}}\cdot 2+1\cdot u_{23}+0\cdot u_{33}\rightarrow u_{23}=-{\frac {2}{5}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/5eccc3aae4e19189b0922927cab25e2aaa563019)
![{\displaystyle {\begin{bmatrix}5&3&2\\1&2&0\\3&0&4\end{bmatrix}}={\begin{bmatrix}1&0&0\\{\frac {1}{5}}&1&0\\{\frac {3}{5}}&l_{32}&1\end{bmatrix}}{\begin{bmatrix}5&3&2\\0&{\frac {7}{5}}&-{\frac {2}{5}}\\0&0&u_{33}\end{bmatrix}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/83c9a00e9bd89246ed3d27628d10541bf2317c44)
Druga kolumna macierzy L:
![{\displaystyle 0={\frac {3}{5}}\cdot 3+l_{32}\cdot {\frac {7}{5}}+1\cdot 0\rightarrow l_{32}=-{\frac {9}{7}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/5d24f41a1eb7a65f20f00c9c0a2822378bd1ae86)
![{\displaystyle {\begin{bmatrix}5&3&2\\1&2&0\\3&0&4\end{bmatrix}}={\begin{bmatrix}1&0&0\\{\frac {1}{5}}&1&0\\{\frac {3}{5}}&-{\frac {9}{7}}&1\end{bmatrix}}{\begin{bmatrix}5&3&2\\0&{\frac {7}{5}}&-{\frac {2}{5}}\\0&0&u_{33}\end{bmatrix}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/170f83b073be24c0321806176f4865cfc8cb687e)
Trzeci wiersz macierzy U:
![{\displaystyle 4={\frac {3}{5}}\cdot 2+{\frac {9}{7}}\cdot {\frac {2}{5}}+1\cdot u_{33}\rightarrow u_{33}={\frac {16}{7}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/55f7171eaae0ef0d202a6515772a3fa3b0645d31)
![{\displaystyle {\begin{bmatrix}5&3&2\\1&2&0\\3&0&4\end{bmatrix}}={\begin{bmatrix}1&0&0\\{\frac {1}{5}}&1&0\\{\frac {3}{5}}&-{\frac {9}{7}}&1\end{bmatrix}}{\begin{bmatrix}5&3&2\\0&{\frac {7}{5}}&-{\frac {2}{5}}\\0&0&{\frac {16}{7}}\end{bmatrix}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/b7584ad9d714a4cc1fb22846d27c34141e207243)
Do macierzy, której rozkładu dokonujemy dopisujemy lewostronnie macierz jednostkową. Na prawym bloku macierzy wykonujemy operacje elementarne takie jak w metodzie Gaussa (odejmowanie i mnożenie). W lewym bloku macierzy zapisujemy współczynniki użyte do eliminacji.
![{\displaystyle {\begin{bmatrix}5&3&2\\1&2&0\\3&0&4\end{bmatrix}}{\begin{bmatrix}1&0&0&5&3&2\\0&1&0&1&2&0\\0&0&1&3&0&4\end{bmatrix}}{\begin{bmatrix}1&0&0&5&3&2\\{\frac {1}{5}}&1&0&0&{\frac {7}{5}}&-{\frac {2}{5}}\\{\frac {3}{5}}&0&1&0&-{\frac {9}{5}}&{\frac {14}{5}}\end{bmatrix}}{\begin{bmatrix}1&0&0&5&3&2\\{\frac {1}{5}}&1&0&0&{\frac {7}{5}}&-{\frac {2}{5}}\\{\frac {3}{5}}&-{\frac {9}{7}}&1&0&0&{\frac {16}{7}}\end{bmatrix}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/25a8fe16a3a4abcc49f8106a275b6ac43538f8ed)
Przepisujemy wiersz bez zmian, a elementy w kolumnie poniżej głównej przekątnej dzielimy przez element znajdujący się na głównej przekątnej.
Dla pozostałej części macierzy obliczamy uzupełnienie Schura:
![{\displaystyle a_{ij}=a_{ij}-a_{ik}a_{kj}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/f8e6876b5ff36bb77e0e6e6778c32307a055f7c8)
Powyższe kroki wykonujemy dla
Gdy któryś z elementów na głównej przekątnej wynosi zero, to rozkład
nie istnieje, ale można spróbować dokonać rozkładu LU dla pewnej permutacji wierszy macierzy
Dla każdej nieosobliwej macierzy kwadratowej
można dokonać rozkładu
macierzy powstałej z pewnej permutacji wierszy macierzy
Metoda ta jest analogiczną do metody Doolittle’a, różnica polega na tym, że diagonala macierzy U jest wypełniona liczbami 1.
![{\displaystyle {\begin{bmatrix}a_{11}&a_{12}&\cdots &a_{1n}\\a_{21}&a_{22}&\cdots &a_{2n}\\\vdots &\vdots &\ddots &\vdots \\a_{n1}&a_{n2}&\cdots &a_{nn}\end{bmatrix}}={\begin{bmatrix}l_{11}&0&\cdots &0\\l_{21}&l_{22}&\cdots &0\\\vdots &\vdots &\ddots &0\\l_{n1}&l_{n2}&\cdots &l_{nn}\end{bmatrix}}\cdot {\begin{bmatrix}1&u_{12}&\cdots &u_{1n}\\0&1&\cdots &u_{2n}\\\vdots &\vdots &\ddots &\vdots \\0&0&\cdots &1\end{bmatrix}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/c7e4d6eacfebe4dad657186ea7f20af4a8e37687)
Zostanie użyta ta sama macierz współczynników, jak w przykładzie dla metody Doolittle’a:
![{\displaystyle {\begin{bmatrix}5&3&2\\1&2&0\\3&0&4\end{bmatrix}}\cdot {\begin{bmatrix}x_{1}\\x_{2}\\x_{3}\end{bmatrix}}={\begin{bmatrix}10\\5\\-2\end{bmatrix}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/823d19bbace2478e135b6c24aa726bc4fa8bc333)
Teraz zostaną zapisane dwa układy równań z macierzami trójkątnymi
i
![{\displaystyle {\begin{bmatrix}1&0&0\\{\frac {1}{5}}&1&0\\{\frac {3}{5}}&-{\frac {9}{7}}&1\end{bmatrix}}\cdot {\begin{bmatrix}z_{1}\\z_{2}\\z_{3}\end{bmatrix}}={\begin{bmatrix}10\\5\\-2\end{bmatrix}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/484401957c71b4aa740761cfb1322fb8f81bc68a)
![{\displaystyle {\begin{bmatrix}5&3&2\\0&{\frac {7}{5}}&-{\frac {2}{5}}\\0&0&{\frac {16}{7}}\end{bmatrix}}\cdot {\begin{bmatrix}x_{1}\\x_{2}\\x_{3}\end{bmatrix}}={\begin{bmatrix}z_{1}\\z_{2}\\z_{3}\end{bmatrix}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/1c74d4b03d6d3ba4fef25f78ea275596aadfd35f)
Najpierw zostanie wyznaczony wektor
z pierwszego układu równań
Rozwiązanie układu równań z macierzą trójkątną jest bardzo proste: wyznaczane są kolejno elementy wektora niewiadomych
następnie, gdy znane jest
można wyznaczyć
a na końcu
ponieważ znane są
i
![{\displaystyle 1\cdot {\color {blue}z_{1}}=10\rightarrow z_{1}=10}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/4fbed33bffcebd8057478dd70d5e455b8492cc4e)
![{\displaystyle {\frac {1}{5}}\cdot z_{1}+1\cdot {\color {blue}z_{2}}={\frac {1}{5}}\cdot 10+z_{2}=5\rightarrow z_{2}=5-2=3}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/1395ae9581d8b527e8358705935ad414dced1697)
![{\displaystyle {\frac {3}{5}}\cdot z_{1}-{\frac {9}{7}}\cdot z_{2}+{\color {blue}z_{3}}={\frac {3}{5}}\cdot 10-{\frac {9}{7}}\cdot 3+z_{3}=-2\rightarrow z_{3}=-2-6+{\frac {27}{7}}=-{\frac {29}{7}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/0a3c416bd4c40a1008e69b2f7cc7f974426ea168)
Teraz drugi układ równań przyjmuje postać:
![{\displaystyle {\begin{bmatrix}5&3&2\\0&{\frac {7}{5}}&-{\frac {2}{5}}\\0&0&{\frac {16}{7}}\end{bmatrix}}{\begin{bmatrix}x_{1}\\x_{2}\\x_{3}\end{bmatrix}}={\begin{bmatrix}10\\3\\-{\frac {29}{7}}\end{bmatrix}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/0743d285d80c37a460c1d8423256edd19108d646)
Sposób rozwiązywania jest analogiczny jak dla pierwszego układu, z tym że elementy wektora
są wyznaczane „od końca”:
![{\displaystyle {\frac {16}{7}}\cdot {\color {blue}x_{3}}=-{\frac {29}{7}}\rightarrow x_{3}=-{\frac {29}{16}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/f9d68b335095f9472fc3ac04c63eefdbd74fcb0d)
![{\displaystyle {\frac {7}{5}}\cdot {\color {blue}x_{2}}-{\frac {2}{5}}\cdot x_{3}={\frac {7}{5}}\cdot x_{2}+{\frac {29}{40}}=3\rightarrow x_{2}={\frac {3-{\frac {29}{40}}}{\frac {7}{5}}}={\frac {13}{8}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/1abe44edc71879752602e70f14f7d4033a1b3d2a)
![{\displaystyle 5\cdot {\color {blue}x_{1}}+3\cdot x_{2}+2\cdot x_{3}=5\cdot x_{1}+3\cdot {\frac {13}{8}}-2\cdot {\frac {29}{16}}=10\rightarrow x_{1}={\frac {10-{\frac {39}{8}}+{\frac {29}{8}}}{5}}={\frac {7}{4}}}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/81f03eb9e623b27a92eba74ff225c21c6d1eb87b)
Ostatecznie wynikiem jest wektor
Ponownie wykorzystane zostaną wyniki z przykładu dla metody Doolittle’a:
![{\displaystyle \det \left({\begin{bmatrix}5&3&2\\1&2&0\\3&0&4\end{bmatrix}}\right)=\det \left({\begin{bmatrix}1&0&0\\{\frac {1}{5}}&1&0\\{\frac {3}{5}}&-{\frac {9}{7}}&1\end{bmatrix}}\right)\cdot \det \left({\begin{bmatrix}{\color {blue}5}&3&2\\0&{\color {blue}{\frac {7}{5}}}&-{\frac {2}{5}}\\0&0&{\color {blue}{\frac {16}{7}}}\end{bmatrix}}\right)}](http://178.128.105.246/cars-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/56953e1b5d4fa25d8ae33e4cfc08f4911a854056)
Ponieważ na przekątnej macierzy
są jedynki, dlatego wyznacznik macierzy
[6].
- ↑ Fortuna, Macukow i Wąsowski 1993 ↓, s. 207.
- ↑ a b Fortuna, Macukow i Wąsowski 1993 ↓, s. 208.
- ↑ Fortuna, Macukow i Wąsowski 1993 ↓, s. 212.
- ↑ Fortuna, Macukow i Wąsowski 1993 ↓, s. 209.
- ↑ a b Fortuna, Macukow i Wąsowski 1993 ↓, s. 206.
- ↑ Fortuna, Macukow i Wąsowski 1993 ↓, s. 225.