Musée du quai Branly
![Ziemia](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Adres |
37, quai Branly 75007 Paryż |
Data założenia | |
Zakres zbiorów |
sztuka Afryki, Azji, Ameryki i Oceanii |
Powierzchnia ekspozycji |
5 300 m² |
Położenie na mapie Paryża ![]() | |
Położenie na mapie Francji ![]() | |
Położenie na mapie Île-de-France ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Musée du quai Branly właśc. Musée du quai Branly – Jacques Chirac[1] – muzeum sztuki kultur pozaeuropejskich, zlokalizowane w Paryżu przy Quai Branly 37, niedaleko Wieży Eiffla.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pomysł stworzenia muzeum narodził się w latach 90. XX w. podczas spotkania ówczesnego mera Paryża Jacques’a Chiraca (1932–2019) i marszanda sztuki prymitywnej Jacques’a Kerchache (1942–2001), który promował utworzenie muzeum sztuki Afryki i Oceanii[2]. W 1998 roku na lokalizację obiektu wybrano teren przy Quai Branly, gdzie wzniesiono nowy gmach według projektu Jeana Nouvela, który jest także współautorem aranżacji wnętrz[3]. Obiekt tworzą cztery budynki: Musée – muzeum, Branly – biura administracji, Auvent – biura administracji oraz Universite z atelier, biurami, biblioteką i sklepem[4].
Część muzealna znajduje się w budynku Musée o charakterystycznej elewacji północnej ozdobionej 27 drewnianymi, różnokolorowymi „pudłami”[4]. Szklane elementy okienne zdobi od zewnątrz motyw lasu[4].
Północną fasadę Branly zdobi „pionowy ogród” utworzony przez francuskiego botanika Patricka Blanca[4]. W ogrodzie tym rośnie 15 tys. roślin reprezentujących 150 gatunków[4].
Kompleks został uroczyście otwarty przez Jacques'a Chiraca, wówczas już prezydenta Francji, 23 czerwca 2006 roku[2]. Muzeum co roku odwiedza średnio 1 350 000 zwiedzających[5].
Zbiory
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Mus%C3%A9e_du_Quai_Branly%2C_Paris_%28en%29_-_OSM_2022.svg/780px-Mus%C3%A9e_du_Quai_Branly%2C_Paris_%28en%29_-_OSM_2022.svg.png)
Muzeum posiada 300 tys. eksponatów z Afryki, Azji, Oceanii oraz Ameryki Północnej i Południowej; 700 tys. zdjęć, 320 tys. dokumentów, 8 tys. prac kolekcji historycznej, 10 tys. instrumentów muzycznych i 25 tys. tekstyliów[5]. Główna powierzchnia wystawiennicza wynosi 5300 m² – prezentowane jest tu 3500 obiektów z Afryki, Azji, Oceanii i obu Ameryk, przy czym 500 na zasadzie rotacji rocznej[5]. Zbiory pochodzą z kolekcji wcześniejszych placówek muzealnych (Musée de l'Homme które przejęło eksponaty Musée d'Ethnographie du Trocadéro, Musée national des Arts d'Afrique et d'Océanie czy Musée de la France d’Outre-mer) oraz kolekcji prywatnych[6].
W muzeum znajduje się również Wieża Muzyki, gdzie eksponowane są instrumenty muzyczne z całego świata, kolekcjonowane przez różne francuskie placówki etnograficzne przez okres niemal 120 lat[7].
-
Fragment wystawy
-
Moai, Wyspa Wielkanocna
-
Maska, Gabon
-
Sztuka naskalna, Bandiagara
-
Rzeźba przedstawiająca Chicomecoatla, sztuka Azteków
-
Kryształowa czaszka
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ The musée du quai Branly - Jacques Chirac. [w:] www.quaibranly.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-29]. (ang.).
- ↑ a b Kiciński 2006 ↓, s. 137.
- ↑ Kiciński 2006 ↓, s. 139.
- ↑ a b c d e Kiciński 2006 ↓, s. 140.
- ↑ a b c Key figures. [w:] www.quaibranly.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-29]. (ang.).
- ↑ History of the Collections. [w:] www.quaibranly.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-29]. (ang.).
- ↑ Pinkwart 2011 ↓, s. 264.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrzej Kiciński. Rozkwit i przyszłość zgrupowań muzeów w centrach miast. Nowe i zmodernizowane muzea w Paryżu, Madrycie i Monachium. „Muzealnictwo”, s. 136–157, 2006. (pol.).
- Maciej Pinkwart: Praktyczny przewodnik Paryż. Bielsko-Biała: Pascal, 2011. ISBN 978-83-7513-911-2.