Nerw pośladkowy górny
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1a/Gray828.png/220px-Gray828.png)
Nerw pośladkowy górny (łac. nervus gluteus superior) – w anatomii człowieka nerw ruchowy, będący gałęzią długą splotu krzyżowego[1]. Jego włókna pochodzą z gałęzi brzusznych nerwów rdzeniowych L4, L5, S1. Wychodzi z miednicy wraz z naczyniami pośladkowymi górnymi przez otwór nadgruszkowaty (górna część otworu kulszowego większego), następnie wchodzi pomiędzy mięsień pośladkowy średni a mięsień pośladkowy mały[1].
Unerwia mięsień pośladkowy średni, mięsień pośladkowy mały i mięsień naprężacz powięzi szerokiej[1].
Uszkodzenie tego nerwu uniemożliwia odwodzenie kończyny dolnej w stawie biodrowym, a także znacznie osłabia umocowanie miednicy na nodze podstawnej przy chodzeniu, co powoduje opadanie miednicy na zdrową stronę (objaw Trendelenburga). Skutkuje to chodem kaczkowatym[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Adam Bochenek , Michał Reicher , Anatomia człowieka. Tom V. Układ nerwowy obwodowy. Układ nerwowy autonomiczny. Powłoka wspólna. Narządy zmysłów, wyd. VI, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2018, s. 117–118, ISBN 978-83-200-3258-1 .