Omieg wschodni
Wygląd
![]() | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | |||
Klasa | |||
Nadrząd | |||
Rząd | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Rodzaj | |||
Gatunek |
omieg wschodni | ||
Nazwa systematyczna | |||
Doronicum orientale Hoffm. Commentat. Soc. Phys.-Med. Univ. Lit. Caes. Mosq. 1:8. 1808 | |||
Synonimy | |||
|
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ef/Omieg_wschodni%2C_nasiona_%28Doronicum_orientale%29.jpg/220px-Omieg_wschodni%2C_nasiona_%28Doronicum_orientale%29.jpg)
Omieg wschodni, o. kaukaski (Doronicum orientale Hoffm.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. W środowisku naturalnym występuje w lasach i rzadkich zaroślach na obszarze Azji Mniejszej i południowo-wschodniej części Europy. Jest uprawiany jako roślina ozdobna.
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]- Łodyga
- Prosta, wzniesiona, naga. Osiąga wysokość do 50 cm. Pod ziemią roślina posiada kłącze ze zgrubiałymi rozłogami o jedwabistych włoskach.
- Liście
- Sercowate o ząbkowanych lub karbowanych brzegach, nagie. Większość liści zebrana w rozecie przyziemnej. Wyrastają one na nagich lub skąpo owłosionych ogonkach liściowych. Na łodydze tylko 1–3 niedużych liści łodygowych wyrastających skrętolegle i nasadami obejmujących łodygę.
- Kwiaty
- Żółte, zebrane w średniej wielkości koszyczki wyrastające po 1–2 na szczycie pędów. Dno koszyczka jest silnie wypukłe. Brzeżne kwiaty języczkowe duże.
Biologia
[edytuj | edytuj kod]Bylina, geofit. Kwitnie od kwietnia do czerwca, jest owadopylny. Nasiona rozsiewane przez wiatr. Liczba chromosomów 2n = 60.
Zastosowanie i uprawa
[edytuj | edytuj kod]- Roślina ozdobna uprawiana w gruncie. Nadaje się na rabaty i na kwiat cięty; w wodzie kwiaty dość długo nie więdną. W niewielkich kępach może być uprawiany także w ogrodach skalnych, a w doniczkach i pojemnikach na balkonach, tarasach. Jest łatwy w uprawie.
- Wymagania: stanowisko słoneczne, nie ma specjalnych wymagań co do gleby. W pełni mrozoodporny.
- Rozmnażanie: najłatwiej przez podział rozrośniętych kęp. Można też przez nasiona, które wysiewa się wiosną na rozsadniku.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens , Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-04-15] (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
Identyfikatory zewnętrzne (takson):
- BioLib: 41300
- EoL: 395864
- EUNIS: 155523
- Flora of North America: 250066486
- GBIF: 3142967
- identyfikator iNaturalist: 161986
- IPNI: 329169-2
- ITIS: 37250
- NCBI: 118769
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): gcc-33565
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:329169-2
- Tela Botanica: 22777
- identyfikator Tropicos: 2709936
- CoL: 37DVW