Otton Krzisch
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
26 września 1886 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
30 maja 1963 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cc/D-ca_9_pap_p%C5%82k_Otton_Krzisch_w_otoczeniu_oficer%C3%B3w_pu%C5%82ku.jpg/240px-D-ca_9_pap_p%C5%82k_Otton_Krzisch_w_otoczeniu_oficer%C3%B3w_pu%C5%82ku.jpg)
Otton Krzisch (ur. 26 września 1886 w Pruszanku, w pow. lwowskim, zm. 30 maja 1963 w Los Angeles) – generał brygady Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był synem Fryderyka i Anny z Holanów. Ukończył pięć klas gimnazjum i Korpus Kadetów w Wiedniu. Jesienią 1906 rozpoczął służbę w cesarskiej i królewskiej Armii. Został mianowany na stopień kadeta-zastępcy oficera ze starszeństwem z 1 września 1906 i wcielony do 4 Pułku Artylerii Dywizyjnej w Wiedniu[1]. W 1907, w związku z utworzeniem pierwszych oddziałów artylerii cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej, został przydzielony z macierzystego pułku do Baterii Armat Nr 1/2 w Wiedniu[2]. Później awansował na stopień kapitana artylerii.
Od listopada do grudnia 1918 był referentem w dowództwie Artylerii Komendy Naczelnej Wojska Polskiego we Lwowie[3]. W grudniu 1918 w garnizonie Lwów zorganizował i objął dowództwo nad 5 pułkiem artylerii polowej. Dowództwo jednostki sprawował do czerwca 1919. Następnie (od grudnia 1919) dowodził dywizjonem w 5 pułku artylerii ciężkiej. 1 marca 1920 wyznaczony został na stanowisko dowódcy II dywizjonu 16 pułku artylerii polowej. Do 17 maja 1919, kiedy to przybył etatowy dowódca pułku, kpt. Emil Krukowicz-Przedrzymirski kierował organizacją jednostki[4]. W 1920 dowodził dywizjonem w czasie wojny z bolszewikami. W 1922 został zastępcą dowódcy 16 pułku artylerii polowej w garnizonie Grudziądz. 1 października 1926 objął dowództwo 9 pułku artylerii polowej w Białej Podlaskiej[5]. 18 listopada 1935 mianowany został dowódcą 9 Grupy Artylerii w garnizonie Brześć. Od czerwca 1937 do 24 sierpnia 1939 był komendantem Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. W kampanii wrześniowej 1939 dowodził artylerią Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew”.
We Francji mianowany został szefem artylerii w Sztabie Naczelnego Wodza. Odpowiadał za organizację i wyszkolenie jednostek artylerii Wojska Polskiego we Francji. W lipcu 1940, po ewakuacji na Wyspy Brytyjskie, wyznaczony został na stanowisko dowódcy artylerii w Dowództwie Obozów i Oddziałów Wojska Polskiego w Szkocji. Funkcję tę sprawował krótko, gdyż w tym samym miesiącu zastąpiony został przez gen. bryg. Rudolfa Niemirę[6] i przeniesiony do Stacji Zbornej dla Oficerów „Rothay” na wyspie Bute[7]. 24 stycznia 1941 objął stanowisko dowódcy artylerii 3 Brygady Kadrowej Strzelców. 28 lipca 1941 przeniesiony został do dowództwa Odcinka „Angus”[8]. W sierpniu 1941, po przeformowaniu dowództwa Odcinka „Angus” w dowództwo Brygady Szkolnej, objął w nim stanowisko dowódcy artylerii. W październiku tego roku przeniesiony został na stanowisko komendanta Centrum Wyszkolenia Artylerii. W czerwcu 1942[9] ponownie znalazł się w dowództwie Brygady Szkolnej, tym razem na stanowisku zastępcy dowódcy brygady. Od września do listopada 1943 przewodniczył Komisji Kwalifikacyjnej Oficerów. W listopadzie 1943 wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy Jednostek Wojska w Wielkiej Brytanii[10]. W październiku 1945 przeniesiony został do rezerwy personalnej. Po demobilizacji osiedlił się w Stanach Zjednoczonych.
Zmarł 30 maja 1963 w Los Angeles.
Awanse
[edytuj | edytuj kod]- podpułkownik – zweryfikowany 3 maja 1922 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919
- pułkownik – 16 marca 1927 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 9 lokatą w korpusie oficerów artylerii[11]
- generał brygady – ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939[12]
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Walecznych
- Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)[13]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Schematismus 1907 ↓, s. 813, 844.
- ↑ Schematismus 1908 ↓, s. 396, 400.
- ↑ Dowódcą artylerii we Lwowie był mjr Marceli Śniadowski.
- ↑ Marian Wiśniewski, Zarys historii wojennej 16-go Pułku..., s. 5.
- ↑ Wyznaczony na stanowisko dowódcy 9 pal w sierpniu 1926 r. (Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 33 z 21.08.1926 r.).
- ↑ Maciej Szczurowski, Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie ... s. 98.
- ↑ Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej s. 117.
- ↑ Kronika byłej 3 Brygady Kadrowej Strzelców ....
- ↑ Maciej Szczurowski, Artyleria Polskich Sił Zbrojnych ... s. 110, obowiązki komendanta CWA zdał płk. Janowi Kijowskiemu i pozostał w centrum na stanowisku przewodniczącego Komisji Regulaminowej.
- ↑ Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej s. 117. Maciej Szczurowski, Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie..., s. 107–108, utrzymuje, że gen. bryg. Otton Krzisch był pierwszym szefem artylerii JWWB, a stanowisko szefa artylerii utworzone zostało 25 stycznia 1945.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 10 z 19.03.1927 r.
- ↑ Awanse w wojsku. „Słowo Pomorskie”. Nr 67, s. 9, 22 marca 1939.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1907. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1906. (niem.)..
- Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrathe Vertretenen Königreiche une Länder für 1908. Wiedeń: styczeń 1908. (niem.)..
- Marian Wiśniewski, Zarys historii wojennej 16-go Pułku Artylerii Polowej, Warszawa 1929.
- Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
- Piotr Stawecki , Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918–1939, Warszawa: Bellona, 1994, ISBN 83-11-08262-6, OCLC 830050159 .
- Maciej Szczurowski , Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w II wojnie światowej, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2001, ISBN 83-7174-918-X, OCLC 830299476 .
- Kronika byłej 3 Brygady Kadrowej Strzelców od 23 VIII 1940 do 13 XII 1941 i byłego I Oficerskiego Batalionu Szkolnego od 14 XII 1941 do 30 XI 1942, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie.
- Generałowie brygady II Rzeczypospolitej
- Generałowie brygady Polskich Sił Zbrojnych
- Ludzie związani z Białą Podlaską
- Ludzie związani z Brześciem
- Ludzie związani z Grudziądzem
- Ludzie związani z Toruniem
- Ludzie związani ze Lwowem
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
- Oficerowie 9 Pułku Artylerii Lekkiej (II RP)
- Oficerowie 16 Pomorskiego Pułku Artylerii Lekkiej
- Oficerowie Centrum Wyszkolenia Artylerii (II RP)
- Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej
- Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940
- Polacy w I wojnie światowej
- Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska)
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)
- Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska)
- Urodzeni w 1886
- Zmarli w 1963