Palazzo Ferreria
![]() Palazzo Ferreria widziany z Republic Street | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Adres |
310 Republic Street, Valletta, VLT |
Typ budynku | |
Styl architektoniczny | |
Architekt | |
Ukończenie budowy |
1876 |
Właściciel | |
Położenie na mapie Malty ![]() | |
Położenie na mapie Morza Śródziemnego ![]() | |
![]() |
Palazzo Ferreria, oficjalnie Palazzo Buttiġieġ-Francia[3] – pałac niedaleko bramy wejściowej do Valletty, stolicy Malty. Zbudowany pod koniec XIX wieku[4]. Projektantem obiektu był architekt Giuseppe Bonavia; był to pierwszy budynek na Malcie posiadający drewniane balkony. Zaliczony jest do zabytków narodowych klasy 1.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Na parceli, na której stoi pałac, istniała gisernia Zakonu św. Jana, w której wykonywano uzbrojenie rycerzy-zakonników. Działka została kupiona od rządu przez Giuseppe Buttigiega i jego żonę Giovannę Camilleri. Później, pod koniec XIX wieku, postawili oni na tym miejscu Palazzo Ferreria. Zatrudnili najbardziej doświadczonych i solidnych wykonawców na wyspie. Na fasadzie budynku można zobaczyć tarcze herbowe rodzin Buttiegieg i Camilleri. Pałac otrzymała w posagu ich córka Teresa Buttigieg. Poślubiła ona pułkownika Johna Louisa Francia, od którego pałac wziął na jakiś czas nazwę. Francia był obywatelem hiszpańskim z brytyjskiej kolonii Gibraltar. Tych dwoje spotkało się, kiedy odbywał on na Malcie służbę w armii brytyjskiej. Palazzo Ferreria jest drugim pod względem wielkości, po Pałacu Wielkiego Mistrza, pałacem w Valletcie[4].
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3b/BombDamageMalta.jpg/200px-BombDamageMalta.jpg)
Rodzina Francia mieszkała w pałacu do roku 1947. Podczas wojny wiele budynków w Valletcie zostało zburzonych lub uległo uszkodzeniu w różnym stopniu. Ponieważ pałac przetrwał działania wojenne z niewielkimi uszkodzeniami, rząd Partii Pracy, na czele z Domem Mintoffem, wynajął od rodziny Francia część budynku. Umieszczony tam został Departament Robót Publicznych, który odbudowywał i odnawiał Vallettę z wojennych zniszczeń. Rodzina zatrzymała niewielką część pałacu jako apartament. Aktualnie (kwiecień 2017) używany jest on jako biuro jednego z ministerstw[5]. W roku 1979 rodzina Francia sprzedała pałac rządowi, prowadzonemu po raz kolejny przez premiera Doma Mintoffa. W parterowej części pałacu mieszczą się sklepy[4].
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ce/Palazzo_Ferreria_Valletta_one_of_the_entrances_now_a_clothes_shop.jpeg/220px-Palazzo_Ferreria_Valletta_one_of_the_entrances_now_a_clothes_shop.jpeg)
Architektura pałacu
[edytuj | edytuj kod]Projektantem Palazzo Ferreria jest Giuseppe Bonavia, którego pracami są również Lija Belvedere Tower i La Borsa[6]. Bonavia jest przedstawiany jako pierwszy architekt, który wprowadził drewniane balkony na fasadach domów, poczynając od Palazzo Ferreria. Miało to miejsce w 2. połowie XIX wieku, od tego czasu wielu architektów wzięło przykład z prekursora, jak również Maltańczycy jako ogół. Jest to rozpowszechnione do dzisiaj. Pałac jest uznany przez Malta Environment and Planning Authority (MEPA) jako zabytek narodowy klasy 1[7].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Statua przedstawiająca Afrykę
-
Statua przedstawiająca Amerykę
-
Statua przedstawiająca Azję
-
Statua przedstawiająca Europę
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Lino Bugeja: Valletta – vibrant city of many styles. [w:] Times of Malta [on-line]. 2015-01-04. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
- ↑ Lino Bugeja, Mario Buhagiar, Stanley Fiorini: Artistic, architectural and ecclesiastical aspects. Malta University Services, 1993, s. 454. ISBN 99909-44-02-4. (ang.).
- ↑ Brief history of Palazzo Ferreria. www.myguide.com.mt. [dostęp 2017-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-26)]. (ang.).
- ↑ a b c Joseph Gauci: Brief history of Palazzo Ferreria. [w:] Times of Malta [on-line]. 2009-01-19. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-15)]. (ang.).
- ↑ Ministry of Education, Employment and the Family. malta.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-23)]. (ang.).
- ↑ Steve Sant Fournier: Villa Gourgion and the Lija Belvedere. user.orbit.net.mt. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-02)]. (ang.).
- ↑ One World - Protecting the most significant buildings, monuments and features of Valletta (68) Buttiġieġ-Francia Palace. [w:] Times of Malta [on-line]. 2009-01-06. [dostęp 2017-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-25)]. (ang.).
Literatura
[edytuj | edytuj kod]- Wykaz literatury uzupełniającej: