SM U-79 (1916)
![]() U-79 w Cherbourg-Octeville po zakończeniu wojny, około 1920 roku, okręt widoczny na trzecim planie | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Projekt |
Werk 61 |
Historia | |
Stocznia | |
Początek budowy |
9 marca 1915 |
Wodowanie |
9 kwietnia 1916 |
![]() | |
Wejście do służby |
25 maja 1916 |
Los okrętu |
poddany Francji 21 listopada 1918 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Długość |
56,8 metra |
Szerokość |
5,9 m |
Zanurzenie testowe |
50 m |
Napęd | |
2 6-cylindrowe, czterosuwowe silniki wysokoprężne Benz (2 × 450 KM), 2 silniki/generatory elektryczne SSW (2 x 330 KM), 2 wały | |
Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Zasięg |
powierzchnia: 7880 Mm / 7 węzłów |
Uzbrojenie | |
2 zewnętrzne wyrzutnie torpedowe 500 mm (rufowa i dziobowa, zapas 4 torpedy), działo pokładowe 88 mm (w 1917 roku zamienione na działo 105 mm[1]), 2 aparaty minowe (34 miny kotwiczne) | |
Załoga |
32 |
SM U-79 – niemiecki podwodny stawiacz min, dziewiąty okręt typu UE I, zbudowany w stoczni Vulcan w Hamburgu w latach 1915-1916. Zwodowany 9 kwietnia 1916 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 25 maja 1916 roku[2]. W czasie swojej służby SM[a] U-79 zatopił 22 statki o łącznej pojemności 34 479 BRT, uszkodził dwa statki o pojemności 7474 BRT), zajął jeden jako pryz 1125 BRT) oraz zatopił jeden okręt (14 300 ton)[3].
Budowa
[edytuj | edytuj kod]U-79 był dziewiątym z dziesięciu okrętów typu UE I, będącego następcą typu U-66. Był jednokadłubowym okrętem przeznaczonymi do działań oceanicznych, o długości 56,8 metra, wyporności w zanurzeniu 755 ton i o zasięgu 7880 Mm[4] przy prędkości 7 węzłów na powierzchni oraz 83 Mm przy prędkości 4 węzły w zanurzeniu[5]. Załoga składała się z 32 osób: 28 marynarzy i 4 oficerów[6]. Okręt był wyposażony początkowo w działo pokładowe o kalibrze 88 mm, które zostało w 1917 roku wymienione na działo o kalibrze 105 mm[1]. Wewnątrz kadłuba sztywnego okręt przewoził 34 kotwiczne miny morskie[4], stawiane z dwóch rufowych aparatów minowych o średnicy 100 cm. Każdy z nich mieścił po trzy miny. Po ich otwarciu, masa wody (w sumie 6 ton) musiała być kompensowana zalewaniem dziobowych zbiorników balastowych. Wygospodarowanie miejsca dla min oznaczało również przesunięcie przedziału silnikowego w kierunku dziobu[7]. Uzbrojenie torpedowe to dwie wyrzutnie (dziobowa i rufowa) kalibru 500 mm, typu zewnętrznego, z zapasem 4 torped.
Służba
[edytuj | edytuj kod]Pierwszym dowódcą okrętu został 9 października 1915 roku mianowany Heinrich Jeß[b][8]. 30 lipca 1916 roku jednostka została przydzielona do I Flotylli. Pierwszym zatopionym przez U-79 statkiem był brytyjski parowiec „Counsellor” (4958 BRT). Statek wszedł na minę 5 mil od Galley Head w pobliżu Rosscarbery w hrabstwie Cork w Irlandii[9]. Heinrich Jeß dowodził okrętem do 20 lutego 1917 roku. Został zastąpiony przez kapitana Otto Rohrbecka[c][10], który dowodził okrętem do 26 października 1917 roku. W tym okresie U-79 zatopił 10 statków o łącznej pojemności 12 276 BRT, uszkodził dwa statki o pojemności 7474 BRT) oraz zatopił jeden okręt (14 300 ton)[3]. Tą największą jednostką zatopioną przez U-79 był brytyjski krążownik pancerny HMS „Drake”. Zbudowany w 1903 roku w Pembroke Dock okręt miał wyporność 14 300 ton[11][12]. 27 października 1917 roku na stanowisko dowódcy okrętu został mianowany kapitan Otto Dröscher[d][13]. 24 listopada został zastąpiony przez porucznika Karla Thoureta[14]. 15 stycznia 1918 roku U-79 pod dowództwem Thoureta zatopił holenderski parowiec „Westpolder” (749 BRT)[15]. Był to ostatni zatopiony przez U-79 statek.
21 listopada 1918 roku dowodzony wówczas przez kapitana Kurta Slevogta okręt został poddany marynarce francuskiej.
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ SM – Seiner Majestät - [okręt] Jego Mości.
- ↑ Heinrich Jeß (2 maja 1884 r. – 1 września 1962 r.) w czasie I wojny światowej dowódca SM U-79, SM U-14, SM U-96 i SM U-90. Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Żelaznym i orderem Hohenzollernów.
- ↑ Otto Rohrbeck (8 grudnia 1892 r. – ?) w czasie I wojny światowej dowódca SM U-79. Wcześniej dowodził SM U-28. Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Żelaznym. W 1918 roku został odznaczony Orderem Ernestyńskim.
- ↑ Otto Dröscher (4 marca 1884 r. – ?) w czasie I wojny światowej dowódca SM U-78, SM U-14, SM U-79, SM U-71 i SM U-117. Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Żelaznym i orderem Hohenzollernów.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. s. 178.
- ↑ WWI U-boats U 79. [w:] The U-boats of World War One 1914-1918 [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07]. (ang.).
- ↑ a b Ships hit by U 79. [w:] WWI U-boat Successes [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07]. (ang.).
- ↑ a b Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact... s. 102.
- ↑ Type UE 1 UE ocean minelayers class. u-boat.net. [dostęp 2015-12-20]. (ang.).
- ↑ Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. s. 32.
- ↑ Showell Jak Mallmann: The U-boat century. s. 58.
- ↑ Kapitänleutnant Heinrich Jeß. [w:] WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07]. (ang.).
- ↑ Counsellor. [w:] Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07]. (ang.).
- ↑ Kapitänleutnant Otto Rohrbeck. [w:] WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07]. (ang.).
- ↑ HMS Drake. [w:] Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07]. (ang.).
- ↑ HMS Drake, Rathlin Island. [w:] Ships hit during WWI [on-line]. Wessex archaeology online, 2007-10-19. [dostęp 2016-02-07]. (ang.).
- ↑ Kapitänleutnant Otto Dröscher. [w:] WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-01-27]. (ang.).
- ↑ Oberleutnant zur See der Reserve Karl Thouret. [w:] WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07]. (ang.).
- ↑ Westpolder. [w:] Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
- Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 178. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, marzec 2007. ISBN 1-85367-623-3.
- Jak Mallmann Showell: The U-boat century. Londyn: Chatham Publishing, 2006, s. 57-59. ISBN 978-1-86176-241-2.