Salomea Słowacka
Salomea Bécu, obraz B. Klembowskiego, (1820) | |
Pełne imię i nazwisko |
Salomea z Januszewskich Słowacka |
---|---|
Data urodzenia | |
Data i miejsce śmierci |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f5/Portret_Salomei_S%C5%82owackiej_Franciszek_Ksawery_Lampi.jpg/220px-Portret_Salomei_S%C5%82owackiej_Franciszek_Ksawery_Lampi.jpg)
Salomea z Januszewskich Słowacka secundo voto Bécu (ur. 1792, zm. 7 sierpnia 1855 w Krzemieńcu) – córka zarządcy Gimnazjum Wołyńskiego w Krzemieńcu Teodora Januszewskiego i Aleksandry z Dumanowskich, matka Juliusza Słowackiego.
Znana w literaturze dzięki licznym, adresowanym do niej, lirycznym listom syna. Dla niej napisał poeta wiersz „Do matki”, a Jan Lechoń poświęcił jej wiersz „Pani Słowacka”.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1808 r. poślubiła Euzebiusza Słowackiego. W rok po ślubie Słowaccy zamieszkali we własnym, nowo wybudowanym domu, w Krzemieńcu. W 1811 r. przenieśli się do Wilna, gdzie mąż otrzymał posadę profesora na Uniwersytecie. Po przedwczesnej śmierci męża w 1814 wróciła z synem do Krzemieńca i zamieszkała z rodzicami. W roku 1818 ponownie wyszła za mąż za Augusta Bécu, profesora Uniwersytetu Wileńskiego. Po ślubie w Krzemieńcu znów przeprowadziła się do Wilna. Drugi mąż Salomei zmarł w 1824 rażony piorunem (prawdopodobnie piorunem kulistym)[1]. Po jego śmierci Salomea jeszcze trzy lata mieszkała w Wilnie z synem, który od 1825 studiował na Wydziale Nauk Moralnych i Politycznych. W 1827 powróciła do Krzemieńca. W 1829 r. udała się dla podratowania zdrowia do Karlsbadu. Przez pewien czas mieszkała w Dreźnie, gdzie w 1830 r. Juliusz odwiedził ją przed swym wyjazdem do Francji.
W 1838 r. została aresztowana przez carską policję, podejrzana o związki z konspiracją Szymona Konarskiego. Przez prawie rok była więziona w Żytomierzu.
W 1848 r. odwiedziła Wrocław, gdzie spotkała się z dawno niewidzianym synem. Gromadziła w rodzinnym domu spuściznę po synu, który wysłał do niej z podróży ponad 130 listów. Przesyłała poecie pieniądze, które ten umiejętnie inwestował na giełdzie paryskiej, dzięki czemu zyskał niezależność finansową. Znaczne kwoty pieniędzy wysyłała też polskim zesłańcom w Nerczyńsku. Zmarła w 1855 r. w Krzemieńcu.
Została pochowana na Cmentarzu Tunickim w Krzemieńcu. W 1927 roku urna z ziemią z jej grobu spoczęła obok sarkofagu syna w Krypcie Wieszczów Narodowych na Wawelu. W Krzemieńcu we wrześniu 2005, w 196. rocznicę urodzin Juliusza Słowackiego, odsłonięto tablicę poświęconą jego matce.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jan Zieliński: Słowacki SzatAnioł. Warszawa: PWN, 2011, s. 346. ISBN 978-83-01-16607-6.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- M. Domański, Matka Juliusza Słowackiego – Salomea Słowacka Becu, „Rota”, 1997 nr 2/3.
Literatura uzupełniająca
[edytuj | edytuj kod]- Juliusz Kleiner, w: Polski Słownik Biograficzny. T. 1. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1935, s. 393–394. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 83-04-03484-0.