Termofor
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4b/W%C3%A4rmflasche1.jpg/220px-W%C3%A4rmflasche1.jpg)
Termofor – worek napełniany gorącą wodą, który służy do miejscowego nagrzewania ciała. Nazwa powstała z połączenia termo- + gr. phorós = niosący od phoreín = nieść[1].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwowzorem termoforu były pojemniki z XVI wieku konstruowane z cyny i używane wyłącznie przez osoby zamożne. Bardzo często posiadały bogate zdobienia, monogramy właścicieli i daty powstania. Pojemniki te przyjmowały różnorodne kształty: okrągłe, kwadratowe, owalne bądź przypominające serce. Kiedy zaczęto je wytwarzać z miedzi i mosiądzu, ich popularność wzrosła. Następnym krokiem było wykorzystanie aluminium i umieszczanie porcelanowych i szklanych dodatków[2].
Gumowe termofory, które dzięki swoim zaletom wyparły poprzednie konstrukcje, pojawiły się na początku XX wieku[2]. Ich twórcą jest chorwacki inżynier Eduard Slavoljub Penkala, który opatentował swój wynalazek w 1903 roku[3].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mirosław Jarosz: Słownik Wyrazów Obcych. Wydawnictwo Europa, 2001. ISBN 83-87977-08-X.
- ↑ a b Georg Huber: Geschichte Waermflasche. fashy.de. [dostęp 2011-03-27]. (niem.).
- ↑ Interesting Hot Water Bottles Facts. lovehotwaterbottles.com. [dostęp 2011-03-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-20)]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Georg Huber: Wärmflaschen, Wärmesteine und Wärmepfannen. Zur Geschichte der Wärmespender von 1500 bis heute. Husum: Husum-Druck- und Verlags-Gesellschaft, 2000. ISBN 3-88042-961-8. (niem.).