Wikipedia:Artykuły na Medal/archiwum/2012-01
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bf/Wikimedal_POL.svg/23px-Wikimedal_POL.svg.png)
Archiwum artykułów, które zostały umieszczone na stronie głównej w rubryce Artykuł na Medal.
- 2008
- styczeń
- luty
- marzec
- kwiecień
- maj
- czerwiec
- lipiec
- sierpień
- wrzesień
- październik
- listopad
- grudzień
- 2009
- styczeń
- luty
- marzec
- kwiecień
- maj
- czerwiec
- lipiec
- sierpień
- wrzesień
- październik
- listopad
- grudzień
- 2010
- styczeń
- luty
- marzec
- kwiecień
- maj
- czerwiec
- lipiec
- sierpień
- wrzesień
- październik
- listopad
- grudzień
- 2011
- styczeń
- luty
- marzec
- kwiecień
- maj
- czerwiec
- lipiec
- sierpień
- wrzesień
- październik
- listopad
- grudzień
- 2012
- styczeń
- luty
- marzec
- kwiecień
- maj
- czerwiec
- lipiec
- sierpień
- wrzesień
- październik
- listopad
- grudzień
- 2013
- styczeń
- luty
- marzec
- kwiecień
- maj
- czerwiec
- lipiec
- sierpień
- wrzesień
- październik
- listopad
- grudzień
- 2014
- styczeń
- luty
- marzec
- kwiecień
- maj
- czerwiec
- lipiec
- sierpień
- wrzesień
- październik
- listopad
- grudzień
- 2015
- styczeń
- luty
- marzec
- kwiecień
- maj
- czerwiec
- lipiec
- sierpień
- wrzesień
- październik
- listopad
- grudzień
- 2016
- styczeń
- luty
- marzec
- kwiecień
- maj
- czerwiec
- lipiec
- sierpień
- wrzesień
- październik
- listopad
- grudzień
- 2017
- styczeń
- luty
- marzec
- kwiecień
- maj
- czerwiec
- lipiec
- sierpień
- wrzesień
- październik
- listopad
- grudzień
- 2018
- styczeń
- luty
- marzec
- kwiecień
- maj
- czerwiec
- lipiec
- sierpień
- wrzesień
- październik
- listopad
- grudzień
2012-01-01
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/73/Pratulin_martyrs_in_1874.jpg/100px-Pratulin_martyrs_in_1874.jpg)
Likwidacja unickiej diecezji chełmskiej i jej przyłączenie do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego nastąpiły w 1875 po trwającej od momentu stłumienia powstania styczniowego kampanii prowadzonej przez carską administrację zaboru rosyjskiego. W momencie kasaty diecezji w Imperium Rosyjskim ostatecznie przestał istnieć Kościół unicki, zaś jego wiernych zmuszono do konwersji na prawosławie. Likwidacja diecezji chełmskiej stanowiła logiczną konsekwencję antyunickiej polityki kolejnych carów, którzy uważali katolików obrządku wschodniego za prawosławnych zmuszonych do przyjęcia jurysdykcji papieskiej, którzy jak najszybciej powinni ją opuścić, przyjmując rosyjskie wyznanie państwowe. Działalność carskiej administracji na Chełmszczyźnie wpisywała się również w szerzej zakrojoną politykę rusyfikacyjną.
2012-01-02
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/83/USSChesapeake.jpg/100px-USSChesapeake.jpg)
USS Chesapeake – trzymasztowa, żaglowa, uzbrojona w 38 dział ciężka fregata należąca do United States Navy. Była jedną z pierwszych sześciu fregat, które zostały zbudowane na polecenie Kongresu USA. Konstruktor wszystkich sześciu okrętów, Joshua Humphreys, zaprojektował je tak, by stanowiły główną siłę młodej floty. Zwodowana w Gosport Navy Yard 2 grudnia 1799 roku fregata rozpoczęła służbę w czasie quasi-wojny z Francją, a następnie brała udział w I wojnie berberyjskiej. Na początku wojny wojny brytyjsko-amerykańskiej fregata odbyła jeden patrol, zagarniając sześć brytyjskich statków handlowych. 1 czerwca 1813 roku, wkrótce po opuszczeniu portu w Bostonie, została zaatakowana i zdobyta przez HMS „Shannon”. Brytyjczycy wcielili okręt do Royal Navy pod nazwą HMS „Chesapeake”, gdzie służył do roku 1819, kiedy to został rozebrany. Sprzedane drewno posłużyło do budowy Chesapeake Mill w Wickham, w Anglii.
2012-01-03
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/17/Konrad_von_Marburg.jpg/100px-Konrad_von_Marburg.jpg)
Inkwizycja w Niemczech – inkwizycja papieska, kościelna instytucja powołana do zwalczania ruchów heretyckich, została utworzona przez papieża Grzegorza IX w 1231, a pierwszy inkwizytor został mianowany na terenie Niemiec. Mimo to w tym kraju nie odgrywała ona poważniejszej roli, porównywalnej z tą, jaką pełniła we Francji czy we Włoszech. Dopiero w drugiej połowie XIV wieku zorganizowano na terenie Niemiec jej stałe struktury, które, z wyjątkiem jednego trybunału, przetrwały jedynie do czasów reformacji w pierwszej połowie XVI wieku. Co więcej, zawsze odgrywała ona w zwalczaniu niemieckich heretyków drugorzędną rolę w stosunku do sądów biskupich. Pod względem geograficznym obszar jurysdykcji niemieckiej inkwizycji w XIV–XVI wieku obejmował kościelne metropolie: moguncką, kolońską, salzburską, bremeńską i magdeburską, a ponadto archidiecezję trewirską (bez sufraganii), diecezję bazylejską (należącą do metropolii Besançon), egzymowane diecezje bamberską, miśnieńską i pomorską oraz należące do zakonu krzyżackiego Inflanty.
2012-01-04
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/Call_of_Duty_4_Modern_Warfare_Logo.jpg/100px-Call_of_Duty_4_Modern_Warfare_Logo.jpg)
Call of Duty 4: Modern Warfare – gra komputerowa z gatunku first-person shooter, wyprodukowana przez amerykańskie studio Infinity Ward i wydana przez Activision na konsole gier wideo Xbox 360, PlayStation 3 i Wii oraz systemy operacyjne Microsoft Windows i Mac OS X. Gra została wydana w Ameryce Północnej, Australii i Europie w listopadzie 2007 roku na konsole gier wideo oraz Windows. Na Macintosha ukazała się we wrześniu 2008 roku, a na Wii – w listopadzie 2009 roku, zyskując nazwę Reflex Edition. Jest to czwarta część serii gier wideo Call of Duty i pierwsza z podserii Modern Warfare, po której powstał bezpośredni sequel, Call of Duty: Modern Warfare 2. Gra jest pozbawiona scenerii II wojny światowej, charakterystycznej dla poprzednich gier z serii i osadzona w czasach współczesnych. Call of Duty 4 była produkowana przez dwa lata i używa zastrzeżonego silnika gry. Akcja gry ma miejsce w roku 2011, kiedy przywódca radykałów dokonuje zamachu na życie prezydenta fikcyjnego kraju na Bliskim Wschodzie, a ruch ultranacjonalistyczny rozpoczyna wojnę domową w Rosji. Konflikty są widoczne z perspektyw amerykańskiego marine oraz brytyjskiego komandosa SAS-u. Wieloosobowa część gry oferuje różne tryby rozgrywki i zawiera system poziomów, który pozwala graczowi na odblokowanie dodatkowych rodzajów broni, ulepszeń do niej oraz maskowań w miarę awansowania w hierarchii.
2012-01-05
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/FSO_Warszawa_M20-57%2C_200%2C_201_or_202_during_the_Oldtimer_Show_2008.jpg/100px-FSO_Warszawa_M20-57%2C_200%2C_201_or_202_during_the_Oldtimer_Show_2008.jpg)
FSO Warszawa – samochód osobowy produkowany od 6 listopada 1951 do 30 marca 1973 w FSO (w warszawskiej fabryce na Żeraniu) na licencji ZSRR. Był to pierwszy w powojennej historii Polski samochód produkowany seryjnie. Gamę jednostek napędowych stanowiły dwa benzynowe silniki R4 o pojemności skokowej 2120 cm³, dolnozaworowy M-20 i górnozaworowy S-21. Moment obrotowy przekazywany był poprzez suche jednotarczowe sprzęgło, 3-biegową manualną skrzynię biegów i wał napędowy na oś tylną. Pierwsze Warszawy (M20, 200, 201 i 202) charakteryzowały się 4-drzwiowym nadwoziem typu fastback. Od 1964 produkowana była wersja sedan, zaś od 1965 5-drzwiowe kombi.
2012-01-06
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Blackburn_Olympic_1883.jpg/100px-Blackburn_Olympic_1883.jpg)
Blackburn Olympic Football Club – angielski klub piłkarski z Blackburn w hrabstwie Lancashire, istniejący w drugiej połowie XIX wieku. Mimo że przetrwał tylko dekadę, zapisał się na stałe na kartach historii angielskiego futbolu. Jako pierwszy klub z północy kraju posiadający w kadrze piłkarzy, którzy należeli do klasy robotniczej, wygrał najważniejsze trofeum w Anglii – Puchar kraju. Wcześniej trofeum to wygrywały zespoły bogatych amatorów piłki nożnej z hrabstw południowych, a zwycięstwo Olympic stanowiło punkt zwrotny w przejściu piłki nożnej od rozrywki dla arystokracji do sportu wyczynowego. Większość meczów Olympic rozgrywało na stadionie Hole-i'-th-Wall, którego nazwa pochodziła od znajdującego się w pobliżu pubu. Od 1880 klub występował w jasnoniebieskich koszulkach i w białych spodenkach. Jeden z piłkarzy klubu, James Ward, wystąpił w reprezentacji Anglii. Sześciu innych zagrało w kadrze w późniejszym okresie po zmianie klubu.
2012-01-07
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/80/R%C3%A9volution_des_Jasmins_07.jpg/100px-R%C3%A9volution_des_Jasmins_07.jpg)
Rewolucja w Tunezji w 2010/2011 (zwana też Jaśminową rewolucją) – protesty mieszkańców Tunezji o charakterze społeczno-politycznym przeciwko złej sytuacji materialnej, bezrobociu, brakowi swobód obywatelskich i długoletniej władzy prezydenta Zina Al-Abidina Ben Alego. W ich rezultacie 14 stycznia 2011 prezydent zrzekł się władzy i opuścił kraj, udając się do Arabii Saudyjskiej. Początkiem wystąpień było samospalenie się 17 grudnia 2010 w mieście Sidi Bu Zajd przez bezrobotnego Mohammeda Bouaziziego z powodu zarekwirowania mu przez policję straganu, na którym handlował nielegalnie owocami. 14 stycznia 2011 prezydent Ben Ali po ponad 23 latach sprawowania władzy zrezygnował z urzędu i wraz z rodziną odleciał za granicę. 15 stycznia 2011 obowiązki głowy państwa przejął Fouad Mebazaâ, a 17 stycznia 2011 premier Mohamed Ghannouchi utworzył nowy rząd jedności narodowej, w skład którego weszli także przedstawiciele opozycji. 7 marca 2011 zaprzysiężony został nowy rząd Bedżiego Caida Essebsiego, w którym nie znalazł się żaden z członków dawnej administracji. Rewolucja w Tunezji zapoczątkowała falę masowych protestów społecznych, do jakich doszło w pierwszych miesiącach 2011 w niemalże wszystkich krajach arabskich.
2012-01-08
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d8/Ratzenberger.jpg/100px-Ratzenberger.jpg)
Simtek, pełna nazwa Simulation Technology – dawna brytyjska firma badawczo-konstrukcyjna oraz były zespół i konstruktor Formuły 1. Firma Simtek Research Ltd. została utworzona w 1989 roku przez Nicka Wirtha oraz Maksa Mosleya. Po wybudowaniu własnego tunelu aerodynamicznego zaangażowała się w tworzenie projektów i samochodów przeznaczonych do wyścigów w cyklu Formuły 1. W 1990 roku zbudowała samochód dla BMW. W 1993 roku doszło do utworzenia zespołu Simtek Grand Prix Ltd., który w sezonie 1994 zadebiutował w Formule 1. W ciągu całego debiutanckiego sezonu Simtek nie zdobył ani jednego punktu, ponadto podczas Grand Prix San Marino zginął kierowca zespołu – Roland Ratzenberger. W połowie 1995 roku z powodu długów oraz braku sponsorów zespół wycofał się z rywalizacji w Formule 1.
2012-01-09
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/83/USSChesapeake.jpg/100px-USSChesapeake.jpg)
USS Chesapeake – trzymasztowa, żaglowa, uzbrojona w 38 dział ciężka fregata należąca do United States Navy. Była jedną z pierwszych sześciu fregat, które zostały zbudowane na polecenie Kongresu USA. Konstruktor wszystkich sześciu okrętów, Joshua Humphreys, zaprojektował je tak, by stanowiły główną siłę młodej floty. Zwodowana w Gosport Navy Yard 2 grudnia 1799 roku fregata rozpoczęła służbę w czasie quasi-wojny z Francją, a następnie brała udział w I wojnie berberyjskiej. Na początku wojny wojny brytyjsko-amerykańskiej fregata odbyła jeden patrol, zagarniając sześć brytyjskich statków handlowych. 1 czerwca 1813 roku, wkrótce po opuszczeniu portu w Bostonie, została zaatakowana i zdobyta przez HMS „Shannon”. Brytyjczycy wcielili okręt do Royal Navy pod nazwą HMS „Chesapeake”, gdzie służył do roku 1819, kiedy to został rozebrany. Sprzedane drewno posłużyło do budowy Chesapeake Mill w Wickham, w Anglii.
2012-01-10
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/Patriarch_Alexy_II_of_Moscow.png/100px-Patriarch_Alexy_II_of_Moscow.png)
Aleksy II, imię świeckie Aleksiej Michajłowicz Ridigier (ur. 23 lutego 1929 w Tallinnie, zm. 5 grudnia 2008 w Moskwie) – piętnasty patriarcha moskiewski i całej Rusi, zwierzchnik Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1990–2008. Urodził się w rodzinie rosyjskich emigrantów żyjących w Estonii, jego ojciec od 1942 był prawosławnym duchownym. W 1985 objął katedrę leningradzką. Pięć lat później, po śmierci patriarchy Pimena, został wybrany na jego następcę. W nowej rzeczywistości politycznej, po upadku ZSRR, z powodzeniem działał na rzecz uzyskania przez Rosyjski Kościół Prawosławny znaczącej pozycji społecznej i politycznej. Według dokumentów z Archiwum Mitrochina od 1958 był tajnym współpracownikiem KGB o pseudonimie DROZDOW.
2012-01-11
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/Call_of_Duty_4_Modern_Warfare_Logo.jpg/100px-Call_of_Duty_4_Modern_Warfare_Logo.jpg)
Call of Duty 4: Modern Warfare – gra komputerowa z gatunku first-person shooter, wyprodukowana przez amerykańskie studio Infinity Ward i wydana przez Activision na konsole gier wideo Xbox 360, PlayStation 3 i Wii oraz systemy operacyjne Microsoft Windows i Mac OS X. Gra została wydana w Ameryce Północnej, Australii i Europie w listopadzie 2007 roku na konsole gier wideo oraz Windows. Na Macintosha ukazała się we wrześniu 2008 roku, a na Wii – w listopadzie 2009 roku, zyskując nazwę Reflex Edition. Jest to czwarta część serii gier wideo Call of Duty i pierwsza z podserii Modern Warfare, po której powstał bezpośredni sequel, Call of Duty: Modern Warfare 2. Gra jest pozbawiona scenerii II wojny światowej, charakterystycznej dla poprzednich gier z serii i osadzona w czasach współczesnych. Call of Duty 4 była produkowana przez dwa lata i używa zastrzeżonego silnika gry. Akcja gry ma miejsce w roku 2011, kiedy przywódca radykałów dokonuje zamachu na życie prezydenta fikcyjnego kraju na Bliskim Wschodzie, a ruch ultranacjonalistyczny rozpoczyna wojnę domową w Rosji. Konflikty są widoczne z perspektyw amerykańskiego marine oraz brytyjskiego komandosa SAS-u. Wieloosobowa część gry oferuje różne tryby rozgrywki i zawiera system poziomów, który pozwala graczowi na odblokowanie dodatkowych rodzajów broni, ulepszeń do niej oraz maskowań w miarę awansowania w hierarchii.
2012-01-12
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/91/Templars_on_Stake.jpg/100px-Templars_on_Stake.jpg)
Inkwizycja we Francji – Francja była jednym z pierwszych krajów, w którym doszło w XIII wieku do ustanowienia papieskiej inkwizycji, tj. kościelnej instytucji sądowej powołanej do walki z herezjami. Południowa część Francji, Langwedocja, do połowy XIV wieku była głównym ośrodkiem działalności inkwizycji w Europie. Pod względem terytorialnym jurysdykcja francuskiej inkwizycji wykraczała poza granice Królestwa Francji. W ramach struktur francuskiej inkwizycji można wyróżnić cztery większe obszary: południową Francję (Langwedocję), z głównym ośrodkiem w Tuluzie; północną Francję (łącznie z południowymi Niderlandami), z głównym ośrodkiem w Paryżu; Prowansję, z głównym ośrodkiem początkowo w Marsylii, a później w Awinionie; Burgundię i Lotaryngię, z głównym ośrodkiem w Besançon.
2012-01-13
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Blackburn_Olympic_1883.jpg/100px-Blackburn_Olympic_1883.jpg)
Blackburn Olympic Football Club – angielski klub piłkarski z Blackburn w hrabstwie Lancashire, istniejący w drugiej połowie XIX wieku. Mimo że przetrwał tylko dekadę, zapisał się na stałe na kartach historii angielskiego futbolu. Jako pierwszy klub z północy kraju posiadający w kadrze piłkarzy, którzy należeli do klasy robotniczej, wygrał najważniejsze trofeum w Anglii – Puchar kraju. Wcześniej trofeum to wygrywały zespoły bogatych amatorów piłki nożnej z hrabstw południowych, a zwycięstwo Olympic stanowiło punkt zwrotny w przejściu piłki nożnej od rozrywki dla arystokracji do sportu wyczynowego. Większość meczów Olympic rozgrywało na stadionie Hole-i'-th-Wall, którego nazwa pochodziła od znajdującego się w pobliżu pubu. Od 1880 klub występował w jasnoniebieskich koszulkach i w białych spodenkach. Jeden z piłkarzy klubu, James Ward, wystąpił w reprezentacji Anglii. Sześciu innych zagrało w kadrze w późniejszym okresie po zmianie klubu.
2012-01-14
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/80/R%C3%A9volution_des_Jasmins_07.jpg/100px-R%C3%A9volution_des_Jasmins_07.jpg)
Rewolucja w Tunezji w 2010/2011 (zwana też Jaśminową rewolucją) – protesty mieszkańców Tunezji o charakterze społeczno-politycznym przeciwko złej sytuacji materialnej, bezrobociu, brakowi swobód obywatelskich i długoletniej władzy prezydenta Zina Al-Abidina Ben Alego. W ich rezultacie 14 stycznia 2011 prezydent zrzekł się władzy i opuścił kraj, udając się do Arabii Saudyjskiej. Początkiem wystąpień było samospalenie się 17 grudnia 2010 w mieście Sidi Bu Zajd przez bezrobotnego Mohammeda Bouaziziego z powodu zarekwirowania mu przez policję straganu, na którym handlował nielegalnie owocami. 14 stycznia 2011 prezydent Ben Ali po ponad 23 latach sprawowania władzy zrezygnował z urzędu i wraz z rodziną odleciał za granicę. 15 stycznia 2011 obowiązki głowy państwa przejął Fouad Mebazaâ, a 17 stycznia 2011 premier Mohamed Ghannouchi utworzył nowy rząd jedności narodowej, w skład którego weszli także przedstawiciele opozycji. 7 marca 2011 zaprzysiężony został nowy rząd Bedżiego Caida Essebsiego, w którym nie znalazł się żaden z członków dawnej administracji. Rewolucja w Tunezji zapoczątkowała falę masowych protestów społecznych, do jakich doszło w pierwszych miesiącach 2011 w niemalże wszystkich krajach arabskich.
2012-01-15
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d8/Ratzenberger.jpg/100px-Ratzenberger.jpg)
Simtek, pełna nazwa Simulation Technology – dawna brytyjska firma badawczo-konstrukcyjna oraz były zespół i konstruktor Formuły 1. Firma Simtek Research Ltd. została utworzona w 1989 roku przez Nicka Wirtha oraz Maksa Mosleya. Po wybudowaniu własnego tunelu aerodynamicznego zaangażowała się w tworzenie projektów i samochodów przeznaczonych do wyścigów w cyklu Formuły 1. W 1990 roku zbudowała samochód dla BMW. W 1993 roku doszło do utworzenia zespołu Simtek Grand Prix Ltd., który w sezonie 1994 zadebiutował w Formule 1. W ciągu całego debiutanckiego sezonu Simtek nie zdobył ani jednego punktu, ponadto podczas Grand Prix San Marino zginął kierowca zespołu – Roland Ratzenberger. W połowie 1995 roku z powodu długów oraz braku sponsorów zespół wycofał się z rywalizacji w Formule 1.
2012-01-16
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b6/Prost_Grand_Prix_06.jpg/100px-Prost_Grand_Prix_06.jpg)
Prost AP03 – samochód Formuły 1 zaprojektowany przez Alana Jenkinsa, Loïka Bigois i Johna Barnarda dla zespołu Prost Grand Prix. Model ten wziął udział w sezonie 2000. Jego kierowcami byli Jean Alesi (który wcześniej jeździł dla Tyrrella, Ferrari, Benettona i Saubera) oraz debiutant Nick Heidfeld, mistrz Formuły 3000 z 1999 roku. AP03, podobnie jak dwa poprzednie modele zespołu (AP01 i AP02) był napędzany przez silniki Peugeot. Prost wiązał z samochodem duże nadzieje, ale okazało się, że samochód jest w porównaniu do konkurencji powolny i zawodny. Spowodowało to, że jedyny raz w swojej historii zespół Prost nie zdobył w pojedynczym sezonie ani jednego punktu, kończąc go w klasyfikacji generalnej na ostatnim, jedenastym miejscu. Po sezonie zerwano współpracę z Peugeotem i zapewniono sobie silniki Ferrari pod szyldem Acer.
2012-01-17
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/Patriarch_Alexy_II_of_Moscow.png/100px-Patriarch_Alexy_II_of_Moscow.png)
Aleksy II, imię świeckie Aleksiej Michajłowicz Ridigier (ur. 23 lutego 1929 w Tallinnie, zm. 5 grudnia 2008 w Moskwie) – piętnasty patriarcha moskiewski i całej Rusi, zwierzchnik Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1990–2008. Urodził się w rodzinie rosyjskich emigrantów żyjących w Estonii, jego ojciec od 1942 był prawosławnym duchownym. W 1985 objął katedrę leningradzką. Pięć lat później, po śmierci patriarchy Pimena, został wybrany na jego następcę. W nowej rzeczywistości politycznej, po upadku ZSRR, z powodzeniem działał na rzecz uzyskania przez Rosyjski Kościół Prawosławny znaczącej pozycji społecznej i politycznej. Według dokumentów z Archiwum Mitrochina od 1958 był tajnym współpracownikiem KGB o pseudonimie DROZDOW.
2012-01-18
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/Call_of_Duty_4_Modern_Warfare_Logo.jpg/100px-Call_of_Duty_4_Modern_Warfare_Logo.jpg)
Call of Duty 4: Modern Warfare – gra komputerowa z gatunku first-person shooter, wyprodukowana przez amerykańskie studio Infinity Ward i wydana przez Activision na konsole gier wideo Xbox 360, PlayStation 3 i Wii oraz systemy operacyjne Microsoft Windows i Mac OS X. Gra została wydana w Ameryce Północnej, Australii i Europie w listopadzie 2007 roku na konsole gier wideo oraz Windows. Na Macintosha ukazała się we wrześniu 2008 roku, a na Wii – w listopadzie 2009 roku, zyskując nazwę Reflex Edition. Jest to czwarta część serii gier wideo Call of Duty i pierwsza z podserii Modern Warfare, po której powstał bezpośredni sequel, Call of Duty: Modern Warfare 2. Gra jest pozbawiona scenerii II wojny światowej, charakterystycznej dla poprzednich gier z serii i osadzona w czasach współczesnych. Call of Duty 4 była produkowana przez dwa lata i używa zastrzeżonego silnika gry. Akcja gry ma miejsce w roku 2011, kiedy przywódca radykałów dokonuje zamachu na życie prezydenta fikcyjnego kraju na Bliskim Wschodzie, a ruch ultranacjonalistyczny rozpoczyna wojnę domową w Rosji. Konflikty są widoczne z perspektyw amerykańskiego marine oraz brytyjskiego komandosa SAS-u. Wieloosobowa część gry oferuje różne tryby rozgrywki i zawiera system poziomów, który pozwala graczowi na odblokowanie dodatkowych rodzajów broni, ulepszeń do niej oraz maskowań w miarę awansowania w hierarchii.
2012-01-19
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/91/Templars_on_Stake.jpg/100px-Templars_on_Stake.jpg)
Inkwizycja we Francji – Francja była jednym z pierwszych krajów, w którym doszło w XIII wieku do ustanowienia papieskiej inkwizycji, tj. kościelnej instytucji sądowej powołanej do walki z herezjami. Południowa część Francji, Langwedocja, do połowy XIV wieku była głównym ośrodkiem działalności inkwizycji w Europie. Pod względem terytorialnym jurysdykcja francuskiej inkwizycji wykraczała poza granice Królestwa Francji. W ramach struktur francuskiej inkwizycji można wyróżnić cztery większe obszary: południową Francję (Langwedocję), z głównym ośrodkiem w Tuluzie; północną Francję (łącznie z południowymi Niderlandami), z głównym ośrodkiem w Paryżu; Prowansję, z głównym ośrodkiem początkowo w Marsylii, a później w Awinionie; Burgundię i Lotaryngię, z głównym ośrodkiem w Besançon.
2012-01-20
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Blackburn_Olympic_1883.jpg/100px-Blackburn_Olympic_1883.jpg)
Blackburn Olympic Football Club – angielski klub piłkarski z Blackburn w hrabstwie Lancashire, istniejący w drugiej połowie XIX wieku. Mimo że przetrwał tylko dekadę, zapisał się na stałe na kartach historii angielskiego futbolu. Jako pierwszy klub z północy kraju posiadający w kadrze piłkarzy, którzy należeli do klasy robotniczej, wygrał najważniejsze trofeum w Anglii – Puchar kraju. Wcześniej trofeum to wygrywały zespoły bogatych amatorów piłki nożnej z hrabstw południowych, a zwycięstwo Olympic stanowiło punkt zwrotny w przejściu piłki nożnej od rozrywki dla arystokracji do sportu wyczynowego. Większość meczów Olympic rozgrywało na stadionie Hole-i'-th-Wall, którego nazwa pochodziła od znajdującego się w pobliżu pubu. Od 1880 klub występował w jasnoniebieskich koszulkach i w białych spodenkach. Jeden z piłkarzy klubu, James Ward, wystąpił w reprezentacji Anglii. Sześciu innych zagrało w kadrze w późniejszym okresie po zmianie klubu.
2012-01-21
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/80/R%C3%A9volution_des_Jasmins_07.jpg/100px-R%C3%A9volution_des_Jasmins_07.jpg)
Rewolucja w Tunezji w 2010/2011 (zwana też Jaśminową rewolucją) – protesty mieszkańców Tunezji o charakterze społeczno-politycznym przeciwko złej sytuacji materialnej, bezrobociu, brakowi swobód obywatelskich i długoletniej władzy prezydenta Zina Al-Abidina Ben Alego. W ich rezultacie 14 stycznia 2011 prezydent zrzekł się władzy i opuścił kraj, udając się do Arabii Saudyjskiej. Początkiem wystąpień było samospalenie się 17 grudnia 2010 w mieście Sidi Bu Zajd przez bezrobotnego Mohammeda Bouaziziego z powodu zarekwirowania mu przez policję straganu, na którym handlował nielegalnie owocami. 14 stycznia 2011 prezydent Ben Ali po ponad 23 latach sprawowania władzy zrezygnował z urzędu i wraz z rodziną odleciał za granicę. 15 stycznia 2011 obowiązki głowy państwa przejął Fouad Mebazaâ, a 17 stycznia 2011 premier Mohamed Ghannouchi utworzył nowy rząd jedności narodowej, w skład którego weszli także przedstawiciele opozycji. 7 marca 2011 zaprzysiężony został nowy rząd Bedżiego Caida Essebsiego, w którym nie znalazł się żaden z członków dawnej administracji. Rewolucja w Tunezji zapoczątkowała falę masowych protestów społecznych, do jakich doszło w pierwszych miesiącach 2011 w niemalże wszystkich krajach arabskich.
2012-01-22
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d8/Ratzenberger.jpg/100px-Ratzenberger.jpg)
Simtek, pełna nazwa Simulation Technology – dawna brytyjska firma badawczo-konstrukcyjna oraz były zespół i konstruktor Formuły 1. Firma Simtek Research Ltd. została utworzona w 1989 roku przez Nicka Wirtha oraz Maksa Mosleya. Po wybudowaniu własnego tunelu aerodynamicznego zaangażowała się w tworzenie projektów i samochodów przeznaczonych do wyścigów w cyklu Formuły 1. W 1990 roku zbudowała samochód dla BMW. W 1993 roku doszło do utworzenia zespołu Simtek Grand Prix Ltd., który w sezonie 1994 zadebiutował w Formule 1. W ciągu całego debiutanckiego sezonu Simtek nie zdobył ani jednego punktu, ponadto podczas Grand Prix San Marino zginął kierowca zespołu – Roland Ratzenberger. W połowie 1995 roku z powodu długów oraz braku sponsorów zespół wycofał się z rywalizacji w Formule 1.
2012-01-23
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b6/Prost_Grand_Prix_06.jpg/100px-Prost_Grand_Prix_06.jpg)
Prost AP03 – samochód Formuły 1 zaprojektowany przez Alana Jenkinsa, Loïka Bigois i Johna Barnarda dla zespołu Prost Grand Prix. Model ten wziął udział w sezonie 2000. Jego kierowcami byli Jean Alesi (który wcześniej jeździł dla Tyrrella, Ferrari, Benettona i Saubera) oraz debiutant Nick Heidfeld, mistrz Formuły 3000 z 1999 roku. AP03, podobnie jak dwa poprzednie modele zespołu (AP01 i AP02) był napędzany przez silniki Peugeot. Prost wiązał z samochodem duże nadzieje, ale okazało się, że samochód jest w porównaniu do konkurencji powolny i zawodny. Spowodowało to, że jedyny raz w swojej historii zespół Prost nie zdobył w pojedynczym sezonie ani jednego punktu, kończąc go w klasyfikacji generalnej na ostatnim, jedenastym miejscu. Po sezonie zerwano współpracę z Peugeotem i zapewniono sobie silniki Ferrari pod szyldem Acer.
2012-01-24
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/Patriarch_Alexy_II_of_Moscow.png/100px-Patriarch_Alexy_II_of_Moscow.png)
Aleksy II, imię świeckie Aleksiej Michajłowicz Ridigier (ur. 23 lutego 1929 w Tallinnie, zm. 5 grudnia 2008 w Moskwie) – piętnasty patriarcha moskiewski i całej Rusi, zwierzchnik Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1990–2008. Urodził się w rodzinie rosyjskich emigrantów żyjących w Estonii, jego ojciec od 1942 był prawosławnym duchownym. W 1985 objął katedrę leningradzką. Pięć lat później, po śmierci patriarchy Pimena, został wybrany na jego następcę. W nowej rzeczywistości politycznej, po upadku ZSRR, z powodzeniem działał na rzecz uzyskania przez Rosyjski Kościół Prawosławny znaczącej pozycji społecznej i politycznej. Według dokumentów z Archiwum Mitrochina od 1958 był tajnym współpracownikiem KGB o pseudonimie DROZDOW.
2012-01-25
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/Call_of_Duty_4_Modern_Warfare_Logo.jpg/100px-Call_of_Duty_4_Modern_Warfare_Logo.jpg)
Call of Duty 4: Modern Warfare – gra komputerowa z gatunku first-person shooter, wyprodukowana przez amerykańskie studio Infinity Ward i wydana przez Activision na konsole gier wideo Xbox 360, PlayStation 3 i Wii oraz systemy operacyjne Microsoft Windows i Mac OS X. Gra została wydana w Ameryce Północnej, Australii i Europie w listopadzie 2007 roku na konsole gier wideo oraz Windows. Na Macintosha ukazała się we wrześniu 2008 roku, a na Wii – w listopadzie 2009 roku, zyskując nazwę Reflex Edition. Jest to czwarta część serii gier wideo Call of Duty i pierwsza z podserii Modern Warfare, po której powstał bezpośredni sequel, Call of Duty: Modern Warfare 2. Gra jest pozbawiona scenerii II wojny światowej, charakterystycznej dla poprzednich gier z serii i osadzona w czasach współczesnych. Call of Duty 4 była produkowana przez dwa lata i używa zastrzeżonego silnika gry. Akcja gry ma miejsce w roku 2011, kiedy przywódca radykałów dokonuje zamachu na życie prezydenta fikcyjnego kraju na Bliskim Wschodzie, a ruch ultranacjonalistyczny rozpoczyna wojnę domową w Rosji. Konflikty są widoczne z perspektyw amerykańskiego marine oraz brytyjskiego komandosa SAS-u. Wieloosobowa część gry oferuje różne tryby rozgrywki i zawiera system poziomów, który pozwala graczowi na odblokowanie dodatkowych rodzajów broni, ulepszeń do niej oraz maskowań w miarę awansowania w hierarchii.
2012-01-26
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/91/Templars_on_Stake.jpg/100px-Templars_on_Stake.jpg)
Inkwizycja we Francji – Francja była jednym z pierwszych krajów, w którym doszło w XIII wieku do ustanowienia papieskiej inkwizycji, tj. kościelnej instytucji sądowej powołanej do walki z herezjami. Południowa część Francji, Langwedocja, do połowy XIV wieku była głównym ośrodkiem działalności inkwizycji w Europie. Pod względem terytorialnym jurysdykcja francuskiej inkwizycji wykraczała poza granice Królestwa Francji. W ramach struktur francuskiej inkwizycji można wyróżnić cztery większe obszary: południową Francję (Langwedocję), z głównym ośrodkiem w Tuluzie; północną Francję (łącznie z południowymi Niderlandami), z głównym ośrodkiem w Paryżu; Prowansję, z głównym ośrodkiem początkowo w Marsylii, a później w Awinionie; Burgundię i Lotaryngię, z głównym ośrodkiem w Besançon.
2012-01-27
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Blackburn_Olympic_1883.jpg/100px-Blackburn_Olympic_1883.jpg)
Blackburn Olympic Football Club – angielski klub piłkarski z Blackburn w hrabstwie Lancashire, istniejący w drugiej połowie XIX wieku. Mimo że przetrwał tylko dekadę, zapisał się na stałe na kartach historii angielskiego futbolu. Jako pierwszy klub z północy kraju posiadający w kadrze piłkarzy, którzy należeli do klasy robotniczej, wygrał najważniejsze trofeum w Anglii – Puchar kraju. Wcześniej trofeum to wygrywały zespoły bogatych amatorów piłki nożnej z hrabstw południowych, a zwycięstwo Olympic stanowiło punkt zwrotny w przejściu piłki nożnej od rozrywki dla arystokracji do sportu wyczynowego. Większość meczów Olympic rozgrywało na stadionie Hole-i'-th-Wall, którego nazwa pochodziła od znajdującego się w pobliżu pubu. Od 1880 klub występował w jasnoniebieskich koszulkach i w białych spodenkach. Jeden z piłkarzy klubu, James Ward, wystąpił w reprezentacji Anglii. Sześciu innych zagrało w kadrze w późniejszym okresie po zmianie klubu.
2012-01-28
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/80/R%C3%A9volution_des_Jasmins_07.jpg/100px-R%C3%A9volution_des_Jasmins_07.jpg)
Rewolucja w Tunezji w 2010/2011 (zwana też Jaśminową rewolucją) – protesty mieszkańców Tunezji o charakterze społeczno-politycznym przeciwko złej sytuacji materialnej, bezrobociu, brakowi swobód obywatelskich i długoletniej władzy prezydenta Zina Al-Abidina Ben Alego. W ich rezultacie 14 stycznia 2011 prezydent zrzekł się władzy i opuścił kraj, udając się do Arabii Saudyjskiej. Początkiem wystąpień było samospalenie się 17 grudnia 2010 w mieście Sidi Bu Zajd przez bezrobotnego Mohammeda Bouaziziego z powodu zarekwirowania mu przez policję straganu, na którym handlował nielegalnie owocami. 14 stycznia 2011 prezydent Ben Ali po ponad 23 latach sprawowania władzy zrezygnował z urzędu i wraz z rodziną odleciał za granicę. 15 stycznia 2011 obowiązki głowy państwa przejął Fouad Mebazaâ, a 17 stycznia 2011 premier Mohamed Ghannouchi utworzył nowy rząd jedności narodowej, w skład którego weszli także przedstawiciele opozycji. 7 marca 2011 zaprzysiężony został nowy rząd Bedżiego Caida Essebsiego, w którym nie znalazł się żaden z członków dawnej administracji. Rewolucja w Tunezji zapoczątkowała falę masowych protestów społecznych, do jakich doszło w pierwszych miesiącach 2011 w niemalże wszystkich krajach arabskich.
2012-01-29
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d8/Ratzenberger.jpg/100px-Ratzenberger.jpg)
Simtek, pełna nazwa Simulation Technology – dawna brytyjska firma badawczo-konstrukcyjna oraz były zespół i konstruktor Formuły 1. Firma Simtek Research Ltd. została utworzona w 1989 roku przez Nicka Wirtha oraz Maksa Mosleya. Po wybudowaniu własnego tunelu aerodynamicznego zaangażowała się w tworzenie projektów i samochodów przeznaczonych do wyścigów w cyklu Formuły 1. W 1990 roku zbudowała samochód dla BMW. W 1993 roku doszło do utworzenia zespołu Simtek Grand Prix Ltd., który w sezonie 1994 zadebiutował w Formule 1. W ciągu całego debiutanckiego sezonu Simtek nie zdobył ani jednego punktu, ponadto podczas Grand Prix San Marino zginął kierowca zespołu – Roland Ratzenberger. W połowie 1995 roku z powodu długów oraz braku sponsorów zespół wycofał się z rywalizacji w Formule 1.
2012-01-30
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b6/Prost_Grand_Prix_06.jpg/100px-Prost_Grand_Prix_06.jpg)
Prost AP03 – samochód Formuły 1 zaprojektowany przez Alana Jenkinsa, Loïka Bigois i Johna Barnarda dla zespołu Prost Grand Prix. Model ten wziął udział w sezonie 2000. Jego kierowcami byli Jean Alesi (który wcześniej jeździł dla Tyrrella, Ferrari, Benettona i Saubera) oraz debiutant Nick Heidfeld, mistrz Formuły 3000 z 1999 roku. AP03, podobnie jak dwa poprzednie modele zespołu (AP01 i AP02) był napędzany przez silniki Peugeot. Prost wiązał z samochodem duże nadzieje, ale okazało się, że samochód jest w porównaniu do konkurencji powolny i zawodny. Spowodowało to, że jedyny raz w swojej historii zespół Prost nie zdobył w pojedynczym sezonie ani jednego punktu, kończąc go w klasyfikacji generalnej na ostatnim, jedenastym miejscu. Po sezonie zerwano współpracę z Peugeotem i zapewniono sobie silniki Ferrari pod szyldem Acer.
2012-01-31
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/Patriarch_Alexy_II_of_Moscow.png/100px-Patriarch_Alexy_II_of_Moscow.png)
Aleksy II, imię świeckie Aleksiej Michajłowicz Ridigier (ur. 23 lutego 1929 w Tallinnie, zm. 5 grudnia 2008 w Moskwie) – piętnasty patriarcha moskiewski i całej Rusi, zwierzchnik Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1990–2008. Urodził się w rodzinie rosyjskich emigrantów żyjących w Estonii, jego ojciec od 1942 był prawosławnym duchownym. W 1985 objął katedrę leningradzką. Pięć lat później, po śmierci patriarchy Pimena, został wybrany na jego następcę. W nowej rzeczywistości politycznej, po upadku ZSRR, z powodzeniem działał na rzecz uzyskania przez Rosyjski Kościół Prawosławny znaczącej pozycji społecznej i politycznej. Według dokumentów z Archiwum Mitrochina od 1958 był tajnym współpracownikiem KGB o pseudonimie DROZDOW.