cud
cud (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) rel. niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej; zob. też cud (religia) w Wikipedii
- (1.2) przen. rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cud cuda / cudy[1] dopełniacz cudu cudów celownik cudowi cudom biernik cud cuda / cudy narzędnik cudem cudami miejscownik cudzie cudach wołacz cudzie cuda / cudy
- przykłady:
- (1.1) Apostołowie chodzili i czynili cuda.
- (1.2) To prawdziwy cud! Auto zostało całkowicie zniszczone w wypadku, a on wyszedł z niego bez żadnych ran!
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cudowność ż, cudak m, cudaczność ż
- przym. cudowny, cudny, cudaczny
- przysł. cudownie, cudnie, cudacznie
- czas. cudować
- związki frazeologiczne:
- cud-miód • cuda na kiju • dzielnica cudów • ósmy cud świata
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) wonder, wonderwerk
- ajmara: (1.1) milagro
- albański: (1.1) mrekulli ż
- amharski: (1.1) ተአምር (täʾämr)
- angielski: (1.1) miracle, wonder
- arabski: عجيبة ż, أعجوبة ż, معجزة ż, عجب m
- aragoński: (1.1) miraglo m
- asturyjski: (1.1) milagru m
- azerski: (1.1) möcüzə
- baskijski: (1.1) mirari
- baszkirski: (1.1) мөғжизә (möğžizä)
- bengalski: (1.1) আশ্চর্য (ashcôrjô)
- białoruski: (1.1) цуд m (cud); (1.2) цуд m
- bislama: (1.1) merikel
- bośniacki: (1.1) čudo n
- bułgarski: (1.1) чудо n (čudo)
- cebuano: (1.1) milagro
- chiński standardowy: (1.1) tradycyjny 奇跡 / uproszczony 奇迹 (qíjī)
- chorwacki: (1.1) čudo n
- czamorro: (1.1) milagro
- czeski: (1.1) zázrak m
- cziczewa: (1.1) choziziswa
- dinka: (1.1) jäŋ gɔ̈i, kɔc gɔ̈i
- duński: (1.1) mirakel w; (1.2) mirakel w
- dzongkha: (1.1) ཆོ་འཕྲུལ (cho 'phrul), རྫུ་འཕྲུལ (rdzu 'phrul)
- erzja: (1.1) тамаша (tamaša)
- esperanto: (1.1) miraklo; (1.2) miraklo
- estoński: (1.1) ime
- estremadurski: (1.1) milagru m
- farerski: (1.1) undur n
- fiński: (1.1) ihme
- francuski: (1.1) miracle m
- friulski: (1.1) meracul m
- fryzyjski: (1.1) merakel, wûnder n
- gagauski: (1.1) nehoş
- galicyjski: (1.1) milagre m
- gocki: (1.1) 𐍄𐌰𐌹𐌺𐌽 (taikn)
- gruziński: (1.1) სასწაული (sastsauli)
- gudźarati: (1.1) ચમત્કાર m (camatkāra)
- haitański: (1.1) mirak
- hausa: (1.1) mu'ujiza
- hawajski: (1.1) hana mana
- hebrajski: (1.1) נס m (nes)
- hindi: (1.1) चमत्कार m (čamatkār)
- hiszpański: (1.1) milagro m; (1.2) milagro m, maravilla ż, prodigio m
- ido: (1.1) miraklo
- igbo: (1.1) ihebube
- indonezyjski: (1.1) keajaiban
- interlingua: (1.1) miraculo
- irlandzki: (1.1) míorúilt ż
- islandzki: (1.1) kraftaverk n, undur n, jarteikn n
- japoński: (1.1) 奇跡 (きせき, kiseki), ミラクル (mirakuru); (1.2) 不思議 (ふしぎ, fushigi)
- jidysz: (1.1) נס m (nes); (1.2) נס m (nes)
- joruba: (1.1) ìyanu, iṣẹ́ ìyanu
- kannada: (1.1) ಅದ್ಬುತ (adbuta)
- kantoński: (1.1) 奇跡 (kei4 zik1)
- karpatorusiński: (1.1) чудо n (čudo)
- kaszubski: (1.1) cud m
- kataloński: (1.1) miracle m
- kazachski: (1.1) керемет (keremet)
- keczua: (1.1) milagru
- khmerski: (1.1) ឣប្កូតហេតុ
- kirgiski: (1.1) керемет (keremet)
- konkani: (1.1) छमत्करु (chamatkaru)
- koreański: (1.1) 기적 (kijŏk)
- korsykański: (1.1) miraculu m
- kurmandżi: (1.1) mûcîze
- lakijski: (1.1) карамат (karamat)
- lakota: (1.1) wápȟetȟokeča
- laotański: (1.1) ປາຕິຫານ (pā ti hān)
- lezgiński: (1.1) алам (alam)
- lingala: (1.1) likámuisi
- litewski: (1.1) stebuklas m
- liwski: (1.1) im
- luksemburski: (1.1) Wonner n
- łaciński: (1.1) miraculum n
- łotewski: (1.1) brīnums m
- macedoński: (1.1) чудо n (čudo)
- malajalam: (1.1) മഹാത്ഭുതം (mahātbhutaṁ)
- malajski: (1.1) keajaiban
- malgaski: (1.1) fahagagana
- maltański: (1.1) miraklu m
- maoryski: (1.1) merekara
- marathi: (1.1) चमत्कार (camatkār)
- megrelski: (1.1) სასწაული (sasc̣auli)
- mirandyjski: (1.1) milagre
- mongolski: (1.1) гайхамшиг (gaikhamshig)
- nahuatl: (1.1) tlamahuizolli
- nepalski: (1.1) चमत्कार (camatkāra)
- niderlandzki: (1.1) wonder n, mirakel n
- niemiecki: (1.1) Wunder n
- norweski (bokmål): (1.1) mirakel n
- norweski (nynorsk): (1.1) mirakel n
- nowogrecki: (1.1) θαύμα n (thávma); (1.2) θαύμα n (thávma)
- ormiański: (1.1) հրաշք (hrashk’)
- osetyjski: (1.1) диссаг (dissag)
- papiamento: (1.1) milagro
- paszto: (1.1) معجزه (mo'ǰezá)
- pendżabski: (1.1) ਚਮਤਕਾਰ (camatakāra)
- perski: (1.1) معجزه (mo'jeze)
- portugalski: (1.1) milagre m
- prowansalski: (1.1) miracle m
- rarotonga: (1.1) temeio
- rohingya: (1.1) kudorot
- rosyjski: (1.1) чудо n; (1.2) чудо n
- rumuński: (1.1) miracol n, minune ż
- samoański: (1.1) vavega
- serbski: (1.1) чудо n (čudo)
- shona: (1.1) chishamiso
- sindhi: (1.1) معجزو
- słowacki: (1.1) zázrak m
- słoweński: (1.1) čudež m
- słowiński: (1.1) cʉ̇́d m, ʒḯv m
- somalijski: (1.1) mucjiso
- sranan tongo: (1.1) wondru
- staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) чоудо n (čudo)
- starofrancuski: (1.1) miracle m
- starogrecki: (1.1) θαῦμα n (thaûma), τέρας n (téras); (1.2) τέρας n (téras)
- suahili: (1.1) ajabu; (1.2) ajabu
- sundajski: (1.1) kaajaiban
- syngaleski: (1.1) පුදුමය (pudumaya)
- szkocki: (1.1) miracle
- szkocki gaelicki: (1.1) mìorbhail ż
- szwedzki: (1.1) mirakel n, underverk n, under n; (1.2) mirakel n, underverk n, under n
- tadżycki: (1.1) аьоиб (aʹoiʙ)
- tagalski: (1.1) himala
- tajski: (1.1) ปาฏิหาริย์ (pāt̩ih̄āriy̒)
- tamilski: (1.1) அற்பதம் (aṟpatam)
- telugu: (1.1) అద్భుతం (adbhutaṁ)
- tigrinia: (1.1) ተኣምር (täʾamr)
- turecki: (1.1) mucize, harika
- ujgurski: (1.1) مۆجىزە (möjize)
- ukraiński: (1.1) чудо n (čudo), диво n; (1.2) чудо n (čudo), диво n
- urdu: (1.1) معجزہ
- uzbecki: (1.1) mo'jiza
- volapük: (1.1) milag
- võro: (1.1) imeh
- walijski: (1.1) gwyrth ż
- waloński: (1.1) miråke m
- wenecki: (1.1) miràcoƚo m
- węgierski: (1.1) csoda
- wietnamski: (1.1) phép màu
- wilamowski: (1.1) cuyd m, vunder n, wunder n, scudȧn m, cüd m; (1.2) cuyd m, vunder n, wunder n, scudȧn m, cüd m
- włoski: (1.1) miracolo m, prodigio m
- xhosa: (1.1) umangaliso
- zulu: (1.1) isimangaliso
- źródła:
cud (język angielski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1) Cud is a portion of food that returns from a ruminant's stomach to be chewed for the second time. → Żujka jest porcją pokarmu powracającą z żołądka przeżuwacza do jamy gębowej, by być przeżutym jeszcze raz.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- chewing one's cud
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: