karateka
karateka (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) sport. osoba uprawiająca karate
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik karateka karatecy dopełniacz karateki karateków celownik karatece karatekom biernik karatekę karateków narzędnik karateką karatekami miejscownik karatece karatekach wołacz karateko karatecy
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) karateka
- esperanto: (1.1) karateisto
- hiszpański: (1.1) karateca m, karateka m
- japoński: (1.1) 空手家
- litewski: (1.1) karatistas m
- nowogrecki: (1.1) καρατίστας m, καρατέκα m
- włoski: (1.1) karateka m
- źródła:
karateka (język hiszpański)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ka.ɾa.ˈte.ka]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) karateca
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- równoważna forma preferowana to karateca
- źródła:
karateka (język włoski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: /karaˈtɛka/
- podział przy przenoszeniu wyrazu: ka•ra•te•ka
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła: