koryntianin
koryntianin (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Koryntu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik koryntianin koryntianie dopełniacz koryntianina koryntian celownik koryntianinowi koryntianom biernik koryntianina koryntian narzędnik koryntianinem koryntianami miejscownik koryntianinie koryntianach wołacz koryntianinie koryntianie depr. M. i W. lm: (te) koryntiany
- przykłady:
- (1.1) W kolejnych wyborach koryntianie wybrali przedstawiciela tego samego ugrupowania.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) koryntczyk, koryntyjczyk
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Koryntianin mos, Koryntczyk mos, koryntczyk mos, Koryntyjczyk mos, koryntyjczyk mos, Koryntianka ż, koryntyjskość ż, Koryntia ż, koryntka ż, koryntówna ż
- forma żeńska koryntianka ż
- przym. koryncki, koryntyjski
- przysł. koryntyjsko
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi piszemy małą literą[1].
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Corinthian
- hiszpański: (1.1) corintio m
- nowogrecki: (1.1) Κορίνθιος m
- słowacki: (1.1) Korinťan m
- źródła:
- ↑
Hasło „Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.