panienka
panienka (język polski)
[edytuj]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Young_girls_with_very_nice_smiles.jpg/220px-Young_girls_with_very_nice_smiles.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7e/20120309pamelaberg.jpg/220px-20120309pamelaberg.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) młoda dziewczyna
- (1.2) eufem. o prostytutce
- (1.3) daw. córka chlebodawców[1]
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik panienka panienki dopełniacz panienki panienek celownik panience panienkom biernik panienkę panienki narzędnik panienką panienkami miejscownik panience panienkach wołacz panienko panienki
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) zob. prostytutka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- źródłosłów dla jid. פּאַניענקע (panjenke)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) girl; (1.2) tart; (1.3) young lady
- arabski: (1.1) آنسة ż
- francuski: (1.1) mademoiselle ż
- interlingua: (1.1) senioretta
- japoński: (1.1) お姉さん (おねえさん, onēsan)
- jidysz: (1.3) פּאַניענקע ż (panjenke)
- niemiecki: (1.1) Fräulein n; (1.2) Nutte ż; (1.3) junge Dame ż
- nowogrecki: (1.1) δεσποινίδα ż, δεσποινίς ż
- rosyjski: (1.1) девушка ż; (1.3) барышня ż
- ukraiński: (1.1) па́нночка ż
- wilamowski: (1.1) makia n
- źródła:
- ↑
Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.