polowanie
polowanie (język polski)
[edytuj]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/Meute_chien_Bourbansais.jpg/220px-Meute_chien_Bourbansais.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8e/Cheetah_Hunting.jpg/220px-Cheetah_Hunting.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) łow. zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny
- (1.2) przen. zorganizowany pościg za określonymi ludźmi w celu ich ujęcia lub zabicia
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik polowanie polowania dopełniacz polowania polowań celownik polowaniu polowaniom biernik polowanie polowania narzędnik polowaniem polowaniami miejscownik polowaniu polowaniach wołacz polowanie polowania
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- polowanie na czarownice
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hunting
- arabski: (1.1) صيد, قنص
- czeski: (1.1) lov m
- duński: (1.1) jagt w; (1.2) jagt w
- esperanto: (1.1) ĉaso
- ewe: (1.1) adedada
- fiński: (1.1) jahti
- francuski: (1.1) chasse ż
- hiszpański: (1.1) caza ż, cacería ż; (1.2) caza ż, persecución ż
- interlingua: (1.1) chassa
- japoński: (1.1) 狩り (かり, kari), 狩猟 (しゅりょう, shuryō)
- kaszubski: (1.1) jachta ż
- kataloński: (1.1) cacera ż
- koreański: (1.1) 사냥 (sayang)
- łotewski: (1.1) medības ż lm
- niderlandzki: (1.1) jacht ż
- niemiecki: (1.1) Jagd ż; (1.2) Jagd ż
- nowogrecki: (1.1) κυνήγι n; (1.2) κυνηγητό n
- rosyjski: (1.1) охота ż; (1.2) охота ż
- sanskryt: (1.1) पापर्द्धि
- szwedzki: (1.1) jakt
- ukraiński: (1.1) полювання n
- węgierski: (1.1) vadászat
- wilamowski: (1.1) jöet ż; (1.2) jöet ż
- włoski: (1.1) caccia ż, venazione ż
- źródła:
- ↑ Jan Rozwadowski, O zjawiskach i rozwoju języka, „Język Polski” nr 5, listopad–grudzień 1921, s. 1–11.