vanlig
vanlig (język szwedzki)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zwyczajny, powszechny[1]
- odmiana:
- (1.1) vanlig, vanligt, vanliga; st. wyższy vanligare; st. najwyższy vanligast
- przykłady:
- (1.1) Det är inte lika vanligt som det brukade vara. → To nie jest równie powszechne jak kiedyś.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) ovanlig
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: