wiedźma
wiedźma (język polski)
[edytuj]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ed/%C4%8Carod%C4%9Bjnice_v_Pikovic%C3%ADch_%2802%29_cropped.jpg/220px-%C4%8Carod%C4%9Bjnice_v_Pikovic%C3%ADch_%2802%29_cropped.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) etn. w dawnych wierzeniach: kobieta, która ma wiedzę (głównie o leczeniu ludzi, przyrodzie i magii), określenie neutralne; zob. też wiedźma w Wikipedii
- (1.2) etn. od średniowiecza: kobieta mająca związek ze złymi mocami
- (1.3) pot. pogard. kobieta stara, brzydka, kłótliwa
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wiedźma wiedźmy dopełniacz wiedźmy wiedźm celownik wiedźmie wiedźmom biernik wiedźmę wiedźmy narzędnik wiedźmą wiedźmami miejscownik wiedźmie wiedźmach wołacz wiedźmo wiedźmy
- przykłady:
- (1.2) Okrutna wiedźma uwięziła Jasia i Małgosię.
- (1.3) Już dłużej nie wytrzymam z tą wiedźmą.
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) czarownica
- (1.3) jędza
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- dzień trzech wiedźm • kupalnej nocy wydziera bies wiedźmie oczy
- etymologia:
- prasł. *vědьma → ta, która wie, zna coś (później: znająca czary), od czasownika prasł. *věděti (> pol. wiedzieć) → wiedzieć[1]
- por. czes. vědma, ros. ведьма, ukr. відьма
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) witch; (1.2) witch; (1.3) witch
- chorwacki: (1.3) gadura
- duński: (1.2) heks w; (1.3) heks w
- esperanto: (1.1) sorĉistino
- jidysz: (1.3) באַבע ż (babe)
- kataloński: (1.2) bruixa ż
- rosyjski: (1.2) ведьма ż; (1.3) ведьма ż
- szkocki: (1.2) carline
- ukraiński: (1.1) відьма ż; (1.2) відьма ż; (1.3) відьма ż
- źródła:
- ↑ Hasło „wiedźma” w: Witold Mańczak, Polski słownik etymologiczny, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 2017, ISBN 978-83-7676-265-4, s. 216.