Antipartizanska značka
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/24/Bandenkampfabzeichen.jpg/220px-Bandenkampfabzeichen.jpg)
Značka za borbu protiv partizana, u originalu Značka za borbu protiv bandi (njemački: Bandenkampfabzeichen) bila je nagrada njemačke vojske Trećeg Reicha.
Na njemačkom nazvan je "Bandenkampf-Abzeichen" (Znak za borbu protiv bandi) zbog toga jer je Reichsführer SS-a Heinrich Himmler namjerno partizane nazvao bandom ne želeći im odati nikakvo poštovanje.[1]
Znak antipartizanske borbe dodjeljivan je njemačkim vojnicima koji su sudjelovali u borbi protiv partizana.
Partizani ili gerilski borci bili su aktivni u skoro svim državama koje je okupirala nacistička Njemačka, u nekim državama to su bile manje i neznatne skupine (Austrijski pokret otpora), dok su u nekim državama partizani ili gerilski borci bili masovan pokret ili vojska (Jugoslavenski partizani). U nekim državama, kao što su Sovjetski Savez i Jugoslavija partizani su postali snažana i prijeteća oružana snaga, što je trošilo njemačko ljudstvo i resurse u borbi protiv njih.
Značka se temeljila na originalnoj znački pripadnika Šleskog "Freikorps" iz 1919. godine i bila je ovalnog oblika. Obod je predstavljao venac od hrastovog lišća, a na sredini se nalazio rimski mač, koji je probadao mitsku Hidru, koja je u ovom slučaju predstavljala partizane. Mač je na štitniku za ruku imao osunčenu svastiku koja je predstavljala nemačku vojsku i sve pripadnike stranih jedinica koji su ratovali na strani osovine. Na vrhu mača bila je lobanja koja simbolizuje pripadnife SS-a i odlučnost nemačke da porazi pokrete otpora.
Znak je postojao u tri stupnja, brončani (za borbe u trajanju 20 dana), srebrni (za borbe u trajanju 50 dana) i zlatni (za borbe u trajanju sto dana).
Kriterijume za dobijanje značke izradio je Hajnrih Himler 1. februara 1944. godine. Osoblje Heera, Luftwaffea i Waffen SS-a mogli su dobiti ovaj znak. Kriteriji dodjeljivanja Znaka za borbu protiv partizana bili su drugačiji za Luftwaffe, gdje se gledao više značaj i vrsta borbe nego broj dana.[2]
- Bronzani znak
- 20 dana ratovanja za pripadnike kopnenih jedinica
- 30 dana ratovanja za pripadnike Luftvafe
- Srebrni znak
- 50 dana ratovanja za pripadnike kopnenih jedinica
- 75 dana ratovanja za pripadnike Luftvafe
- Zlatni znak
- 100 dana ratovanja za pripadnike kopnenih jedinica
- 150 dana ratovanja za pripadnike Luftvafe
Dodeljeno je bilo 1650 bronzanih, 510 srebrnih i 47 zlatnih znački, međutim tačan broj podeljenih znački je nepoznat.[3]