Abdul-Rahman al-Sa'di
ʿAbd al-Raḥmān al-Siʿdī | |
---|---|
عبد الرحمن السعدي | |
![]() | |
Personal | |
Lindur | 7 shtator 1889 |
Vdekur | 24 janar 1957 (aged 67) Unejze, Arabia Saudite |
Feja | Islam |
Kombësia | Saudi Arabian |
Vendi i lindjes | Unejze, Arabia Saudite |
Etnia | Arab |
Emërtimi | Sunni |
Jurispodenca | Hanbeli |
Muslim leader | |
Influenced by | |
Influenced |
Shejh ʿAbd al-Raḥmān ibn Nāṣir al-Siʿdī (arabisht: الشيخ عبد الرحمن بن ناصر السعدي), gjithashtu i njohur si al-Siʿdī (7 shtator 1889 - 24 janar 1957) ishte një dijetar islam dhe gjithashtu një mësues dhe autor nga Arabia Saudite. Ai ka shkruar më shumë se 40 libra në disa fusha të ndryshme, duke përfshirë tefsirin, fikhun dhe akidenë.[1] al-Sa'di ishte një figurë me ndikim në fushën e tefsirit dhe libri i tij i tefsirit[2] me titull Taysir al-Kareem al-Rahman është përshkruar si një nga tefsirët më të njohur të shkruar nga dijetarët modernë selefistë. Ai shërbeu si imam, hatib dhe drejtor i shkollës së trajnimit fetar, al-Ma'had al-'Ilmi, në Unejze.[3]
Jeta e hershme
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Abdul-Rahman al-Sa'di lindi në qytetin Unejze, el-Kasim, Arabia Saudite më 7 shtator 1889. Babai i tij, Nasir al-Sa'di, ishte imam dhe predikues në një xhami në Unejze.[4] Nëna e tij, Fatimah bint Abdullah al-'Uthaymeen,[5] vdiq kur ai ishte katër vjeç, ndërsa babai i tij vdiq kur ai ishte shtatë vjeç. Fillimisht për të u kujdes gruaja e dytë e babait të tij[6] dhe më vonë u transferua në kujdestarinë e vëllait të tij më të madh, Hamad ibn Nasir al-Sa'di.[7] Ai e përfundoi mësimin përmendësh të Kuranit në moshën njëmbëdhjetë vjeç dhe më pas ndoqi arsimin fetar nga dijetarët e lokalitetit të tij. Në vitet e adoleshencës, shokët e tij studentë filluan t'i referoheshin atij për ndihmë në studimet e tyre.[8]
Mësuesit
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]al-Sa'di kishte një numër mësuesish. Këto përfshijnë[9][10]
- Shejh Muhamed Abdul-Kareem ibn Shibl, pranë të cilit ai studioi fikhun, usul el-fikhun dhe gjuhën arabe
- Shejh Abdullah ibn A'idh, pranë të cilit ai studioi fikhun, usul el-fikhun dhe gjuhën arabe
- Shejh Ibrahim ibn Hamad ibn Jasir, pranë të cilit studioi tefsirin, hadithin dhe shkencat e hadithit
- Shejh Sa'b al-Tuvejxhiri, pranë të cilit ai studioi fikhun dhe usul el-fikhun
- Shejh Ali ibn Muhamed el-Nesa'i, nën të cilin studioi "usul el-din"
- Shejh Ali ibn Nasir ibn Uadi, nën të cilin ai studioi hadithin, tefsirin, usul el-tefsir dhe usul el-hadith, dhe gjithashtu iu dha ixhaza në gjashtë librat e hadithit.
- Shejh Muhamed el-Amin el-Shinqiti, pranë të cilit studioi tefsir, hadith, mustalah al-hadith dhe gjuhën arabe
- Shejh Salih ibn Uthman Al-Kadhi, pranë të cilit studioi teuhidin, tefsirin, fikhun dhe gjuhën arabe.
- Shejh Muhamed el-Mani', pranë të cilit studioi gjuhën arabe
- Shejh Ibrahim ibn Salih ibn Isa, nën të cilin studioi usul el-din
Me secilin nga mësuesit e tij fillor, ai studioi fushat e tyre përkatëse të ekspertizës, pasi ibn Shibl, ibn A'idh, al-Tuwayjiri and Salih ibn Uthman ishin secili ekspertë në fikh dhe usul el-fikh; ibn Uadi dhe ibn Xhasiri ishin ekspertë në tefsir, hadith dhe shkenca të hadithit; el-Nesaiu ishte specialist në el-teuhid; dhe el-Shinkiti dhe el-Mani' ishin ekspertë në gjuhën arabe.[8][11]
Mësuesit e al-Sa'di kishin studiuar në një sërë rajonesh të ndryshme duke përfshirë Hixhazin, Egjiptin, Irakun, Sirinë, Indinë dhe Mauritaninë. Në këtë mënyrë, al-Sa'di u ekspozua ndaj një numri burimesh të ndryshme të njohurive jashtë rajonit të tij të Nexhdit, pa pasur nevojë të udhëtonte.
Nga mësuesit e tij, el-Sa'di studioi më së shumti nën shejh Salih ibn Uthman Aal al-Qadhi (gjykatës i Unejzes dhe imam i xhamisë së saj) dhe mbeti student i rregullt i tij deri në vdekjen e al-Qadhi në vitin 1932/1351H.[12]
al-Sa'di studioi nën shejh Muhamed el-Emin el-Shinkiti kur el-Shinkiti erdhi për të dhënë mësim në Unejze në vitin 1911/1330H.[13]
al-Sa'di gjithashtu tregoi interes të madh për shkrimet e Ibn Tejmijes dhe Ibn el-Kajjimit dhe u ndikua dukshëm nga veprat e tyre.[14]
Studentë të shquar
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/83/Bin_Uthaimeen_Mosque%2C_Unaizah.jpg/220px-Bin_Uthaimeen_Mosque%2C_Unaizah.jpg)
al-Sa'di mësoi të paktën 35 studentë të cilët vazhduan të bëhen imamë, katebë, gjykatës ose mësues.[15] Një enciklopedi biografike e dijetarëve të rajonit të Nexhdit renditi 140 studentë të tij. Dy nga studentët e tij më të famshëm ishin Shejh Muhamed ibn Salih el-Uthejmin[16] dhe Shejh Abdullah Akili.[17] el-Sa'di caktoi el-Uthejminin për të marrë përsipër rolin e tij si mësues dhe hatib i xhamisë jami pas vdekjes së tij.[18]
Reputacioni i al-Sa'di si mësues dhe autor tërhoqi studentë jo vetëm nga rajoni i Kasimit, por edhe nga një sërë rajonesh të tjera. Ai merrte rregullisht dhe u përgjigjej letrave që kërkonin fetava nga vendet e tjera të Gadishullit Arabik dhe nënkontinentit Indian. Një vëllim i madh i fetavave të al-Sa'di-t, i cili ishte dhënë në letrat e tij dhe korrespondencat e huaja, u përpilua pas vdekjes dhe u botua në kohën e al-Fatawa al-Sa'diyyah.. Ndikimi dhe popullariteti i Al-Sa'di gjatë jetës së tij i është atribuar pjesërisht përqafimit të tij të hershëm të teknologjive të reja për përhapjen e njohurive fetare.
Sëmundja dhe vdekja
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Në vitin 1950/1371H, al-Sa'di filloi të vuante nga problemet shëndetësore të lidhura me presionin e gjakut dhe aterosklerozën. Me të dëgjuar për problemet e tij shëndetësore, Mbreti Saud dërgoi dy mjekë me avionin e tij personal për të marrë pjesë te shejh al-Sa'di. Mjekët rekomanduan që ai të kërkonte trajtim të mëtejshëm në Liban, ku e shoqëruan për një qëndrim njëmujor në vitin 1953/1373 hixhri. Gjatë kësaj kohe ai u shërua, por u këshillua të adoptonte një mënyrë jetese më pak të lodhshme. Pas kthimit në Unejze, ai rifilloi punën e tij të rregullt si imam, mësues, katib dhe autor. el-Sa'di ndërroi jetë nga të njëjtat probleme shëndetësore në vitin 1957/1376H.
Referime
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]- ^ البسام, عبد الله. علماء نجد خلال ثمانية قرون [Dijetarët e Nexhdit të tetë shekujve të kaluar] (në arabisht). fq. 3/225.
- ^ النجار, خالد (7 shkurt 2013). "العلامة عبدالرحمن بن ناصر السعدي (1307هـ : 1376هـ)". Alukah (në arabisht). Marrë më 27 mars 2020.
- ^ البدر, عبد الرزاق. جامع للمؤلفات والرسائل [Veprat e mbledhura të Shejh 'Abd al-Razzak al-Badr] (në arabisht). المدينة المنورة: دار الإمام مسلم. fq. 3/30.
- ^ السعدي, عبد الرحمن. تيسير اللطيف المنان (në arabisht). رياض: دار العاصمة. fq. 7–8.
- ^ الشبل, الدكتور علي بن عبدالعزيز (6 maj 2014). "ترجمة الشيخ عبدالرحمن بن ناصر بن سعدي" [Biografia e Shejh Abdul-Rahman ibn Nasir al-Sa'di]. alukah.net (në arabisht). Marrë më 26 mars 2020.
- ^ السعدي, عبد الرحمن. بهجة القلوب الأبرار (në arabisht). رياض: مكتبة الرشيد. fq. 8.
- ^ السعدي, عبد الرحمن. تيسير اللطيف المنان (në arabisht). رياض: دار العاصمة. fq. 8.
- ^ a b البسام, عبد الله (1998). علماء نجد خلال ثمانية قرون [Dijetarët e Nexhdit të tetë shekujve të kaluar] (në arabisht). Vëll. 3. دار العاصمة. fq. 225–272.
- ^ السعدي, عبد الرحمن. تيسير اللطيف المنان (në arabisht). رياض: دار العاصمة. fq. 11.
- ^ البدر, عبد الرزاق. جامع للمؤلفات والرسائل [Veprat e mbledhura të Shejh 'Abd al-Razzaq al-Badr] (në arabisht). المدينة المنورة: دار الإمام مسلم. fq. 3/39–43.
- ^ "من أعلام عنيزة الشيخ صالح القاضي" [Dijetarët e Unejzes: Shejh Saleh al-Qadhi]. Alriyadh (në arabisht). 4 korrik 2005. Marrë më 30 mars 2020.[lidhje e vdekur]
- ^ البدر, عبد الرزاق. جامع للمؤلفات والرسائل [Veprat e mbledhura të Shejh 'Abd al-Razzaq al-Badr] (në arabisht). المدينة المنورة: دار الإمام مسلم. fq. 3/40.
- ^ آل الشيخ. مشاهير علماء النجد [Dijetarë të shquar të Nexhdit] (në arabisht). fq. 392.
- ^ السعدي, عبد الرحمن. تيسير اللطيف المنان (në arabisht). رياض: دار العاصمة. fq. 9.
- ^ البدر, عبد الرزاق. جامع للمؤلفات والرسائل (në arabisht). المدينة المنورة: دار الإمام مسلم. fq. 3/52–55.
- ^ Al-Atawneh, Muhammad (2010). Wahhabi Islam Facing the Challenges of Modernity : Dar Al-Ifta in the Modern Saudi State (në anglisht). Brill. fq. 27.
- ^ السعدي, عبد الرحمن. تيسير الكريم الرحمن (në arabisht). رياض: دار السلام. fq. 7–8.
- ^ السعدي, عبد الرحمن. فوائد مستنبطة من قصة يوسف (në arabisht). رياض: دار القاسم. fq. 11.