คณะสามผู้นำที่หนึ่ง
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5c/First_Triumvirate_of_Caesar%2C_Crassius_and_Pompey.jpg/500px-First_Triumvirate_of_Caesar%2C_Crassius_and_Pompey.jpg)
คณะสามผู้นำที่หนึ่ง (ละติน: Triumviratus Primus, 60–53 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพันธมิตรอย่างไม่เป็นทางการระหว่างนักการเมืองผู้ทรงอิทธิพลช่วงปลายสาธารณรัฐโรมันสามคน ได้แก่ จูเลียส ซีซาร์, ปอมปีย์ และมาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐโรมันเป็นชุดหลักการตรวจสอบและถ่วงดุลอันซับซ้อนที่ออกแบบเพื่อป้องกันบุคคลหนึ่งมีอำนาจเหนือบุคคลอื่นและตั้งตนเป็นกษัตริย์ ซีซาร์ ปอมปีย์และกรัสซุสร่วมมือกันอย่างลับ ๆ เพื่อหลบเลี่ยงข้อจำกัดตามรัฐธรรมนูญโดยสัญญาว่าจะใช้อิทธิพลของตนเกื้อหนุนกันและกัน[1] เอเดรียน โกลส์เวอร์ธี นักประวัติศาสตร์ชาวบริติชกล่าวว่าพันธมิตรนี้ "โดยเนื้อแท้ไม่ใช่การรวมกลุ่มบุคคลที่มีอุดมการณ์ทางการเมืองและความทะเยอทะยานเดียวกัน" หากแต่ "ล้วนแสวงประโยชน์ส่วนตน"[2] ซีซาร์ผู้เป็นหลานของกาอิอุส มาริอุส ผู้เคยดำรงตำแหน่งกงสุลเจ็ดสมัยเป็นผู้ที่มีสายสัมพันธ์อันดีกับปอปปูเลรีส กลุ่มแยกการเมืองที่ผลักดันการปฏิรูปสังคม นอกจากนี้เขายังดำรงตำแหน่งปอนติเฟ็กมักซิมุส ประมุขนักบวชโรมันอันเป็นตำแหน่งทรงอำนาจทางการเมือง[3] ด้านปอมปีย์เป็นแม่ทัพผู้กำชัยในสงครามเซอร์ทอเรียน (80–72 ปีก่อนคริสตกาล), สงครามมิทริเดทีสครั้งที่สาม (73–63 ปีก่อนคริสตกาล) และการปราบโจรสลัดซิลีเชีย (66 ปีก่อนคริสตกาล)[4] ขณะที่กรัสซุสรบชนะสปาร์ตากุสในสงครามทาสครั้งที่สาม (73–71 ปีก่อนคริสตกาล) ทั้งยังเป็นผู้มั่งคั่งจากการเก็งกำไรอสังหาริมทรัพย์[5] และมีเครือข่ายอุปถัมภ์ที่กว้างขวางเหมือนปอมปีย์ พันธมิตรนี้แน่นแฟ้นขึ้นเมื่อปอมปีย์แต่งงานกับยูลิอา บุตรสาวของซีซาร์ใน 59 ปีก่อนคริสตกาล
ด้วยความช่วยเหลือจากพันธมิตร ซีซาร์ได้รับอำนาจบัญชาการพิเศษเหนือกอลและอิลิเรียเป็นเวลา 5 ปี[6][7] เพื่อให้เขาสามารถริเริ่มสงครามกอล ต่อมาใน 56 ปีก่อนคริสตกาลที่การประชุมลุกกา ซีซาร์, ปอมปีย์ และกรัสซุสตัดสินใจดำเนินพันธมิตรนี้ต่อโดยตกลงแบ่งดินแดนกัน ผลคือซีซาร์ดูแลกอลต่อไปอีก 5 ปี ด้านปอมปีย์ครองฮิสเปเนีย ส่วนกรัสซุสได้รับซีเรีย[8][9] ซึ่งเขาใช้ทำศึกกับจักรวรรดิพาร์เธียเพื่อให้ตนเองทัดเทียมกับชัยของซีซาร์ที่กอล อย่างไรก็ตามกรัสซุสเสียชีวิตในยุทธการที่กาเรห์ใน 53 ปีก่อนคริสตกาล
การเสียชีวิตของกรัสซุสยุติคณะสามผู้นำและทำให้ซีซาร์กับปอมปีย์เผชิญหน้ากัน ก่อนหน้านี้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ตกต่ำอยู่แล้วหลังยูลิอาเสียชีวิตใน 54 ปีก่อนคริสตกาล ปอมปีย์นั้นเข้ากับออปติเมตส์ กลุ่มแยกสายอนุรักษนิยมที่เป็นปฏิปักษ์กับปอปปูเลรีสที่ถือฝ่ายซีซาร์ หลังเสร็จสิ้นการพิชิตกอลใน 49 ปีก่อนคริสตกาล ซีซาร์ปฏิเสธคำสั่งยุบกองทัพและนำกำลังข้ามแม่น้ำรูบิคอนที่เป็นพรมแดนระหว่างอิตาลีกับซิสอัลไพน์กอล ซึ่งการกระทำดังกล่าวถือเป็นการกบฏและการประกาศสงคราม นำไปสู่สงครามกลางเมืองซีซาร์[10] ท้ายที่สุดซีซาร์เอาชนะปอมปีย์ในยุทธการที่ฟาร์ซาลุสเมื่อ 48 ปีก่อนคริสตกาล ปอมปีย์พยายามหลบหนีไปอียิปต์แต่ภายหลังถูกสังหาร[11] หลังจากนั้นซีซาร์ปกครองโรมกระทั่งถูกลอบสังหารใน 44 ปีก่อนคริสตกาล หนึ่งปีต่อมาอ็อกตาเวียน (ต่อมาเป็นจักรพรรดิเอากุสตุส) ร่วมมือกับมาร์กุส อันโตนิอุส และมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุสจัดตั้งคณะสามผู้นำที่สอง[12]
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Wasson, Donald L. (March 20, 2016). "First Triumvirate". World History Encyclopedia. สืบค้นเมื่อ April 15, 2021.
- ↑ Goldsworthy, Adrian (2013). Caesar: The Life Of A Colossus. London, United Kingdom: Hachette UK. ISBN 9780297864004.
- ↑ Mark, Joshua J. (April 28, 2011). "Julius Caesar". World History Encyclopedia. สืบค้นเมื่อ April 15, 2021.
- ↑ Lloyd, James (January 27, 2013). "Pompey". World History Encyclopedia. สืบค้นเมื่อ April 15, 2021.
- ↑ Plutarch, Parallel Lives, Life of Crassus, 2.3–4
- ↑ von Ungern-Sternberg 2014, p. 91.
- ↑ Chrissanthos, Stefan (2019). The Year of Julius Caesar : 59 BC and the Transformation of the Roman Republic. Baltimore, Maryland: Johns Hopkins University Press. p. 73. ISBN 978-1-4214-2969-4. OCLC 1057781585.
- ↑ Cicero, Letters to his brother Quintus 2.3; Suetonius, Julius 24; Plutarch, Caesar 21, Crassus 14–15, Pompey 51
- ↑ Boatwright, Mary et al. The Romans: From Village to Empire, pg 229.
- ↑ Redonet, Fernando Lillo. "How Julius Caesar Started a Big War by Crossing a Small Stream". National Geographic History. No. March/April 2017. Washington, D.C., United States: National Geographic Society. สืบค้นเมื่อ April 15, 2021.
- ↑ "Pompey the Great assassinated". HISTORY. February 9, 2010. สืบค้นเมื่อ April 15, 2021.
- ↑ Wasson, Donald L. (April 18, 2016). "Second Triumvirate". World History Encyclopedia. สืบค้นเมื่อ April 15, 2021.