อี อึน
บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากแหล่งที่มาใด |
อี อึน | |
---|---|
มกุฎราชกุมารแห่งเกาหลี | |
![]() | |
ประสูติ | 20 ตุลาคม พ.ศ. 2440 พระราชวังท็อกซู จักรวรรดิเกาหลี |
สวรรคต | 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 (72 ปี) พระราชวังชังด็อก ประเทศเกาหลีใต้ |
พระชายา | เจ้าหญิงมาซาโกะแห่งนาชิโมโตะ (2463–2513) |
พระบุตร | อี จิน อี กู |
ราชวงศ์ | โชซ็อน |
พระบิดา | จักรพรรดิโคจง |
พระมารดา | อ็อม ซ็อน-ย็อง |
ศาสนา | โรมันคาทอลิก (เดิมขงจื๊อใหม่) |
อี อึน (เกาหลี: 이은; ฮันจา: 李垠; อาร์อาร์: I Eun; เอ็มอาร์: Yi Ŭn; 20 ตุลาคม พ.ศ. 2440 — 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2513) ต่อมามีพระนามว่า เจ้าชายย็อง (เกาหลี: 영친왕; ฮันจา: 英親王; อาร์อาร์: Yeongchinwang; เอ็มอาร์: Yŏngch'inwang) มีพระนามหลังสิ้นพระชนม์ว่า มกุฎราชกุมารอึยมิน (เกาหลี: 의민태자; ฮันจา: 懿愍太子; อาร์อาร์: Uimin Taeja; เอ็มอาร์: Ŭimin T'aeja) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิโคจง กับเจ้าหญิงพระชายาซุนฮ็อน พระองค์เป็นผู้นำราชวงศ์โชซ็อนลำดับที่ 28 เป็นนายทหารประจำกองทัพญี่ปุ่น และเป็นมกุฎราชกุมารพระองค์สุดท้ายของเกาหลีด้วย
พระประวัติ
[แก้]พระชนม์ชีพช่วงต้น
[แก้]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f9/Crown_Prince_Yoshihito_and_Crown_Prince_Lee_Eun_1907.jpg/220px-Crown_Prince_Yoshihito_and_Crown_Prince_Lee_Eun_1907.jpg)
มกุฎราชกุมารอึยมินประสูติเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2440 ณ พระราชวังท็อกซู เป็นพระราชโอรสลำดับที่เจ็ดในจักรพรรดิโคจงกับพระสนมอ็อมแห่งย็องว็อล (มีชื่อตัวว่าอ็อม ซ็อน-ย็อง หลังสิ้นพระชนม์สถาปนาขึ้นเป็นพระชายาซุนฮ็อน) พระองค์มีพระเชษฐาต่างชนนีซึ่งเป็นที่รู้จักสองพระองค์คือจักรพรรดิซุนจงและเจ้าชายอีฮวา ต่อมาเจ้าชายอึนได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าชายย็อง ในปี พ.ศ. 2443 และเป็นมกุฎราชกุมารในปี พ.ศ. 2450 ตามลำดับ แม้ว่าพระองค์จะมีพระชันษาอ่อนกว่าเจ้าชายอีฮวา แต่ฐานเสียงสนับสนุนเจ้าชายอีฮวาในราชสำนักนั้นไม่สู้ดีนัก เนื่องจากพระสนมชังพระชนนีของเจ้าชายอีฮวาถึงแก่อนิจกรรมไปก่อนหน้า
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2450 มกุฎราชกุมารแห่งเกาหลีถูกส่งไปยังประเทศญี่ปุ่นเพื่อทรงศึกษาต่อในโรงเรียนขุนนางกะกุชูอิง แล้วทรงศึกษาต่อที่โรงเรียนเตรียมทหารจักรวรรดิญี่ปุ่นจนสำเร็จการศึกษาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 ได้รับการแต่งตั้งให้มียศเป็นร้อยโทประจำหน่วยทหารราบและเลื่อนชั้นยศเป็นพลโทแห่งกองกำลังพิเศษทางอากาศกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นเป็นตำแหน่งสุดท้าย
มกุฎราชกุมารอึนเสกสมรสกับเจ้าหญิงมาซาโกะแห่งนาชิโมโตะ (2444–2532) พระธิดาพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายโมริมาซะ นาชิโมโตะโนะมิยะ เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2463 ณ กรุงโตเกียว มีพระโอรสสองพระองค์คืออี จิน (2464–2465) และอี กู (2474–2548)
เกาหลีถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่นหลังจักรพรรดิซุนจงถูกบังคับให้สละราชสมบัติในปี พ.ศ. 2453 ขณะนั้นพระองค์ยังคงดำรงพระอิสริยยศเป็นมกุฎราชกุมารดังเดิม จนกระทั่งจักรพรรดิซุนจงพิราลัยเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2469 มกุฎราชกุมารจึงมีพระอิสริยยศเป็น พระเจ้าอึนแห่งเกาหลี ตามสนธิสัญญาผนวกดินแดนญี่ปุ่น-เกาหลี แต่พระองค์มิได้รับการสถาปนาและไม่เคยผ่านพิธีราชาภิเษกเลย
รับราชการทหาร
[แก้]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Prince_Yi_Wu_09.jpg/220px-Prince_Yi_Wu_09.jpg)
เจ้าชายอึนหรือทรงเป็นที่รู้จักในภาษาญี่ปุ่นว่า ริ กิง (ญี่ปุ่น: 李垠; ��รมาจิ: Ri Gin) ทรงรับราชการในกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น ทรงดำรงตำแหน่งผู้บังคับบัญชากองพันที่ 59, กองคลังที่ 4 ก่อนย้ายไปที่กองพล 51 พระองค์ได้รับการเลื่อนยศขึ้นเป็นพันโท (สิงหาคม 2475), พันเอก (1 สิงหาคม 2478), พลตรี (15 กรกฎาคม 2481) และพลโท (2 ธันวาคม 2483) ตามลำดับ
โดยตำแหน่งสุดท้ายพระองค์มียศเป็นพลโท ในตำแหน่งผู้บังคับบัญชากองกำลังพิเศษทางอากาศกองทัพบกที่ 1 นอกจากนี้ยังทรงงานเป็นพระอาจารย์ผู้บรรยายที่วิทยาลัยการทัพบก (Army War College) ภายหลังทรงเป็นสมาชิกสภาสงครามสูงสุด (Supreme War Council) เมื่อยามมีศึกสงคราม[1]
ปลายพระชนม์
[แก้]หลังเกาหลีได้รับเอกราชจากจักรวรรดิญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2488 มกุฎราชกุมารอึนได้ขออนุญาตจากอี ซึง-มัน ประธานาธิบดีคนแรกของเกาหลีใต้นิวัตกลับมาตุภูมิแต่ทว่าถูกประธานาธิบดีปฏิเสธ จนกระทั่งพัก ช็อง-ฮี ประธานาธิบดีคนที่สามของเกาหลีใต้ได้อนุญาตให้มกุฎราชกุมารอึนและพระราชวงศ์พระองค์อื่น ๆ นิวัตเกาหลีใต้ แต่หลังจากนั้นพระองค์ประชวรด้วยมีพระอาการโรคโพรงเลือดดำสมองอุดตัน (cerebral thrombosis) ประทับรักษาที่โรงพยาบาลเซนต์แมรีส์ (St. Mary's Hospital) ในโซล
เดิมมกุฎราชกุมารอึนนับถือลัทธิขงจื๊อใหม่ แต่ภายหลังทรงเข้ารีตนิกายโรมันคาทอลิก มีนามทางศาสนาว่ายอแซฟ
ในปีสุดท้ายของพระชนม์ชีพ มกุฎราชกุมารอึนประทับอยู่ในพระตำหนักนักซ็อนในพระราชวังชังด็อกร่วมกับเจ้าหญิงพังจาพระชายา และเจ้าหญิงท็อกฮเยพระขนิษฐา พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 ณ พระตำหนักนักซ็อน พระราชวังชังด็อก มีพิธีปลงพระศพ ณ ฮงรึงในนัมยังจูใกล้กรุงโซล มีพระนามหลังสิ้นพระชนม์ว่ามกุฎราชกุมารอึยมิน
พระบุตร
[แก้]พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | เสกสมรส | พระนัดดา | |
---|---|---|---|---|---|
อี จิน | 18 สิงหาคม พ.ศ. 2464 | 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 | |||
อี กู | 29 ธันวาคม พ.ศ. 2474 | 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 | 25 ตุลาคม พ.ศ. 2502 | จูเลีย มุลล็อก |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Ammentorp, Steen. "Generals from Japan, Yi, part of Generals of WWII". สืบค้นเมื่อ 26 August 2016.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อี อึน
ก่อนหน้า | อี อึน | ถัดไป | ||
---|---|---|---|---|
จักรพรรดิซุนจง | ![]() |
อ้างสิทธิจักรพรรดิเกาหลี (พ.ศ. 2453–2513) |
![]() |
อี กู |
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2440
- บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2513
- ราชวงศ์โชซ็อน
- จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเกาหลี
- มกุฎราชกุมารแห่งจักรวรรดิเกาหลี
- บุคคลจากโซล
- รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์
- บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์
- คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวเกาหลีใต้
- ชาวเกาหลีไซนิชิ
- ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
- นายพลชาวญี่ปุ่น
- พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิ
- พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
- บทความเกี่ยวกับ ชีวประวัติ ที่ยังไม่สมบูรณ์