ชื่น
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຊື່ນ (ซื่น), ภาษาคำเมือง ᨩᩨ᩠᩵ᨶ (ชื่น), ภาษาเขิน ᨩᩨ᩠᩵ᨶ (ชื่น), ภาษาไทลื้อ ᦋᦹᧃᧈ (ชื่น), ภาษาไทใหญ่ ၸိုၼ်ႈ (จึ้น)
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | ชื่น | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | chʉ̂ʉn |
ราชบัณฑิตยสภา | chuen | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /t͡ɕʰɯːn˥˩/(สัมผัส) |
คำกริยา
[แก้ไข]ชื่น (คำอาการนาม การชื่น)
- แจ่มใส
- หน้าค่อยชื่นขึ้น
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]ชื่น (คำอาการนาม ความชื่น)
คำเกี่ยวข้อง
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]ชื่น
- อ้ายชื่น, ชื่อมดหลายชนิดในวงศ์ Formicidae ตัวสีดำ ขนาดไล่เลี่ยกับมดแดง อาศัยเป็นกลุ่มอยู่ตามต้นไม้ เช่น ต้นส้ม มักจะเลี้ยงเพลี้ย ซึ่งอาจเป็นเพลี้ยแป้งหรือเพลี้ยหอย เมื่อถูกรบกวนมักรวมกลุ่มต่อยและกัด เช่น พวกที่อยู่ในสกุล Camponotus, Diacamma และ Polyrachis
คำพ้องความ
[แก้ไข]- (1) อ้ายชื่น