ฝี
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຝີ (ฝี), ภาษาไทใหญ่ ၽီ (ผี) หรือ ၾီ (ฝี), ภาษาไทใต้คง ᥜᥤᥴ (ฝี๋)
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | ฝี | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | fǐi |
ราชบัณฑิตยสภา | fi | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /fiː˩˩˦/(สัมผัส) |
คำนาม
[แก้ไข]ฝี
- โรคจำพวกหนึ่ง เป็นต่อมบวมขึ้นกลัดหนองข้างใน
- ใช้นำหน้าคำอื่น หมายความว่า การกระทำหรือการแสดงออกมาในบางลักษณะ เช่น ฝีมือ