เอก
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากภาษาสันสกฤต एक (เอก) หรือภาษาบาลี เอก
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | เอก | [เสียงสมาส] เอ-กะ- | [เสียงสมาส] เอก-กะ- | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | èek | ee-gà- | èek-gà- |
ราชบัณฑิตยสภา | ek | e-ka- | ek-ka- | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /ʔeːk̚˨˩/(สัมผัส) | /ʔeː˧.ka˨˩./ | /ʔeːk̚˨˩.ka˨˩./ |
เลข
[แก้ไข]เอก
- (ภาษาหนังสือ) หนึ่ง
- ชั้นที่ 1 (ใช้เกี่ยวกับลำดับชั้นหรือขั้นของยศ ตำแหน่ง คุณภาพ หรือวิทยฐานะ สูงกว่า โท)
- ข้าราชการชั้นเอก
- ปริญญาเอก
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]เอก
- เรียกเครื่องหมายวรรณยุกต์รูปดังนี้ ◌่ ว่า ไม้เอก
- ดีเลิศ
- กวีเอก
- สำคัญ
- ตัวเอก
- เรียกระนาดที่มีเสียงแกร่งกร้าวกว่าระนาดทุ้ม มีไม้แข็ง 2 อันสำหรับตี ว่า ระนาดเอก
คำนาม
[แก้ไข]เอก
ภาษาบาลี
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]เขียนด้วยอักษรอื่น
รากศัพท์
[แก้ไข]เลข
[แก้ไข]เอก
การผันรูป
[แก้ไข]แจกตามแบบ ย คุณนาม
ตารางการผันรูปของ "เอก" (เพศชาย)
การก \ พจน์ | เอกพจน์ | พหูพจน์ |
---|---|---|
กรรตุการก (ปฐมา) | เอโก | เอเก |
กรรมการก (ทุติยา) | เอกํ | เอเก |
กรณการก (ตติยา) | เอเกน | เอเกหิ หรือ เอเกภิ |
สัมปทานการก (จตุตถี) | เอกสฺส | เอเกสํ หรือ เอเกสานํ |
อปาทานการก (ปัญจมี) | เอกสฺมา หรือ เอกมฺหา | เอเกหิ หรือ เอเกภิ |
สัมพันธการก (ฉัฏฐี) | เอกสฺส | เอเกสํ หรือ เอเกสานํ |
อธิกรณการก (สัตตมี) | เอกสฺมิํ หรือ เอกมฺหิ | เอเกสุ |
สัมโพธนการก (อาลปนะ) | เอก | เอเก |
ตารางการผันรูปของ "เอกา" (เพศหญิง)
การก \ พจน์ | เอกพจน์ | พหูพจน์ |
---|---|---|
กรรตุการก (ปฐมา) | เอกา | เอกาโย หรือ เอกา |
กรรมการก (ทุติยา) | เอกํ | เอกาโย หรือ เอกา |
กรณการก (ตติยา) | เอกาย | เอกาหิ หรือ เอกาภิ |
สัมปทานการก (จตุตถี) | เอกิสฺสา หรือ เอกิสฺสาย | เอกาสํ |
อปาทานการก (ปัญจมี) | เอกาย | เอกาหิ หรือ เอกาภิ |
สัมพันธการก (ฉัฏฐี) | เอกิสฺสา หรือ เอกิสฺสาย | เอกาสํ |
อธิกรณการก (สัตตมี) | เอกาย หรือ เอกายํ หรือ เอกิสฺสํ | เอกาสุ |
สัมโพธนการก (อาลปนะ) | เอเก | เอกาโย หรือ เอกา |
ตารางการผันรูปของ "เอก" (เพศกลาง)
การก \ พจน์ | เอกพจน์ | พหูพจน์ |
---|---|---|
กรรตุการก (ปฐมา) | เอกํ | เอกานิ |
กรรมการก (ทุติยา) | เอกํ | เอกานิ |
กรณการก (ตติยา) | เอเกน | เอเกหิ หรือ เอเกภิ |
สัมปทานการก (จตุตถี) | เอกสฺส | เอเกสํ หรือ เอเกสานํ |
อปาทานการก (ปัญจมี) | เอกสฺมา หรือ เอกมฺหา | เอเกหิ หรือ เอเกภิ |
สัมพันธการก (ฉัฏฐี) | เอกสฺส | เอเกสํ หรือ เอเกสานํ |
อธิกรณการก (สัตตมี) | เอกสฺมิํ หรือ เอกมฺหิ | เอเกสุ |
สัมโพธนการก (อาลปนะ) | เอก | เอกานิ |
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาสันสกฤต
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาสันสกฤต
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาบาลี
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาบาลี
- สัมผัส:ภาษาไทย/eːk̚
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 2 พยางค์
- อุปสรรคภาษาไทย
- คำหลักภาษาไทย
- เลขภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่เป็นภาษาหนังสือ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- คำคุณศัพท์ภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีนัยโบราณ
- th:ชื่อตัวอักษรไทย
- th:หนึ่ง
- ศัพท์ภาษาบาลีที่เติมปัจจัย ณฺวุ
- ศัพท์ภาษาบาลีที่เติมปัจจัย อก
- คำหลักภาษาบาลี
- เลขภาษาบาลี