แบ่ง
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ˀbɛːŋᴮ³ (Jonsson, 1991); ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน แบ่ง, ภาษาลาว ແບ່ງ (แบ่ง), ภาษาคำเมือง ᨷᩯ᩠᩵ᨦ (แบ่ง), ภาษาเขิน ᨷᩯ᩠᩵ᨦ (แบ่ง), ภาษาไทลื้อ ᦶᦢᧂᧈ (แบ่ง), ภาษาไทใหญ่ မႅင်ႇ (แม่ง) หรือ ဝႅင်ႇ (แว่ง), ภาษาไทใต้คง ᥛᥦᥒᥱ (แม่ง), ภาษาพ่าเก မိင် (มิง์), ภาษาอาหม 𑜉𑜢𑜂𑜫 (มิง์) หรือ 𑜈𑜢𑜂𑜫 (บิง์); เป็นไปได้ว่าเกี่ยวข้องกับ แพร่ง
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ {ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น} | แบ็่ง | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | bɛ̀ng |
ราชบัณฑิตยสภา | baeng | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /bɛŋ˨˩/(สัมผัส) |
คำกริยา
[แก้ไข]แบ่ง (คำอาการนาม การแบ่ง)
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /bɛːŋ˨˩/
คำกริยา
[แก้ไข]หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- หน้าที่มีลิงก์แดงภาษาไทใหญ่/m
- หน้าที่มีลิงก์แดงภาษาอาหม/m
- สัมผัส:ภาษาไทย/ɛŋ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- คำสกรรมกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำกริยาภาษาคำเมือง
- คำกริยาภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำสกรรมกริยาภาษาคำเมือง